Το όνομα Αλβανία...
«Αλβανία, χώρα προς τοις άνατολικοίς Ιβηρσιν», γράφει ο Στέφανος Βυζάντιος στο λεξικό του 6ου-5ου αιώνα μ.Χ.
Το όνομα «Αλβανία» πηγάζει από παλαιότερους όρους της αρχαιοελληνικής γλώσσας και χρησιμοποιήθηκε από τους Βυζαντινούς τον 11ο αιώνα μ.Χ ως γεωγραφικός όρος.
Για το μεσσαιωνικό ελληνικό όνομα Ἀλβανία, το Βικιλεξικό γράφει: Από την λατινική mons albanum (λευκόν όρος), βυζαντινή ονομασία της Ιλλυρίας, ή Σκιπερίας, πρωτοινδοευρωπαϊκή ρίζα albho- άλμπο- λευκός, επίσης alb, alp βουνίσιο βοσκοτόπι (δυνητικά συνδέεται: ψηλό χιονισμένο - λευκό βουνό, χιονισμένη βουνοκορφή).
Προέρχεται από το Άλμπα, όπως και Αλπεις, Αλμπίνος κά, εκ της αρχαίας ελληνικής ομηρικής λέξεως Αλφός δηλαδή Α-φλοιός, δηλαδή ο ξεφλουδισμένος, ο λευκός. Καμία ινδοευρωπαϊκή, αφού παραπέμπει σε γενική και αόριστη γλώσσα καθώς δεν υπήρξε ποτέ τέτοια φυλή, ούτε τέτοιος πολιτισμός.
Μόνο οι Αλβανοί δεν χρησιμοποιούν την ονομασία Αλβανία, αγνοούν την βυζαντινή προέλευση του ονόματος της χώρας τους και την αποκαλούν Σκιπερία από το Shqipëria (Αλβανία) η οποία προέρχεται απ'τόν αετό Shqiponja. Δηλαδή Shqiperia, εκ του λατινικού accipiter (Γεράκι) , εκ της αρχαίας ελληνικής «Οκύπτερος», δηλαδή το πτηνό με τα γρήγορα φτερά, κοινώς το Γεράκι.
Εν ολίγοις και οι δύο χρησιμοποιούμενες για την γειτονική χώρα ονομασίες πηγάζουν από τον θησαυρό της αρχαιοελληνικής γλώσσας.
Τι σημαίνει όμως Αλβανία;
Περισσότερα αντλώ από την σελίδα του Facebook «Αρβανίτικη Μέλισσα - Μπλιέτα ε Αρμπερόες».
Η ετυμολογία της λέξης Αλβανία είναι γνωστή καί δεν έχει σχεση ούτε με την Αλβανική ούτε με την Ιλλυρική. Στο μεγάλο Ινδοευρωπαϊκό λεξικό του Ποκόρνυ, βρίσκουμε το λήμμα : albho- (*hele-bho-), που σημαίνει "λευκό". Το albho- μας δίνει το Χιττιτικό al-pa-áš (alpas) "σύννεφο", τα Λατινικά olor "κύκνος", alburnus (Ελληνικά αλβούρνος ή λευκίσκος, κοινώς "ασπρόψαρο", albarus "λεύκη", albūcus "ασφόδελος", το Αρμενικό Arm. aɫauni "περιστέρι" "λευκό" πουλί), το Λιθουανικό al̃vas καί Ρωσσικό ólovo, "λευκοσίδηρος" καί τα δύο , αλλά καί τα Ελληνικά ἔλαφος (αρχικά το ελάφι με "λευκα στίγματα"), η δερματική πάθηση αλφός "λευκή τις παραλλαγή εν τω σώματι" κατά τον Ησύχιο, αλφιτόχρους, "λευκή", το δένδρο αλφινία"λεύκη", αλλά καί η Ομηρική αλφίτου ακτή, καί έλφιτα "κριθάλευρα ή σιτάλευρα" "λευκή" σκόνη), πάντα κατά τον Ησύχιο, όπως καί το λήμμα αλφούς, "λευκούς", ή "λευκάς" κατά τον ίδιο.
Η φερόμενη Ινδοευρωπαϊκή ρίζα albho- μας δίνει επίσης ονόματα ποταμών, με την έννοια "ασπροπόταμος - λευκά νερά" όπως τοΓερμανικό όνομα του ποταμού Elbe (Λατινικά Albis, Albia, από το Γερμανικό *Alƀī, γενική Alƀiōz. Τα Γαλλατικά υδρώνυμα Albis καί Albā, το Λατινικό Albula, καί στα καθ΄ ημάς ᾽Αλφειός στην Πελοπόννησο καί στην Σικελία Αλαβών κατά τον Στέφανο Βυζάντιο που συνεχίζει "έστι καί ποταμός Άλβας, ο νύν Τίβερις". Άλβα "λευκή" είναι καί "πόλις της Ιταλίας, ήν έκτισαν οι από του Λαυυινίου Λατίνοι, Τρώες όντες. έστι δ΄η Άλβα καθ΄ Ελλάδα λευκή...", καί συνεχίζει ο Στέφανος Βυζάντιος: "...λέγεται καί Άλβη. ο πολίτης Αλβανός, ώς καί οίνος Αλβανός ηδύς τε καί καλός. λέγεται καί Αλβανός εν Ιταλία τόπος εν ώ ιεροποιείαι εγένοντο, καί λίμνη Αλβανίς" Καί μας πληροφορέι επίσης πως "έστι καί Άλβη πόλις Κρήτης, το εθνικόν Αλβαίος, ώς Θηβαίος", όπως επίσης καί η γνωστή "Αλβανία, χώρα προς ανατολικοίς Ίβηρσιν" δηλαδή την Καυκάσια Αλβανία δυτικά της Καυκασίας Ιβηρίας (Γεωργίας). Υπάρχει γιά να τελειώνουμε με τον Στέφανο Βυζάντιο καί "Αλβίων, νήσος Πρεττανική...το εθνικόν Αλβιώνιος". Η τελευταία αυτή φυσικά δεν είναι άλλη από την Γηραιά Αλβιώνα, των Κελτών της Βρεττανίας, από το κατάλευκο των ασβεστολιθικών βράχων της όπως αυτή φαίνεται από την ευρωπαϊκή πλευρά.
Η Ινδοευρωπαική ρίζα albho- συναντάται καί στην πάθηση των albino, albinism, στην Ελληνική αλφισμός ή αλμπινισμός ή λευκοπάθεια, στο άλμπουμ φωτογραφιών που προέρχεςται από την Λατινική λέξη albus ππου αρχικά σήμαινε λαυκή επιφάνεια γιά γραφή αλλά αργότερα πήρε την έννοια του καταλόγου. Βρίσκεται επίσης στο όνομα Άλπεις, τα πάντοτε χιονισμένα Λευκά όρη, αλλά καί στους ηφαιστιακούς λόφους έξω από την Ρώμη με το λευκό, ηφαιστιακής τέφρας χώμα που παράγει "οίνον ηδύ", όπως μας είπε ο Στέφανος Βυζάντιος. Εκεί βρίσκουμε καί την πόλη Αλμπάνο του Λατίου - Albano Laziale, το βουνό Aλμπάν - Mons Albanus καί την λίμνη Αλμπάνο - Lago Albano, που έχουν διατηρήσει τα "λευκοχώματα" ονόματά τους από την πρό-Ρωμαϊκή ακόμη εποχήτότε που στην Αλβα Λόνγκα- Alba Longa ζούσαν οι Ιταλιώτες (original, όχι "μαϊμού" Ιλλύριοι) Αλβανοί - Albani. "Άλβα δε Λόγγαν, ετέραν πόλιν έκτισαν, από της χοίρου", μας λέγει ο Δίων ο Κάσσιος ξεκινώντας την Ιστορία του, "τουτέστι Λευκήν Μακράν. Καί το εκείσε όρος Αλβανόν εκάλεσαν ομοίως....Μέχρι τούτου τα περί Άλβης καί Αλβανών".
Επιστρέφουμε τώρα στην Αλβανόπολη καί την καθ΄ημάς Αλβανία, καί στους Ρωμαίους Λεγεωνάριους που υπηρετούσαν έξω από την Ρώμη, στην περιοχή των ηφαιστιακών λόφων πού λόγω του λευκού τους χρώματος ονομάζονται Αλβανοί λόφοι, οι Colli Albani.
Αλβανία χώρα
«Αλβανία χώρα της Ασίας κείμενη μεταξύ Κασπίας Θάλασσας, Κεραυνίων Ορέων και Ιβηρίας, εις άκρον εύφορος» σημειώνει ο Νικόλαος Λωρέντης στο λεξικό του 19ου αιώνα, με πηγές τον Στράβωνα και Πτολεμαίο.
Από τα παραπάνω δεν προκύπτει καμία ιλλυρική φυλή που ονομαζόταν «Αλβανοί» στη θέση της σημερινής γείτονας χώρας τουλάχιστον από την εποχή του Στράβωνα, δηλαδή τον 1ο αιώνα π.Χ.
Για το γραμμένο τον 10ο αιώνα μ.Χ λεξικό της Σούδας: «Αλβανία, όνομα έθνους Ιταλών...».
Γεωδίφης
Πηγές:
1.Αρβανίτικη Μέλισσα
https://www.facebook.com/photo/?fbid=1083331381685241&set=a.1044465955571784
2. Βικιλεξικό
3. Εθνικά- Στέφανος Βυζάντιος