Δέκα δευτερόλεπτα θα μπορούσαν να σώσουν δεκάδες ζωές στο Νεπάλ
Νέα πλάνα έχουν κυκλοφορήσει από την κατολίσθηση στο Νεπάλ. Δείχνουν πώς παρέσυρε έναν ολόκληρο καταυλισμό· οι φτωχοί άνθρωποι δεν είχαν καν χρόνο να ξεφύγουν αναφέρουν οι ειδήσεις. Περισσότερα από 50 χλμ. κατάντη από το σημείο της κατάρρευσης του παγετώνα, δείχνουν την ταχεία άφιξη του κύματος πλημμύρας, εξαφανίζοντας τα πάντα στο πέρασμά του.
Ωστόσο, στις καταστροφικές πλημμύρες στο Νεπάλ: 10 δευτερόλεπτα θα μπορούσαν να σώσουν ζωές.
Η τραγωδία των πλημμυρών ή των φυσικών διεργασιών/ καταστροφών μας υπενθυμίζει ότι δεν μπορούμε να αποτρέψουμε κάθε ακραίο συμβάν, και ότι αυτό που συνέβη στο Νεπάλ μπορεί να συμβεί στην χώρα μας ή σε άλλα μέρη.
Για παράδειγμα ένα τοπικό ή περιφερειακό τσουνάμι μπορεί να προκαλέσει μία τραγωδία ανάλογη σε ανύποπτο χρόνο, για αυτό πρέπει να είμαστε προετοιμασμένοι για κάθε ενδεχόμενο. Στο Νεπάλ τα πράγματα εξελίχθηκαν μέσα σε ελάχιστα λεπτά χρόνου. Ο Νιρατζάν Σιουακότι καθηγητής Σχολής Μηχανικών, Πανεπιστήμιο RMIT αναφέρει τα παρακάτω:
«Η πλημμύρα έρχεται, τρέξτε!»
Γύρω στις 8:45 π.μ. στις 26 Αυγούστου, ο Karbir Gaire, τελωνειακός και υπεύθυνος πληροφοριών στο τελωνείο Rasuwa του Νεπάλ, ένιωσε ξαφνικά κάτι που έμοιαζε με σεισμό. Βγήκε έξω, κοίταξε προς την Κίνα και είδε μια τεράστια πλημμύρα συνοδευόμενη από σκόνη. Φώναξε: «Η πλημμύρα έρχεται, τρέξτε!»
Ο Γκάιρ και οι άλλοι έτρεξαν αμέσως στην ανηφόρα. Περίπου 10 δευτερόλεπτα αργότερα, το λασπωμένο νερό παρέσυρε τις κατασκευές γύρω του.
Ο Gaire αργότερα δήλωσε στο τοπικό μέσο ενημέρωσης Ratopati ότι αυτά τα 10 δευτερόλεπτα ήταν καθοριστικά: οι άνθρωποι που αναγνώρισαν τον κίνδυνο και έτρεξαν προς υψηλότερο σημείο επέζησαν. Άλλοι που καθυστέρησαν ή έτρεξαν αλλού παρασύρθηκαν ή αγνοήθηκαν.
Η εμπειρία του αποτυπώνει μια αλήθεια που μπορεί να σώσει ζωές: μια προειδοποίηση σώζει ζωές μόνο εάν οδηγήσει σε άμεση δράση.
Για την κοινότητα των Νεπαλέζων της Αυστραλίας, συμπεριλαμβανομένου εμού και της οικογένειάς μου, αυτή η καταστροφή είναι βαθιά προσωπική. Οικογένειες και φίλοι σε όλη την Αυστραλία περιμένουν με αγωνία νέα για αγαπημένα τους πρόσωπα.
Αλλά πέρα από την άμεση καταστροφή, αυτό το συμβάν εγείρει ένα σημαντικό ερώτημα: θα μπορούσαν να σωθούν ζωές αν οι άνθρωποι ήταν εκπαιδευμένοι να ενεργούν αμέσως μόλις φτάσει μια προειδοποίηση για πλημμύρα;
Πιστεύω ότι η απάντηση είναι ναι.
Καταστροφή στο Νεπάλ
Η καταστροφική πλημμύρα της 26ης Αυγούστου ξεκίνησε από τα υψηλά Ιμαλάια, κοντά στα σύνορα Νεπάλ-Κίνας, και προκάλεσε τεράστια κύμα νερού μέσω των ποταμών Bhote Koshi και Trishuli-Narayani.
Εκατοντάδες άνθρωποι έχουν χάσει τη ζωή τους και πολλοί εξακολουθούν να αγνοούνται στο Νεπάλ και το Θιβέτ . Τουλάχιστον 39 Αυστραλοί έχουν αναφερθεί ως αγνοούμενοι.
Είναι σημαντικό να μην παρουσιάζουμε αυτήν την καταστροφή απλώς ως αποτυχία προειδοποίησης. Το Νεπάλ διαθέτει ένα σύστημα πρόβλεψης πλημμυρών και έγκαιρης προειδοποίησης, συμπεριλαμβανομένης της υδρολογικής παρακολούθησης και των ειδοποιήσεων μέσω κινητών τηλεφώνων .
Η προκαταρκτική τεχνική έκθεση από την Υπηρεσία Πρόβλεψης Πλημμυρών του Νεπάλ, όπως αναφέρθηκε από τα μέσα ενημέρωσης , παρέχει ένα σημαντικό χρονοδιάγραμμα. Οι αρχές έλαβαν πληροφορίες περίπου στις 9 π.μ. ότι μια πλημμύρα είχε εισέλθει στο Μπότε Κόσι από την πλευρά του Θιβέτ. Μεταξύ 9:15 και 9:16, περίπου 600.000 μηνύματα SMS έγκαιρης προειδοποίησης στάλθηκαν σε ευάλωτες κοινότητες στη Ρασούβα, τη Νουουακότ, το Νταντίνγκ και το Τσιτουάν.
Το τμήμα αναφέρει ότι η έγκαιρη διάδοση της προειδοποίησης βοήθησε πολλούς ανθρώπους να φτάσουν σε ασφαλές μέρος.
Το μάθημα, επομένως, δεν είναι ότι η έγκαιρη προειδοποίηση είναι άχρηστη. Αντίθετα, η έγκαιρη προειδοποίηση πρέπει να συνδέεται με την έγκαιρη δράση. Για παράδειγμα, οι άνθρωποι πρέπει να κατανοήσουν τι σημαίνει «εκκένωση».
Αυτό το βίντεο από την πλημμύρα στο Νεπάλ, καταγράφει τα τελευταία 3 λεπτά για πολλούς ανθρώπους σε μια μικρή πόλη και το παζάρι Trishuli. Όλα εξαφανίστηκαν σε μια στιγμή. Άνθρωποι, ηλικιωμένοι και νέοι, έτρεχαν όπου μπορούσαν, προσπαθώντας να ξεφύγουν από τον μανιασμένο και επικείμενο θάνατο. Μαθητές έτρεχαν, κάποιοι ήταν ακόμα μέσα σε λεωφορεία, κάποιοι έτρεχαν στον δρόμο, καθώς ο πανικός εξαπλωνόταν στην αγορά. Οι καταστηματάρχες και οι κάτοικοι είχαν λίγο χρόνο να σώσουν οτιδήποτε. Σπίτια, καταστήματα και οχήματα παρασύρθηκαν, αφήνοντας πίσω τους λάσπη, σπασμένες κατασκευές και σκορπισμένα υπάρχοντα, όλα να επιπλέουν σαν χάρτινη βάρκα. Για πολλούς, όλα όσα είχαν χτίσει και κατείχαν εξαφανίστηκαν σε μια στιγμή. Οι άνθρωποι έτρεχαν για να σώσουν τη ζωή τους, προσπαθώντας να κοιτάξουν πίσω, παρακολουθώντας αβοήθητοι, καθώς η πολύβουη αγορά θάφτηκε ολοσχερώς. Κι όμως πολλοί απο αυτούς θα μπορούσαν να είχαν σωθεί! Βίντεο- Abhishek Jha.
Πώς αντιδρούν οι άνθρωποι σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης;
Η έρευνά του καθηγητή Νιρατζάν Σιουακότι σχετικά με τη συμπεριφορά σε περίπτωση έκτακτης εκκένωσης παρέχει σχετικές πληροφορίες. Σε μια μελέτη, ερώτησαν 1.134 επιβάτες τρένων στη Μελβούρνη σχετικά με το πώς θα αντιδρούσαν κατά τη διάρκεια μιας έκτακτης εκκένωσης. Διαπίστωσαν ότι οι επιβάτες ήταν πιο πιθανό να αντιδράσουν παρά να είναι προνοητικοί. Για παράδειγμα, ήταν πιο πιθανό να περιμένουν οδηγίες από το προσωπικό του σταθμού παρά να κινηθούν αμέσως οι ίδιοι προς μια έξοδο. Ήταν επίσης πιθανό να ακολουθούν τι κάνουν οι άλλοι επιβάτες.
Σε μια δεύτερη μελέτη , ρώτησαν 950 επιβάτες, 500 στο αεροδρόμιο της Μελβούρνης και 450 στο Διεθνές Αεροδρόμιο Τσινγκτάο στην Κίνα, σχετικά με το πώς θα συμπεριφέρονταν σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης. Είναι σημαντικό ότι διαπίστωσαν ότι οι αντιλήψεις των επιβατών για το πώς θα αντιμετώπιζαν την κατάσταση σχετίζονταν με την αντιλαμβανόμενη ικανότητά τους να εκκενώσουν με ασφάλεια. Αυτό υποδηλώνει ότι η γνώση του τι πρέπει να κάνουν - όπως η τήρηση των διαδικασιών εκκένωσης και η εγκατάλειψη των προσωπικών τους αντικειμένων - μπορεί να επηρεάσει το πόσο σίγουροι αισθάνονται οι άνθρωποι.
Παρόλο που εξέτσαν τις έκτακτες ανάγκες στις μεταφορές και όχι τις πλημμύρες, τα διδάγματα είναι σχετικά: οι άνθρωποι δεν θα πρέπει να χρειάζεται να σκέφτονται τι να κάνουν την πρώτη φορά όταν η καταστροφή ήδη εκτυλίσσεται.
Θα πρέπει ήδη να γνωρίζουν πότε να φύγουν, πού να πάνε και πώς να φτάσουν σε ασφαλές μέρος. Αυτό δείχνει ότι το κοινό πρέπει να είναι προετοιμασμένο πριν από την εμφάνιση καταστάσεων έκτακτης ανάγκης.
Πρέπει να προετοιμάσουμε το κοινό για τις πλημμύρες με μια απλή, δοκιμασμένη αντίδραση. Όταν εκδίδεται μια ακραία προειδοποίηση για πλημμύρα, οι άνθρωποι σε ευάλωτες περιοχές θα πρέπει ήδη να γνωρίζουν την τοπική διαδικασία εκκένωσης. Θα πρέπει να είναι εξοικειωμένοι με το πώς να εγκαταλείψουν την περιοχή του ποταμού και να μετακινηθούν σε υψηλότερο σημείο. Δεν πρέπει να περιμένουν να δουν το νερό, να επιστρέψουν για τα υπάρχοντά τους ή να προσπαθήσουν να σώσουν ένα όχημα.
Η τεχνολογία είναι απαραίτητη, αλλά όχι αρκετή
Το Νεπάλ χρειάζεται συνεχείς επενδύσεις στην παρακολούθηση πλημμυρών και βροχοπτώσεων, σε ειδοποιήσεις για κινητά και σε συστήματα προειδοποίησης για την κοινότητα.
Ωστόσο, η φυσική υποδομή παρακολούθησης είναι ευάλωτη: τέσσερις αυτόματοι υδρολογικοί σταθμοί παρακολούθησης φέρεται να παρασύρθηκαν από την επιφάνεια της θάλασσας στο Νεπάλ . Οι προειδοποιήσεις θα πρέπει να εξακολουθούν να είναι δυνατές μέσω εναλλακτικών αισθητήρων, δορυφόρων, καμερών, σειρήνων, ραδιοφώνου, συστημάτων δημόσιων μεγαφωνιών και εκπαιδευμένων τοπικών δικτύων.
Το Νεπάλ έχει ήδη εμπειρία με συστήματα έγκαιρης προειδοποίησης για πλημμύρες σε επίπεδο κοινότητας που συνδυάζουν την παρακολούθηση, την επικοινωνία και την ετοιμότητα της κοινότητας . Σε αυτά τα συστήματα, η άνοδος των υδάτων των πλημμυρών μπορεί να ανιχνευθεί σε σχεδόν πραγματικό χρόνο και οι πληροφορίες προειδοποίησης μεταδίδονται σε εκπαιδευμένους τοπικούς φροντιστές, οι οποίοι τις μεταδίδουν σε ευάλωτες κοινότητες κατάντη και στις αρμόδιες αρχές μέσω καναλιών όπως SMS, κινητά τηλέφωνα και σειρήνες.
Η εκπαίδευση καθορίζει εάν η προειδοποίηση θα γίνει δράση.
Η ανάκαμψη θα διαρκέσει χρόνια
Άμεση προτεραιότητα παραμένει η διάσωση όσων μπορούν να βρεθούν, ο εντοπισμός των αγνοουμένων, η περίθαλψη των τραυματιών και η παροχή τροφίμων και ιατρικής βοήθειας.
Αλλά η ανάκαμψη θα επεκταθεί πολύ πέρα από την άμεση επιχείρηση διάσωσης.
Σπίτια, δρόμοι, γέφυρες, σχολεία και μέσα διαβίωσης θα πρέπει να αποκατασταθούν, ενώ οι επιζώντες ενδέχεται να χρειαστούν μακροπρόθεσμη ψυχολογική και κοινωνική υποστήριξη.
Συνεπώς, η ανοικοδόμηση δεν θα πρέπει να στοχεύει απλώς στην ανοικοδόμηση ό,τι χάθηκε, αλλά στην ανασυγκρότηση με ασφαλέστερες συνθήκες, με ισχυρότερες υποδομές, ανθεκτικά δίκτυα επικοινωνίας, καλύτερες διαδρομές εκκένωσης και καλύτερα προετοιμασμένες κοινότητες.
Η τραγωδία των πλημμυρών στο Νεπάλ μας υπενθυμίζει ότι δεν μπορούμε να αποτρέψουμε κάθε ακραίο συμβάν, αλλά μπορούμε να βελτιώσουμε τις πιθανότητες επιβίωσης των ανθρώπων. Ένα αποτελεσματικό σύστημα έγκαιρης προειδοποίησης μετριέται όχι μόνο από τον αριθμό των προειδοποιήσεων που στέλνει, αλλά και από το αν οι άνθρωποι τις κατανοούν και ενεργούν έγκαιρα. Όπως δείχνει η εμπειρία ενός επιζώντος, μερικές φορές μόλις 10 δευτερόλεπτα μπορούν να κάνουν τη διαφορά μεταξύ ζωής και θανάτου.
Για όσους έχασαν τη ζωή τους και για τις οικογένειες που εξακολουθούν να περιμένουν αγαπημένα τους πρόσωπα, οι βαθύτερες σκέψεις και οι προσευχές μας είναι μαζί τους. Ο πιο ουσιαστικός φόρος τιμής σε όσους χάθηκαν είναι να διδαχθούμε από αυτήν την τραγωδία και να οικοδομήσουμε ένα ασφαλέστερο και καλύτερα προετοιμασμένο μέλλον.
Γεωδίφης με πληροφορίες από τη σελίδα theconversation
περισσότερα,
https://x.com/sustainme_in/status/2093056548839059630?s=20
https://theconversation.com/nepals-devastating-floods-10-seconds-could-save-lives-290725
https://watchers.news/2026/08/26/bhote-koshi-flash-flood-kills-31-authorities-verify-whereabouts-of-384-travelers-nepal/
