Ο Κήπος του αλαζόνα De Vecchi...
Ήταν το μέρος όπου σύχναζε τις ελεύθερες ώρες του ο μισητός διοικητής, ο Τετράρχης του Φασισμού και πολέμιος της ορθόδοξης κοινότητας του νησιού, ο άνθρωπος που το 1940 έδωσε την εντολή να τορπιλιστεί το Έλλη, μου έλεγαν οι παλιοί.
Γιατί ο Κήπος είναι σπουδαίος και πρέπει να ανοίξει στο κοινό και να συντηρηθεί στο σύνολο του;
Απαντά ακριβώς πάνω από το μεσαιωνικό τείχος της πόλης δίπλα σε μία από τις πέντε πύλες του, ένας χώρος όπου αργότερα έγινε μέρος του οθωμανικού νεκροταφείου που φιλοξένησε τους μάρτυρες που χάθηκαν την ημέρα που οι οθωμανοί κατέλαβαν την Κω, τον 16ο αιώνα.
Βρίσκεται απέναντι από την μαρμάρινη κρήνη στον Πλάτανο του Ιπποκράτη. Τον 5ο αιώνα π.Χ όλος αυτός ο χώρος καλυπτόταν από ρηχή θάλασσα, μετά από τον 3ο αιώνα π.Χ περνάει το ανατολικό μέρος του αμυντικού τείχους της αρχαίας πόλης Κω.
Ποιος έφτιαξε τον Κήπο δίπλα στο Κυβερνείο του Fiorestano Fausto δεν το γνωρίζουμε, μόνο μπορούμε να υποθέσουμε.
Ο καλύτερος συνεργάτης του Fausto, o βοηθός του, ο Τριεστίνος σχεδιαστής Rodolfo Petracco μπορεί να έβαλε το χέρι του όταν έφτιαχνε το Δικαστικό Μέγαρο τη δεκαετία ΄30.
Πέρα από τη μοναδική θέση του επί της Ακτής Μιαούλη, σε κάνει να νιώθεις στον ωκεανό και να ταξιδεύεις ενώ στέκεσαι στην ξηρά να αγναντεύεις τα απέναντι μικρασιατικά παράλια εκεί όπου ο Ανδρέας Βώκος- Μιαούλης κατατρόπωσε τον οθωμανικό στόλο τον Αύγουστο του 1824 , στη ναυμαχία της Κω.
Εκείνο που κάνει τον Κήπο να ξεχωρίζει είναι η λιτή, προσεγμένη και φτιαγμένη από αρχαία υλικά της πολιτιστικής μας κληρονομιάς κατασκευή. Η αστική γεωλογία του Κήπου είναι εξαιρετική.
Με τραβερτίνη από τις αρχαίες λίμνες της Κω, το αγαπημένο πέτρωμα των Ρωμαίων, με ντόπιο μάρμαρο από μετόπη μπορεί από το αρχαίο θέατρο της πόλης Κω, τσιπολίνο της αρχαίας στοάς της πόλης και από κίονες του δύσκολου σε λάξευση μονζονίτη που από τα βάθη του νησιού έφτασε στον Δίκαιο και στήριζε μια από τις μεγαλύτερες βασιλικές της Μεσογείου, του Αη Γιώργη του Λιμανιού.
Είναι ο χώρος που πλήγηκε περισσότερο από το Τσουνάμι του Αγαθία, το 554 π.Χ , μία Μεγάλη Παρασκευή σύμφωνα με την καλύμνικη παράδοση, τότε που έσβησαν από τον χάρτη όχι μόνο οι παράκτιοι οικισμοί του νησιού, αλλά και του Κεραμεικού Κόλπου. Ακολούθησαν τα σκοτεινά χρόνια μέχρι να λάμψει ξανά το φως , όπως συνέβη μετά από τη θητεία του ύπουλου δικηγόρου και αλαζόνα Cesare Maria De Vecchi.
Το παρκάκι επιτέλους καθαρίστηκε με πρωτοβουλία του Προέδρου της τοπικής κοινότητας μετά από χρόνια.Από την πλευρά μου δεν μπορώ να δώσω παρά μόνο συγχαρητήρια στην δημοτική υπηρεσία όπως βέβαια και στους εθελοντές συμπατριώτες μας που συμμετείχαν στην όλη προσπάθεια.
«Αν έχεις βιβλιοθήκη και κήπο, έχεις όλα όσα χρειάζεσαι στη ζωή» είχε πει κάποτε ο Κικέρωνας, το άγαλμα του οποίου ακέφαλο στέκεται κοντά στην είσοδο του κήπου.
Ας το κρατήσουμε αυτό και να θυμόμαστε ότι στη ζωή: «Οι πολιτισμοί πεθαίνουν από αυτοκτονία, όχι από φόνο» κατά τον ιστορικό του 20ού αιώνα Άρνολντ Τόινμπι. Κάθε κοινωνία μικρή ή μεγάλη φίλε μου καταρρέει εσωτερικά λόγω μιας απόκλισης στις αξίες μεταξύ της άρχουσας τάξης και του απλού λαού...
Γεωδίφης
Παιδί της Ρέας
περισσότερα,
Ο θρησκομανής De Vecchi και η ηφαιστειογενής πέτρα του ναού Αγίου Νικολάου Κω
https://geogeodifhs.blogspot.com/2017/09/de-vecchi.html
Ο De Vecchi στην Πλατεία Πλατάνου!
https://geogeodifhs.blogspot.com/2020/03/de-vecchi.html
Επιτύμβιες στήλες στον Κήπο του De Vecchi!
https://geogeodifhs.blogspot.com/2019/09/de-vecchi.html
O Τετράρχης του Φασισμού Cesare Maria de Vecchi στα Δωδεκάνησα ,1936
https://geogeodifhs.blogspot.com/2025/11/o-cesare-maria-de-vecchi-1936.html
Κήπος De Vecchi
.jpg)
