ΘΕΜΑΤΑ

ΑΝΤΙΤΗΛΟΣ1 ΑΡΚΟΙ2 ΑΡΚΟΝΗΣΟΣ3 ΑΡΜΑΘΙΑ1 ΑΣΤΑΚΙΔΑ1 ΑΣΤΥΠΑΛΑΙΑ11 ΑΥΓΟ1 ΓΑΔΑΡΟΣ7 ΓΑΙΑ4687 ΓΛΑΡΟΣ1 ΓΥΑΛΙ34 ΔΙΒΟΥΝΙΑ2 ΔΟΛΙΧΗ1 ΕΛΛΑΔΑ2108 ΖΑΦΟΡΑΣ ΜΑΚΡΥΣ1 ΙΑΣΟΣ4 ΙΜΙΑ2 ΚΑΛΑΒΡΟΣ1 ΚΑΛΑΜΑΡΙΑ4 ΚΑΛΟΓΕΡΟΣ1 ΚΑΛΟΛΙΜΝΟΣ2 ΚΑΛΥΜΝΟΣ169 ΚΑΜΗΛΟΝΗΣΙ2 ΚΑΝΔΕΛΙΟΥΣΑ3 ΚΑΡΠΑΘΟΣ13 ΚΑΣΟΣ8 ΚΑΣΤΕΛΛΟΡΙΖΟ20 ΚΑΣΤΡΙ1 ΚΕΔΡΕΑΙ[SEDIR]1 ΚΕΡΑΜΟΣ1 ΚΙΝΑΡΟΣ1 ΚΝΙΔΟΣ28 ΚΟΛΟΦΩΝΑΣ1 ΚΟΥΝΕΛΙ1 ΚΡΕΒΑΤΙΑ1 ΚΩΣ2557 ΛΕΒΙΘΑ3 ΛΕΙΨΟΙ8 ΛΕΠΙΔΑ1 ΛΕΡΟΣ33 ΛΕΣΒΟΣ1 ΛΥΤΡΑ1 ΜΥΝΔΟΣ1 ΝΕΚΡΟΘΗΚΗ1 ΝΕΡΟΝΗΣΙ1 ΝΗΠΟΥΡΙ1 ΝΗΣΟΣ1 ΝΙΜΟΣ1 ΝΙΣΥΡΟΣ208 ΞΕΝΑΓΟΡΑ ΝΗΣΟΙ1 ΟΦΙΔΟΥΣΑ1 ΠΑ.ΦΩ.ΚΩ44 ΠΑΤΜΟΣ30 ΠΑΧΕΙΑ6 ΠΕΝΤΙΚΟΝΗΣΙΑ1 ΠΕΤΡΟΚΑΡΑΒΟ1 ΠΙΑΤΑ1 ΠΙΤΤΑ1 ΠΛΑΤΕΙΑ1 ΠΛΑΤΗ2 ΠΟΝΤΙΚΟΥΣΑ1 ΠΡΑΣΟ1 ΠΡΑΣΟΝΗΣΙ1 ΠΡΑΣΟΝΗΣΙΑ1 ΠΡΑΣΟΥΔΑ ΚΑΤΩ1 ΠΥΡΓΟΥΣΑ5 ΡΟΔΟΣ158 ΡΩ1 ΣΑΒΟΥΡΑ1 ΣΑΜΟΣ15 ΣΑΝΤΟΡΙΝΗ92 ΣΑΡΑΚΙ1 ΣΑΡΙΑ1 ΣΕΣΚΛΙ1 ΣΟΧΑΣ1 ΣΤΡΟΒΙΛΟΣ1 ΣΤΡΟΓΓΥΛΗ[ΑΓΑΘΟΝΗΣΙΟΥ]1 ΣΤΡΟΓΓΥΛΗ[ΜΕΓΙΣΤΗΣ]1 ΣΤΡΟΓΓΥΛΗ[ΝΙΣΥΡΟΥ]3 ΣΥΜΗ40 ΣΥΡΝΑ4 ΣΦΥΡΝΑ1 ΤΕΛΕΝΔΟΣ1 ΤΕΡΜΕΡΑ1 ΤΗΛΟΣ28 ΤΡΑΓΟΝΕΡΑ1 ΤΡΑΓΟΥΣΑ1 ΤΣΟΥΚΑ1 ΦΑΡΜΑΚΟΝΗΣΙ3 ΧΑΛΚΗ15 ΨΕΡΙΜΟΣ22
Εμφάνιση περισσότερων

Το Μαρτύριο των Αγίων

Στα τέλη Οκτωβρίου και στις αρχές Νοεμβρίου του 1461, οι Τούρκοι εισέβαλαν και κατέλαβαν το νησί της Λέσβου. 

Τον Απρίλιο του 1462, οι κάτοικοι της Θερμής, μη αντέχοντας πλέον τους υπέρογκους φόρους, επαναστάτησαν εναντίον των Τούρκων. Ο Τούρκος Σουλτάνος ​​Μωάμεθ Β΄ αναστατώθηκε με την εξέγερση και έστειλε ένοπλα στρατεύματα με συγκεκριμένες εντολές να καταστείλουν την εξέγερση των Χριστιανών με κάθε μέσο. 

Οι άγριοι βάρβαροι νίκησαν μετά από μια μάχη 17 ημερών και, θέλοντας να δώσουν το παράδειγμα, έσφαξαν ολόκληρο τον πληθυσμό. 

Τη Μεγάλη Παρασκευή, 5 Απριλίου 1462, οι Τούρκοι, με αρχηγό τον Αρίφ Αγά, ενημερώθηκαν από τον ανθέλληνα, Γερμανοεβραϊο γιατρό Σβάιτσερ ότι μερικοί από τους επαναστάτες Έλληνες είχαν βρει καταφύγιο μέσα στο Μοναστήρι. Έτσι, τη Μεγάλη Παρασκευή, επιτέθηκαν στο Μοναστήρι, αμέσως μετά την Ακολουθία της Περιφοράς του Επιταφίου. 

Μόλις ξεκίνησε η επίθεση, ο Ηγούμενος Ραφαήλ έδειξε στους επαναστάτες Έλληνες μια μυστική οδό διαφυγής, συμβουλεύοντάς τους να κρυφτούν στο κοντινό όρος Πάντερα. Οι Τούρκοι επιτέθηκαν άγρια ​​στο Μοναστήρι και τελικά το κατέλαβαν χωρίς καμία αντίσταση από τους αδελφούς. Οι Τούρκοι τους συνέλαβαν όλους, καθώς και όλους τους λαϊκούς που ήταν παρόντες. Ανάμεσά τους ήταν ο Ηγούμενος της Μονής, Πατέρας Ραφαήλ, ο Διάκονος Νικόλαος, ο πρεσβύτερος της πόλης Βασίλειος, η σύζυγός του Μαρία, η 12χρονη κόρη του Ειρήνη, ο 11μηνος γιος του Ραφαήλ, η ορφανή, 16χρονη ανιψιά του Ελένη και ο δάσκαλος του χωριού, Θεόδωρος από την Ήπειρο. 

Ο Ηγούμενος Ραφαήλ παρέμεινε στο Μοναστήρι για να αντιμετωπίσει τους βάναυσους εισβολείς, πιστεύοντας ότι ο Καλός Ποιμένας δεν θα εγκατέλειπε ποτέ το ποίμνιό Του, αλλά, αν χρειαζόταν, ότι θα θυσιαζόταν. Οι υπόλοιποι αποφάσισαν ολόψυχα να μείνουν με τον Ηγούμενο για να τον στηρίξουν και να τον συνοδεύσουν στο Μαρτύριο, δεδομένου ότι θεωρούσαν τους εαυτούς τους ευσεβείς Αδελφούς και Αδελφές εν Χριστώ και οπαδούς Του. Ο Μοναχός, Πατέρας Σταύρος, και ο γιος της Μελπομένης, Ακίνδυνος, διέφυγαν την αιχμαλωσία κατόπιν πρότασης του Αγίου Ραφαήλ. Αυτοί ήταν που αργότερα θα έθαβαν τα ιερά σώματα των Μαρτύρων, όπως είχε προείπει ο Άγιος Ραφαήλ. 

Από τη στιγμή που ο αδελφός Ραφαήλ συνελήφθη τη Μεγάλη Παρασκευή, ακολούθησαν επαναλαμβανόμενες ανακρίσεις με έναν ιδιαίτερα βάναυσο τρόπο. Όταν οι Τούρκοι συνειδητοποίησαν ότι δεν θα λάμβαναν ποτέ τις πληροφορίες που ήθελαν με τις ανακρίσεις τους, προχώρησαν σε βασανιστήρια. Αρχικά άρπαξαν το 11μηνο μωρό Ραφαήλ από την αγκαλιά της μητέρας του, το έριξαν στο έδαφος και το σκότωσαν χτυπώντας το και πατώντας το. Στη συνέχεια, έδεσαν τη μητέρα του, Μαρία, σε ένα δέντρο, επειδή ούρλιαζε και έκλαιγε και προσπαθούσε απεγνωσμένα να φτάσει το μωρό της και να το πάρει πίσω. 

Στη συνέχεια, άρχισαν να βασανίζουν βάναυσα τη 12χρονη Παρθενομάρτυρα Ειρήνη, κόρη του γέροντα του χωριού, Βασιλείου, μπροστά στη μητέρα της. Επιδιώκοντας να τρομοκρατήσουν και να αποθαρρύνουν τους γονείς και να τους αναγκάσουν να αρνηθούν την Πίστη και να αποκαλύψουν πού κρύβονταν οι επαναστάτες Έλληνες, άρχισαν να ρίχνουν βραστό νερό στο στόμα της Ειρήνης, στη συνέχεια της έκοψαν το ένα χέρι και το ένα πόδι και τα επιδείκνυαν μπροστά στους γονείς της, για να υποκύψουν. 

Η μητέρα δεν άντεχε να βλέπει την κόρη της να υποφέρει τόσο φρικτά. Αμέσως υπέστη καρδιακή προσβολή και πέθανε. Παρά την ψυχική δοκιμασία, ο πατέρας κατάφερε να σταθεί σταθερός μπροστά σε όλες αυτές τις φρικτές πράξεις και παρέμεινε ακλόνητα αποφασισμένος. Βλέποντας ότι οι προσπάθειές τους ήταν ανεπιτυχείς και μάταιες, οι Τούρκοι τοποθέτησαν τη νεαρή Ειρήνη μέσα σε ένα μεγάλο πήλινο δοχείο και την έκαψαν ζωντανή μέσα σε αυτό, ολοκληρώνοντας έτσι το μαρτύριό της. 

Πρέπει να σημειωθεί ότι αυτό το πήλινο δοχείο ανακαλύφθηκε κατά τη διάρκεια των ανασκαφών. Μέσα σε αυτό υπήρχε ένας σωρός από στάχτες και μερικά απανθρακωμένα οστά, όλα καλυμμένα από μερικές πέτρες. Οι άνθρωποι που έθαψαν τους Μάρτυρες δεν είχαν παρατηρήσει τα οστά μέσα στο δοχείο, καθώς οι πέτρες που τους κάλυπταν είχαν εκτοξευθεί μέσα στο δοχείο όταν οι Τούρκοι ανατίναξαν τα τείχη της Μονής.

Fr. Daniel

@Fragbaza

https://x.com/Fragbaza/status/2016269843725455681?s=20

ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ

Recent Posts Widget