Αναπαύσου εν ειρήνη Amirali...

Ο 17χρονος Amirali Heydari πυροβολήθηκε και σκοτώθηκε από το ισλαμικό καθεστώς ενώ διαμαρτυρόταν στο Κερμανσάχ του Ιράν.

Τουλάχιστον 12.000 άνθρωποι σκοτώθηκαν στη μεγαλύτερη δολοφονία στη σύγχρονη ιστορία του Ιράν, η οποία έλαβε χώρα σε μεγάλο βαθμό σε δύο συνεχόμενες νύχτες στις 8 και 9 Ιανουαρίου, κατέληξε η συντακτική επιτροπή του Iran International, βασιζόμενη σε μια ανασκόπηση πηγών και ιατρικών δεδομένων. Το Ιράν βρίσκεται υπό συντονισμένη απαγόρευση της πρόσβασης στο διαδίκτυο, η οποία αποτυπώνεται όχι μόνο στον έλεγχο της ασφάλειας, αλλά και στην απόκρυψη της αλήθειας, κάτι που αντικατοπτρίζεται στις διακοπές του διαδικτύου, στις παρεμποδισμένες επικοινωνίες, στα μέσα ενημέρωσης και στον εκφοβισμό δημοσιογράφων και μαρτύρων. Η δημοσίευση καθυστέρησε μέχρι να συγκλίνουν τα στοιχεία. Η αξιολόγηση βασίζεται σε μια πολυσταδιακή ανασκόπηση πληροφοριών από μια πηγή κοντά στο Ανώτατο Συμβούλιο Εθνικής Ασφάλειας, δύο πηγές στο προεδρικό γραφείο, μαρτυρίες από διάφορες πηγές εντός του Σώματος των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης στη Μασάντ, την Κερμανσάχ και το Ισφαχάν, μαρτυρίες από αυτόπτες μάρτυρες και οικογένειες των νεκρών, επιτόπιες αναφορές, δεδομένα που συνδέονται με ιατρικά κέντρα και πληροφορίες που παρέχονται από γιατρούς και νοσηλευτές σε πολλές πόλεις.

Μετά τον θάνατο εκατοντάδων διαδηλωτών, χιλιάδες άνθρωποι στο βόρειο Ιράν βγήκαν στους δρόμους. Οι Ιρανοί υπέφεραν από καταπίεση για πάνω από 4 δεκαετίες, οι γυναίκες εκεί δεν μπορούσαν ούτε καν να αφήσουν τα μαλλιά τους ελεύθερα. Είμαι στο πλευρό τους από την πρώτη στιγμή!

Στέκομαι στο πλευρό του ιρανικού λαού που διακινδυνεύει τη ζωή του στους δρόμους για την ανθρώπινη αξιοπρέπεια. Με τις γυναίκες που σκίζουν τα υποχρεωτικά σύμβολα και αντιμετωπίζουν γκλομπ, φυλακή και θάνατο γι' αυτό. Με τους άνδρες που στέκονται δίπλα τους γνωρίζοντας ότι μπορεί να ακολουθήσει σύλληψη, βασανιστήρια ή εξαφάνιση. Με τις οικογένειες που θάβουν τα παιδιά τους μετά από διαμαρτυρίες και στη συνέχεια απειλούνται να σιωπήσουν. Αυτό είναι βιωμένο, καθημερινό θάρρος απέναντι σε ένα κράτος που απαντά στις ειρηνικές απαιτήσεις με βία. Δεν πρόκειται για θρησκεία, νοσταλγία ή ιδεολογικές φαντασιώσεις. Πρόκειται για το βασικό δικαίωμα να επιλέγεις πώς να ζεις, πώς να πιστεύεις και πώς να μιλάς χωρίς το κράτος να παρακολουθεί κάθε σου κίνηση. Αυτό σημαίνει επίσης απόρριψη ξένων κρατικών παραγόντων που παρεμβαίνουν στο Ιράν για τα δικά τους συμφέροντα, ενώ προσποιούνται ότι νοιάζονται για την ελευθερία των Ιρανών. Οι Ιρανοί δεν χρειάζονται σωτήρες, πληρεξούσια ή γεωπολιτικά παιχνίδια που παίζονται στις πλάτες τους. Αξίζουν αυτοδιάθεση. Ο λαός του Ιράν έχει προδοθεί περισσότερες από μία φορές, από στέμματα, κληρικούς και ξένους. Υπερασπίζομαι την ελευθερία τους, την ελεύθερη βούλησή τους και το δικαίωμά τους να αποφασίζουν για το μέλλον τους χωρίς καταναγκασμό.

«Ίσως παρακολουθούμε τις τελευταίες ημέρες και εβδομάδες του καθεστώτος στο Ιράν», εκτιμά ο Καγκελάριος της Γερμανίας Μερτς. Η μεγαλύτερη σφαγή στη σύγχρονη ιστορία του Ιράν λένε τα διεθνή δίκτυα ειδήσεων.

Ακολουθεί ένα ενδιαφέρον άρθρο για την επόμενη μέρα του Ιράν, του Κούρδου-Αμερικάνου Diliman Abdulkader:

Οι Αμερικανοί θα έπρεπε να είναι οι τελευταίοι που θα υποστηρίζουν μια μοναρχία στο Ιράν.

Ένα ελεύθερο και δημοκρατικό Ιράν είναι αυτό που επιθυμούν οι άνθρωποι στο εσωτερικό του Ιράν και αυτός θα πρέπει να είναι και ο στόχος των Αμερικανών.

Αντ' αυτού, βλέπω τόσους πολλούς Αμερικανούς να πιέζουν για έναν επίδοξο βασιλιά που είναι εντελώς αποκομμένος από τους ανθρώπους που μάχονται επί τόπου, μόνο και μόνο επειδή η φιλοσάχη διασπορά το παρουσιάζει σαν να αυτό θέλουν οι άνθρωποι επί τόπου.

Αυτή είναι η Μέση Ανατολή, κανείς δεν είναι «βασιλιάς» απλώς για να παρακολουθεί απλώς τη χώρα από πίσω. Όποιος βρίσκεται στην κορυφή θα θέλει να είναι ο μόνος που θα κυβερνά και αυτό ακριβώς έκανε η Μοναρχία στο Ιράν υπό τους Παχλεβί:

▪️ Ισχυρή κεντρική διακυβέρνηση

▪️ Καταστολή των πολιτικών ελευθεριών και της αντιπολίτευσης

▪️ Μη δημοκρατική διακυβέρνηση και εκλογές

▪️ Το Κοινοβούλιο βρισκόταν υπό στρατιωτική κυριαρχία

▪️ Απομάκρυνση αντιπάλων υπουργών και αξιωματούχων

▪️ Καταστολή εθνοτικών ομάδων

▪️ Παραβιάσεις θρησκευτικών ελευθεριών

▪️ Βίαια καταστολή διαμαρτυριών

▪️ Βασανιστήρια και απάνθρωπη μεταχείριση με τη χρήση της SAVAK, της μυστικής αστυνομίας

Δεν είναι ότι δεν υπάρχουν στοιχεία για το πώς κυβέρνησαν οι Παχλεβί.

Το ότι αυτός ο τύπος φοράει κοστούμι και ξυρίζει τα γένια του δεν σημαίνει ότι είναι διαφορετικός.

Το γεγονός ότι ο Ρεζά είναι φιλοϊσραηλινός δεν τον καθιστά άμεσα αγαπητό.

Ένα νέο Ιράν θα θέλει να έχει καλές σχέσεις με το Ισραήλ ανεξάρτητα από τη μοναρχία, επειδή θα είναι ένα πιο αδύναμο Ιράν, θα είναι μια κυβέρνηση που θέλει διεθνή αναγνώριση, μια νέα κυβέρνηση που θα χρειάζεται συμμάχους στην περιοχή.

Το ίδιο ισχύει και για τις ΗΠΑ, αν η κυβέρνηση θέλει να επιβιώσει και επιθυμεί θετικές σχέσεις με τις ΗΠΑ.

Αν αναγκάσεις έναν βασιλιά, το Ιράν θα διαμελιστεί πιο γρήγορα από ό,τι μπορείς να πεις Ρεζά.

Ο μισός πληθυσμός δεν αυτοπροσδιορίζεται ως Ιρανός και δεν θα δεχτεί έναν βασιλιά, ειδικά αφότου μόλις απομάκρυναν έναν «Ανώτατο Ηγέτη», είναι το ίδιο για αυτούς επειδή είναι το ίδιο.

Προκαλώ τους Αμερικανούς να παρατηρήσουν πώς αντιδρά η φιλο-Σάχη διασπορά σε οποιαδήποτε μορφή κριτικής ή διαφωνίας στο διαδίκτυο, αυτό και μόνο θα σας δώσει μια ιδέα για την ιδεολογία τους και για το πώς σκοπεύουν να κυβερνήσουν το Ιράν.

Diliman Abdulkader

https://x.com/D_abdulkader/status/2010944871654195344?s=20

https://x.com/IranIntl_En/status/2011018647255322754?s=20

Παλιό περσικό χαλί από το Ιράν που απεικονίζει τη γεωπολιτική της Ευρώπης.

Σχόλιο Γεωδίφη:

Είναι ο ίδιος έλεγχος του νου που υφίστανται πολλοί σε ανάλογες περιπτώσεις. Αν μη τι άλλο, το Ιράν θα έπρεπε να είναι μια αποκεντρωμένη ομοσπονδία, όπως ακριβώς θα έπρεπε να είναι η Συρία. Αλλά οι δυνάμεις του κόσμου συνήθως δεν ενδιαφέρονται για την ηθική και την ισότητα όπως προσποιούνται. Έχουν απώτερα κίνητρα.Δεν πιστεύω ότι σωστή λύση είναι η επιστροφή των Παχλαβί. Δεν ξέρω πως θα μπορούσε να επιτευχθεί κάτι, όμως εδώ είναι αυτό που πιστεύω: Το Ιράν μπορεί να εισέλθει σε μια σπείρα εμφυλίων πολέμων. Είμαι ένας συνηθισμένος άνθρωπος, αλλά έχω γνωρίσει πολλούς Ιρανούς που ήδη τρέφουν μίσος ο ένας για τον άλλον, ειδικά προς τους Κούρδους, τους Μπαλούχ και ορισμένους Σουνίτες Άραβες. Η εξίσωση παραμένει πολύ δύσκολη και με πολλές μεταβλητές...