Κατανόηση της ζωής και της ομοχειρομορφίας
Υπολογισμένο συνολικό διάνυσμα σπιν και η κατεύθυνσή του. Η πόλωση σπιν απεικονίζεται από το S (μπλε βέλος) για μια διεγερμένη κατάσταση τύπου p με διαταραγμένη τροχιά σπιν στο μόριο που μελετήθηκε στο (8). Ένα ασθενές μαγνητικό πεδίο κατά μήκος του άξονα x εφαρμόζεται για την ανάλυση των καταστάσεων. Εδώ, ο άξονας z δείχνει προς τον θεατή. Αναπαράγεται από το (19). Από Science Advances.
Στη βιολογία, η ομοχειρομορφία είναι μια κοινή ιδιότητα των αμινοξέων και των υδατανθράκων. Τα χειρόμορφα αμινοξέα που παράγουν πρωτεΐνες, τα οποία μεταφράζονται μέσω του ριβοσώματος από τη γενετική κωδικοποίηση, εμφανίζονται με τη μορφή L.
Δύο θεμελιώδη ερωτήματα απασχολούν τους επιστήμονες για περισσότερα από 150 χρόνια. «Πώς η ζωή έγινε ομοχειρομορφική;» και «γιατί επιλέχθηκε αυτή η συγκεκριμένη χειρόχειρα πλευρά;»
Πρόσφατα, έχει αποδειχθεί ότι η ομοχειρικότητα [ η ιδιότητα βιολογικών συστημάτων όπου τα δομικά στοιχεία όπως αμινοξέα και σάκχαρα εμφανίζονται σχεδόν αποκλειστικά σε μία εναντιομερή μορφή αριστερόστροφα ή δεξιόστροφα. Είναι θεμελιώδης για τη ζωή, επιτρέποντας τη δημιουργία σταθερών, δομημένων μορίων π.χ. δεξιόστροφη έλικα DNA, L-αμινοξέα, καθιστώντας τα βιομόρια λειτουργικά] θα μπορούσε να έχει προκύψει μέσω των εναντιοεκλεκτικών αλληλεπιδράσεων μορίων με μαγνητικά υποστρώματα λόγω της ασύμμετρης κρυστάλλωσης ενός προδρόμου RNA σε ένα υπόστρωμα μαγνητίτη, που αφθονεί στην πρώιμη Γη. Αυτό το φαινόμενο βασίζεται στο φαινόμενο της επιλεκτικότητας σπιν που προκαλείται από τη χειρικότητα (CISS).
Παρά την ανθεκτικότητά του, αυτό το μοντέλο δεν μπόρεσε να δώσει απάντηση στο δεύτερο ερώτημα: Γιατί επιλέχθηκε μία συγκεκριμένη χειρία (D για RNA). Εδώ, καταδεικνύουμε ότι οι διεργασίες που εμπλέκουν το σπιν μπορούν να έχουν διαφορετικά αποτελέσματα στα δύο εναντιομερή των χειρόμορφων μορίων.
Σε χειρόμορφα μόρια με μη ζευγαρωμένα ηλεκτρόνια ή ενώ ηλεκτρόνια διέρχονται από αυτά, το διάνυσμα της συνολικής στροφορμής, J, ευθυγραμμίζεται κατά μήκος του «εύκολου άξονα», ο οποίος ορίζεται από τη μαγνητική ανισοτροπία που προκαλείται από τη σύζευξη σπιν-τροχιάς και την ασυμμετρία του μοριακού πεδίου.
Το μέγεθος J είναι το ίδιο και για τα δύο εναντιομερή, αλλά τα διανύσματα μπορεί να είναι ευθυγραμμισμένα διαφορετικά σε σχέση με το μοριακό πλαίσιο στα δύο εναντιομερή. Αυτή η διαφορά μπορεί να ποσοτικοποιηθεί, για παράδειγμα, από τη γωνία μεταξύ J και της ηλεκτρικής διπολικής ροπής του μορίου, μ.
Δείχνουμε μέσω άμεσων μετρήσεων, θεωρίας και υπολογισμών ab initio ότι οι δυναμικές διεργασίες σπιν σε χειρόμορφα μόρια θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε διαφορετικές αποδόσεις φαινομένων που σχετίζονται με το σπιν, συμπεριλαμβανομένης της αλληλεπίδρασης των χειρόμορφων μορίων με μαγνητικές επιφάνειες.
Τα ευρήματα μπορούν να παρέχουν μια εξήγηση για την συγκεκριμένη ομοχειρομορφία στη φύση.
Keith Cowing/ astrobiology
περισσότερα,
Dynamic breaking of mirror symmetry in spin-dependent electron transport through chiral media causes enantiomeric excesses- Yossi Paltiel https://orcid.org/0000-0002-8739-9952, Daniel Goldberg https://orcid.org/0009-0006-8664-246X, Nir Yuran https://orcid.org/0009-0008-2933-4721, Shira Yochelis, Jia Hao Soh https://orcid.org/0009-0008-8742-9972, Christopher Seibel https://orcid.org/0000-0003-1513-1364, Jürgen Gauss https://orcid.org/0000-0002-6432-9345, Shmuel Zilberg https://orcid.org/0000-0002-1227-7539, S. Furkan Ozturk https://orcid.org/0000-0003-1830-3619, [...] , and Ron Naaman
https://www.science.org/doi/10.1126/sciadv.aec9325
https://astrobiology.com/2026/04/understanding-life-and-homochirality.html
https://x.com/shanaka86/status/1954038089883824617?s=20

