Πριν από τον Κήπο...
«Οι άνθρωποι που μιλάνε καλά αλλά δεν κάνουν τίποτα είναι σαν μουσικά όργανα. Ο ήχος είναι το μόνο που έχουν να προσφέρουν» Διογένης ο Κυνικός.
Προσεισμικό πανόραμα της ιταλοκρατούμενης πόλης Κω, επιχρωματισμένη φωτογραφία της δεκαετίας ΄20.
Από τη θάλασσα η πρώιμη «Λ.Φοινίκων» με τους πέτρινους πύργους της γέφυρας και τις δύο καμάρες, πριν από την ανάπλαση των Ιταλών.
Αριστερά της στην Ακτή Γιαλού, σημερινή Μιαούλη, σε πρώτο πλάνο το οθωμανικό νεκροταφείο, πίσω του πέτρινο κτίσμα λείψανο του μεσαιωνικού τείχους της πόλης του 14ου αιώνα, και ακόμη πιο πίσω η Χώρα της χριστιανικής κοινότητας της πόλης. Διακρίνεται ο μιναρές της Λότζιας, στο πράσινο είναι ο θρυλικός Πλάτανος του Ιπποκράτη.
Δεξιά της «Λ.Φοινίκων» είναι το δύσκολο Κάστρο των Ιωαννιτών του 13ου αιώνα, το οποίο περιβάλλεται από το θαλασσινό νερό, εκεί όπου υπήρχε ο ανατολικός λιμενοβραχίονας του αρχαίου τείχους του 4ου αιώνα π.Χ.
Στις αρχές της ιταλοκρατίας αν κάποιος ήθελε να πάει στο εσωτερικό αρχαίο λιμάνι στο Μανδράκι, από την Ακτή του Γιαλού μπορούσε να το πετύχει με δύο τρόπους. Από τα σοκάκια της Χώρας είτε περνώντας διαμέσου του Πλατάνου ου Ιπποκράτη από το μουσουλμανικό νεκροταφείο του 16ου αιώνα.
Όταν έφτασαν οι Ιταλοί με το πρώτο ρυθμιστικό σχέδιο μετέτρεψαν την πρώην μπαζωμένη τάφρο από τους Οθωμανούς σε λεωφόρο διασυνδέοντας με δρόμο το Διοικητήριο, το οποίο φτιάχτηκε κοντά στο νεκροταφείο με το νεοσύστατο Δημαρχείο, και τα δύο έργα του Ιταλού αρχιτέκτονα F.Di Fausto, πριν από τον σεισμό του ΄33.
Μετά από τον Μεγάλο Σεισμό ακολούθησε το νέο ιταλικό ρυθμιστικό σχέδιο με ειδικές αντισεισμικές προδιαγραφές, η συγκεκριμένη περιοχή λόγω ιστορικότητας και του αρχαιολογικού πάρκου που ανασκάφηκε απέκτησε τα χαρακτηριστικά ενός κήπου καταπράσινου στο πλαίσιο της λογικής της Κηπούπολης που είχαν στον νου τους οι Ιταλοί σχεδιαστές.
Γύρω από το Κάστρο σταδιακά μετά από τον σεισμό του ΄33 φτιάχτηκε δρόμος-αρχικά τεχνητό ανάχωμα από τους Ιταλούς κυρίως για λόγους προστασίας και ασφάλειας του Κάστρου από τη θαλάσσια διάβρωση, το οποίο εξακολουθεί να βυθίζεται κάποια χιλιοστά κάθε χρόνο, εξαιτίας των ειδικών παράλιων γεωτεχνικών συνθηκών του υπεδάφους και του βάρους της κατασκευής.
Γεωδίφης
Παιδί της Ρέας
.jpg)
