Ο πολικός καιρός στον Δία και τον Κρόνο
Ο πολικός καιρός στον Δία και τον Κρόνο υποδηλώνει λεπτομέρειες για το εσωτερικό των πλανητών.
Οι παρατηρήσεις από διαστημόπλοια έχουν δείξει εδώ και καιρό ότι ο Δίας και ο Κρόνος, παρά το γεγονός ότι είναι παρόμοιοι σε μέγεθος και σύνθεση, φιλοξενούν εντυπωσιακά διαφορετικούς ατμοσφαιρικούς στροβίλους στους πόλους τους.
Ο βόρειος πόλος του Κρόνου κυριαρχείται από έναν μόνο τεράστιο κυκλώνα που περιβάλλεται από ένα διάσημο εξαγωνικό μοτίβο πίδακα, ενώ ο πόλος του Δία περιέχει μια κεντρική δίνη που περιβάλλεται από πολλαπλούς μικρότερους κυκλώνες.
Μια νέα μελέτη με επικεφαλής ερευνητές του @MIT υποδηλώνει ότι αυτά τα αντικρουόμενα αποτελέσματα μπορούν να εξηγηθούν από το πώς οι πολικοί στρόβιλοι αναπτύσσονται και συγχωνεύονται, και ότι ο βασικός έλεγχος μπορεί να βρίσκεται κάτω από τις ορατές κορυφές των νεφών.
Χρησιμοποιώντας γρήγορες, δισδιάστατες προσομοιώσεις της δυναμικής των πολικών ρευστών σε ταχέως περιστρεφόμενες ατμόσφαιρες, η ομάδα εξέτασε πώς οργανωμένες δομές στροβίλου μπορούν να αναδυθούν από αρχικά χαοτική κίνηση.
Σε πολλές πιθανές πλανητικές διατάξεις, οι προσομοιώσεις παρήγαγαν φυσικά είτε μια κυρίαρχη δίνη (σαν του Κρόνου) είτε αρκετές συνυπάρχουσες δίνες (σαν του Δία).
Όταν συνέκριναν τα αποτελέσματα, ένας παράγοντας καθόριζε με συνέπεια ποιο μοτίβο σχηματιζόταν: η «μαλακότητα» στη βάση της δίνης, που συνδέεται με την εσωτερική διαστρωμάτωση και σύνθεση του πλανήτη.
Εάν τα χαμηλότερα στρώματα κάτω από μια δίνη είναι σχετικά μαλακά και ελαφριά, οι δίνες δεν μπορούν να αναπτύσσονται επ' αόριστον, επομένως πολλαπλές μικρότερες δίνες επιμένουν δίπλα-δίπλα, μοιάζοντας με τον Δία.
Εάν η βάση είναι σκληρότερη και πυκνότερη, οι δίνες μπορούν να επεκταθούν σε πολύ μεγαλύτερες κλίμακες, απορροφώντας τελικά τους γείτονες και εδραιώνοντας τον σε έναν πολικό κυκλώνα που εκτείνεται σε έναν πλανήτη, όπως αυτός του Κρόνου.
Το συμπέρασμα είναι ότι ο πολικός καιρός μπορεί να λειτουργήσει ως διαγνωστικό στοιχείο για τη βαθιά εσωτερική δομή. Συγκεκριμένα, η ικανότητα του Κρόνου να διατηρεί ένα ενιαίο, ογκώδες πολικό σύστημα θα μπορούσε να υποδηλώνει μια πιο έντονα στρωματοποιημένη, πυκνότερη υποκείμενη περιοχή, ενδεχομένως εμπλουτισμένη με βαρύτερα στοιχεία ή συμπυκνώσιμο υλικό, από ό,τι του Δία.
Υπό αυτή την έννοια, η γεωμετρία των καταιγίδων πάνω από τα σύννεφα μπορεί έμμεσα να αποκαλύπτει περαιτέρω από τι είναι φτιαγμένοι οι πλανήτες down.