Αχθοφόροι πάγου στον παγωμένο ποταμό Τσαντάρ

Πρωί στον παγωμένο ποταμό Τσαντάρ. Οι αχθοφόροι προετοιμάζονται για την πεζοπορία της ημέρας. Από τον Τζίγκματ Λούντουπ.

Κάθε χειμώνα στην περιοχή Λαντάκ στη βορειοδυτική Ινδία, οι δύο δρόμοι που συνδέουν τα μικρά χωριά στην κοιλάδα Ζανσκάρ με την υπόλοιπη χώρα είναι καλυμμένοι από χιόνι. Αλλά εδώ και αιώνες, οι ντόπιοι έχουν μια λύση: έναν δρόμο από πάγο που σχηματίζεται από τον παγωμένο ποταμό Τσαντάρ. Μια εβδομαδιαία πεζοπορία σε παγωμένες θερμοκρασίες τους συνδέει με τον έξω κόσμο.Ένα νέο συνεργατικό  φωτογραφικό δοκίμιο, με τίτλο: «Η αίσθηση της κλιματικής αλλαγής», εξερευνά αυτόν τον κόσμο των αχθοφόρων πάγου στον Τσαντάρ και πώς αυτός ο αρχαίος τρόπος ζωής αλλάζει ραγδαία. 

Η κλιματική αλλαγή αποσταθεροποιεί τα πρότυπα παγετού του ποταμού και η ανάπτυξη φέρνει τουρισμό και πόρους σε αυτήν την από καιρό απομονωμένη περιοχή. Οι εύποροι τουρίστες περιπέτειας είναι οι κύριοι πεζοπόροι του Chadar αυτές τις μέρες και, παρόλο που ορισμένοι Ζανσκάρι εξακολουθούν να χρησιμοποιούν οι ίδιοι τον παγωμένο δρόμο για να έχουν πρόσβαση σε γειτονικές πόλεις, ένας νέος μερικώς ολοκληρωμένος ασφαλτοστρωμένος  αυτοκινητόδρομος αλλάζει αυτό. 

Ένα φωτογραφικό δοκίμιο που δημιουργήθηκε από την  Karine Gagné , αναπληρώτρια καθηγήτρια στο τμήμα κοινωνιολογίας και ανθρωπολογίας του Πανεπιστημίου Guelph στο Οντάριο του Καναδά, εξετάζει την ενσωματωμένη εμπειρία της κλιματικής αλλαγής για τους παγοθραύστες στο Chadar. 

Σε απομονωμένες περιοχές όπως η κοιλάδα Zanskar, υπάρχει ελάχιστη χρηματοδότηση ή πόροι για ποσοτική επιστημονική έρευνα σχετικά με την κλιματική αλλαγή. «Δεν υπάρχει επιστημονική έρευνα για το πώς παγώνει ο ποταμός, πώς επηρεάζεται. Επομένως, δεν υπάρχει άλλος τρόπος να μιλήσουμε γι' αυτό παρά από την εμπειρία των ανθρώπων που ζουν εκεί», εξήγησε ο Gagné, ο οποίος εργάζεται στην περιοχή.

Οδηγοί και τουρίστες διασχίζουν το Τσαντάρ, το οποίο καλύπτεται από ένα στρώμα νερού, κάτι που συμβαίνει με την απότομη αύξηση της θερμοκρασίας. Από Τσούλτιμ Γκιάτσο.

Για αυτό το έργο, συνένωσε φωτογραφίες, συνεντεύξεις με αχθοφόρους και πληροφορίες από την εκτεταμένη επιτόπια έρευνά της στην περιοχή. «Μου αρέσει να μιλάω για αυτό [το φωτο-δοκίμιο] γιατί για μένα είναι τόσο διαφορετικό», είπε η Gagné, «είναι κάτι που συνεχίζει να διαφέρει από την αυστηρή, γραπτή μορφή» της τυπικής ανθρωπολογικής έρευνας. Το φωτο-δοκίμιο αποτελεί πρόδρομο του ευρύτερου έργου που βρίσκεται στα σκαριά, μιας «γραφικής εθνογραφίας» της περιοχής. 

Το 2019, η Gagné άρχισε να μοιράζει φωτογραφικές μηχανές σε αχθοφόρους, οδηγούς και μάγειρες στον ποταμό Chadar και να τους ζητά να φωτογραφίσουν τα πάντα στη ζωή τους, από το παγωμένο ποτάμι μέχρι τα παγωμένα περάσματα, μέχρι τον τρόπο μαγειρέματος και ύπνου τους. «Ενδιαφέρομαι να κατανοήσω τη δουλειά τους και τις προκλήσεις που αντιμετωπίζουν... αλλά και τα πράγματα που οι ίδιοι βρίσκουν ενδιαφέροντα και θα ήθελαν να απεικονίσουν σε φωτογραφίες. Ήταν πολύ ανοιχτό», σημείωσε η Gagné. Το αποτέλεσμα ήταν χιλιάδες φωτογραφίες που καταγράφουν την καθημερινή ζωή των αχθοφόρου στον πάγο σε έναν κόσμο που αλλάζει. 

Τουρίστες και αχθοφόροι κατασκηνώνουν στις όχθες του παγωμένου ποταμού Chadar. Από Jigmat Lundup.

Για αυτό το φωτογραφικό δοκίμιο, ο Gagné επέλεξε μόνο 12 φωτογραφίες, μεταβαίνοντας από γενικές επισκοπήσεις της διαμόρφωσης του καταυλισμού και της γεωγραφίας του ποταμού, σε πιο οικείες λεπτομέρειες των προκλήσεων του περάσματος από πάγο. Σε αυτή την πρώιμη φωτογραφία, σειρές από φωτεινές πορτοκαλί σκηνές ξεχωρίζουν μέσα στα απαλά γκρι και μπλε του φαραγγιού. «Ενώ οι τουρίστες ξεκουράζονται σε σκηνές στον Chadar, οι αχθοφόροι υπομένουν πιο δύσκολες συνθήκες, βρίσκοντας καταφύγιο σε σπηλιές για τον ύπνο τους», εξηγεί η συνοδευτική λεζάντα. 

Οι αχθοφόροι περιμένουν να διασχίσουν ένα δύσκολο τμήμα του Τσαντάρ. Από Στάνζιν Ανγκτσούκ.

Καθώς η περιοχή έχει γίνει πιο προσβάσιμη τα τελευταία χρόνια, ο τουρισμός έχει αυξηθεί. Οι φωτογραφίες συχνά αντανακλούν μια ένταση σχετικά με την ανάπτυξη, αντιπαραβάλλοντας την ανθρώπινη παρουσία με το κενό του ποταμού. Εδώ, μια μάζα από έντονα χρωματιστά σακίδια καταλαμβάνουν το μεγαλύτερο μέρος του κάδρου. Δεν υπάρχουν πρόσωπα, μόνο ουρές από αχθοφόρους που περιμένουν να διασχίσουν ένα δύσκολο τμήμα. «Θυμίζει λίγο τις εικόνες που βλέπετε στο Έβερεστ, οι άνθρωποι όλοι μαζί, σωστά;» πρότεινε η Gagné. 

«Η ιδέα είναι ότι δεν πρέπει πάντα να είναι η καλύτερη οπτική εικόνα, αλλά αυτές που αντιπροσωπεύουν τι συμβαίνει», δήλωσε η Gagné. 

Μαγείρεμα στην κατασκήνωση μετά από μια κουραστική μέρα πεζοπορίας στο Chadar. Από Stanzin Nizang.

Αυτή η τελευταία φωτογραφία, η οποία δείχνει την προετοιμασία του γεύματος στην κατασκήνωση, δεν είναι ακριβώς εστιασμένη ή τεχνικά τέλεια. Αλλά έχει έναν σκληρό ρεαλισμό. «Είναι γεμάτη καπνό, είναι δύσκολη και  σκοτεινή», είπε η Gagné, «αντιπροσωπεύει πραγματικά πώς είναι η δουλειά ενός μάγειρα».

Σε αντίθεση με τα παραδοσιακά ανθρωπολογικά φωτογραφικά δοκίμια, οι αχθοφόροι εδώ δεν φωτογραφίζονται απλώς, αλλά και οι ίδιοι οι φωτογράφοι. «Αυτό που [οι αχθοφόροι] επιλέγουν να καταγράψουν θα ήταν εγγενώς διαφορετικό από έναν καταξιωμένο καλλιτέχνη», δήλωσε  η Lydia D. Pilcher , σκηνοθέτης και επίκουρη καθηγήτρια στη Σχολή Κλίματος του Πανεπιστημίου Columbia, σε συνέντευξή της στο GlacierHub. Οι φωτογραφίες του αχθοφόρου δεν αποτελούν απαραίτητα μια καλλιτεχνική απόδοση του παγωμένου περάσματος, αλλά μάλλον μια ρεαλιστική ματιά στην καθημερινότητά τους. Υπάρχει ανάγκη να «εκτιμηθούν αυτές οι οπτικές γωνίες», τόνισε η Gagné. 

Οι οδηγοί χτυπούν τον πάγο με ένα μπαστούνι: ένας αμυδρός ήχος σημαίνει αδύναμος πάγος, ένας δυνατός ήχος σημαίνει δυνατός πάγος. Από Stanzin Angchuk.

Στο Τσαντάρ, οι αχθοφόροι ψάχνουν το δρόμο τους χτυπώντας τον πάγο, ανιχνεύοντας το βάθος και τη δύναμη του πάγου. 

Ο πάγος του ποταμού μετατοπίζεται και τμήματα του Τσαντάρ μεταβαίνουν γρήγορα από πάγο σε νερό - η διέλευση του παγωμένου ποταμού ήταν πάντα δύσκολη. Αλλά τώρα, οι αυξανόμενες θερμοκρασίες διαταράσσουν τα πρότυπα παγετού του ποταμού. Το 2024, ο ποταμός δεν πάγωσε καθόλου και οι αχθοφόροι έμειναν χωρίς δουλειά για την εποχή.

Η πεζοπορία στο Chadar απαιτεί μεγάλες, επικίνδυνες μέρες, που περνούν έξω σε θερμοκρασίες υπό το μηδέν. Όπως το έθεσε ο αχθοφόρος Stanzin Angchuk, «Ποιος θα έχανε αυτή τη δουλειά;» Αλλά σε μια περιοχή με λίγες ευκαιρίες απασχόλησης, μια δουλειά στο Chadar είναι μέσο επιβίωσης. Είναι πιθανό ο νέος αυτοκινητόδρομος να «επηρεάσει αρνητικά τη γοητεία του Chadar και τον μελλοντικό τουρισμό», δήλωσε η Gagné. Φαίνεται ότι σε μια δουλειά που κανείς δεν θέλει να κάνει, οι αχθοφόροι διαπιστώνουν ότι τα προς το ζην απειλούνται τόσο από την κλιματική αλλαγή όσο και από την ανάπτυξη. 

Από ψηλά, πέντε αχθοφόροι διασχίζουν ένα επικίνδυνο τμήμα, κρατώντας ένα σχοινί. Από Stanzin Angchuk.

Οι απομονωμένες, φτωχές ορεινές κοινότητες, όπως η κοιλάδα Zanskar, είναι από τις πιο έντονα πληγείσες από την κλιματική αλλαγή, από το να νιώθουν τις επιπτώσεις του λιωσίματος των παγετώνων μέχρι την αντιμετώπιση  ακραίων καιρικών φαινομένων . Ωστόσο, σε αυτά τα μέρη, οι άνθρωποι τείνουν να μην αντιμετωπίζουν τις κλιματικές αλλαγές μέσω δεδομένων ή στατιστικών, εξήγησε η Gagné, αλλά μέσω της φυσικής εμπειρίας. Το φωτογραφικό δοκίμιο αντικατοπτρίζει αυτό. «Το έργο αφορά αυτή τη ριζική υποκειμενικότητα της κλιματικής αλλαγής, σε αντίθεση με αυτήν την απόλυτη αντικειμενικότητα», συνέχισε. «Προσερχόμαστε από μια εντελώς διαφορετική οπτική γωνία και απλώς μιλάμε χωρίς απολογίες για την κλιματική αλλαγή μέσα από το πώς μπορεί να είναι μια υποκειμενική και ενσωματωμένη εμπειρία». 

Ο ίδιος ο ποταμός ονομάζεται Chadar μόνο όταν είναι παγωμένος («chadar» είναι μια λέξη στα Χίντι που σημαίνει σεντόνι ή κουβέρτα). Το υπόλοιπο του έτους, ο ποταμός που ρέει ελεύθερα είναι γνωστός ως Zanskar. Έτσι, καθώς ο πλανήτης θερμαίνεται και το μοτίβο παγώματος του ποταμού διαταράσσεται, ο ίδιος ο Chadar θα μπορούσε να πάψει να υπάρχει. Εν μέσω αυτής της αβεβαιότητας, το έργο της Gagné διερευνά την αίσθηση της κλιματικής αλλαγής για τους παγομεταφορείς. Αλλάζοντας από την ανάπτυξη, τον τουρισμό και έναν πλανήτη που θερμαίνεται, η βάση της περιοχής μετατοπίζεται. Σε έναν κόσμο που διασχίζεται από αισθήσεις, ο δρόμος μπροστά είναι άγνωστος.

Γεωδίφης με πληροφορίες από τη σελίδα columbia.edu

https://news.climate.columbia.edu/2026/01/08/photographing-climate-change-ice-porters-on-the-frozen-chadar-river/