ΘΕΜΑΤΑ

ΑΝΤΙΜΗΛΟΣ1 ΑΝΤΙΤΗΛΟΣ1 ΑΡΚΟΙ2 ΑΡΚΟΝΗΣΟΣ4 ΑΡΜΑΘΙΑ1 ΑΣΤΑΚΙΔΑ1 ΑΣΤΥΠΑΛΑΙΑ11 ΑΥΓΟ1 ΓΑΔΑΡΟΣ7 ΓΑΙΑ4883 ΓΛΑΡΟΣ1 ΓΥΑΛΙ34 ΔΙΒΟΥΝΙΑ2 ΔΟΛΙΧΗ1 ΕΛΛΑΔΑ2243 ΖΑΦΟΡΑΣ ΜΑΚΡΥΣ1 ΙΑΣΟΣ4 ΙΜΙΑ2 ΚΑΛΑΒΡΟΣ1 ΚΑΛΑΜΑΡΙΑ4 ΚΑΛΟΓΕΡΟΣ1 ΚΑΛΟΛΙΜΝΟΣ2 ΚΑΛΥΜΝΟΣ172 ΚΑΜΗΛΟΝΗΣΙ2 ΚΑΝΔΕΛΙΟΥΣΑ3 ΚΑΡΠΑΘΟΣ15 ΚΑΣΟΣ10 ΚΑΣΤΕΛΛΟΡΙΖΟ20 ΚΑΣΤΡΙ1 ΚΕΔΡΕΑΙ[SEDIR]1 ΚΕΡΑΜΟΣ1 ΚΙΝΑΡΟΣ1 ΚΝΙΔΟΣ29 ΚΟΛΟΦΩΝΑΣ1 ΚΟΥΝΕΛΙ1 ΚΡΕΒΑΤΙΑ1 ΚΩΣ2612 ΛΕΒΙΘΑ3 ΛΕΙΨΟΙ8 ΛΕΠΙΔΑ1 ΛΕΡΟΣ33 ΛΕΣΒΟΣ1 ΛΥΤΡΑ1 ΜΗΛΟΣ8 ΜΥΝΔΟΣ1 ΝΕΚΡΟΘΗΚΗ1 ΝΕΡΟΝΗΣΙ1 ΝΗΠΟΥΡΙ1 ΝΗΣΟΣ1 ΝΙΜΟΣ1 ΝΙΣΥΡΟΣ212 ΞΕΝΑΓΟΡΑ ΝΗΣΟΙ1 ΟΦΙΔΟΥΣΑ1 ΠΑ.ΦΩ.ΚΩ44 ΠΑΤΜΟΣ30 ΠΑΧΕΙΑ6 ΠΕΝΤΙΚΟΝΗΣΙΑ1 ΠΕΤΡΟΚΑΡΑΒΟ1 ΠΙΑΤΑ1 ΠΙΤΤΑ1 ΠΛΑΤΕΙΑ1 ΠΛΑΤΗ2 ΠΟΝΤΙΚΟΥΣΑ1 ΠΡΑΣΟ1 ΠΡΑΣΟΝΗΣΙ1 ΠΡΑΣΟΝΗΣΙΑ1 ΠΡΑΣΟΥΔΑ ΚΑΤΩ1 ΠΥΡΓΟΥΣΑ5 ΡΟΔΟΣ160 ΡΩ1 ΣΑΒΟΥΡΑ1 ΣΑΜΟΣ15 ΣΑΝΤΟΡΙΝΗ93 ΣΑΡΑΚΙ1 ΣΑΡΙΑ1 ΣΕΣΚΛΙ1 ΣΟΧΑΣ1 ΣΤΡΟΒΙΛΟΣ1 ΣΤΡΟΓΓΥΛΗ[ΑΓΑΘΟΝΗΣΙΟΥ]1 ΣΤΡΟΓΓΥΛΗ[ΜΕΓΙΣΤΗΣ]1 ΣΤΡΟΓΓΥΛΗ[ΝΙΣΥΡΟΥ]3 ΣΥΜΗ40 ΣΥΡΝΑ4 ΣΦΥΡΝΑ1 ΤΕΛΕΝΔΟΣ1 ΤΕΡΜΕΡΑ1 ΤΗΛΟΣ28 ΤΡΑΓΟΝΕΡΑ1 ΤΡΑΓΟΥΣΑ1 ΤΣΟΥΚΑ1 ΦΑΡΜΑΚΟΝΗΣΙ3 ΧΑΛΚΗ15 ΨΕΡΙΜΟΣ22
Εμφάνιση περισσότερων

Η Βενετία βυθίζεται...

Μια μέρα θα μιλάνε για τη Βενετία όπως μιλάμε εμείς για την Ατλαντίδα.

Η Βενετία βυθίζεται. Αναλύσαμε κάθε σχέδιο για να τη σώσουμε και κανένα δεν θα διατηρούσε την πόλη όπως την ξέρουμε.

Η Βενετία συνυπάρχει με τη θάλασσα καθ' όλη τη διάρκεια της 1.500χρονης ιστορίας της, ίσως καλύτερα από οποιαδήποτε άλλη πόλη στη Γη. Ωστόσο, τον τελευταίο αιώνα έχει πλημμυρίσει ολοένα και πιο συχνά, καθώς η στάθμη της θάλασσας ανεβαίνει και η ίδια η πόλη βυθίζεται κάτω από το βάρος της.

Πρόσφατα δημοσιεύσαμε μια ακαδημαϊκή ανάλυση των διαφόρων επιλογών που έχει η Βενετία για να διασφαλίσει τη μακροπρόθεσμη επιβίωσή της.

Η μελέτη μας συγκρίνει μια σειρά από πιθανές στρατηγικές έναντι διαφορετικών βαθμών ανόδου της στάθμης της θάλασσας. Αυτές περιλαμβάνουν τη διατήρηση του τρέχοντος συστήματος κινητών φραγμάτων, την κατασκευή δακτυλιοειδών αναχωμάτων για να χωρίσουν την πόλη από τη λιμνοθάλασσα στην οποία βρίσκεται, την περίφραξη ολόκληρης της λιμνοθάλασσας σε ένα πολύ μεγαλύτερο αμυντικό σύστημα ή -στην πιο ακραία περίπτωση- τη μετεγκατάσταση μεγάλου μέρους της πόλης και του πληθυσμού της στην ενδοχώρα.

Κάθε επιλογή αποκτά σημασία σε διαφορετικά σημεία καθώς ανεβαίνει η στάθμη της θάλασσας. Τα αντιπλημμυρικά έργα της πόλης έχουν ήδη αναβαθμιστεί σημαντικά, με κόστος 6 δισεκατομμυρίων ευρώ (5,2 δισεκατομμύρια λίρες). Αυτό περιλαμβάνει μια σειρά από τεράστιες χαλύβδινες πύλες που είναι προσαρτημένες στον πυθμένα της θάλασσας, γνωστές ως φράγματα Mose. Όταν ανυψώνονται, αυτά τα φράγματα ουσιαστικά απομονώνουν τη λιμνοθάλασσα της Βενετίας από την ευρύτερη Μεσόγειο Θάλασσα.

Τα φράγματα Mose σημαίνουν ότι οι κίνδυνοι πλημμύρας είναι προς το παρόν διαχειρίσιμοι, αλλά η συχνότητα χρήσης τους αυξάνεται. Κατά τα πρώτα 5 χρόνια χρήσης (μεταξύ 2020 και 2025) το σύστημα έκλεισε για 108 πλημμύρες, ενώ τους πρώτους δύο μήνες του 2026 ενεργοποιήθηκε 30 φορές. Και καθώς η στάθμη της θάλασσας συνεχίζει να ανεβαίνει, θα πρέπει να κλείνει όλο και πιο συχνά - πιθανώς για εβδομάδες κάθε χρόνο.

Από το 421 μ.Χ., η Βενετία στηρίζεται σε εκατομμύρια ξύλινα κούτσουρα - ένα πραγματικό υποβρύχιο δάσος - βαθιά μέσα στο αργιλώδες έδαφος της λιμνοθάλασσας. Δεν υπάρχει χάλυβας ή σκυρόδεμα από κάτω, κυρίως ξύλο σκλήθρου μαζί με κάποιες δρύες, που στηρίζουν ολόκληρη την πόλη.

Αυτό δημιουργεί μια σειρά από προβλήματα. Τα συχνά κλεισίματα θα διατάρασσαν τη ναυτιλία και τον τουρισμό, θα άλλαζαν την οικολογία της λιμνοθάλασσας και θα απαιτούσαν σημαντικά νέα συστήματα επεξεργασίας λυμάτων και τεράστιες αντλίες για τη διατήρηση της στάθμης του νερού της λιμνοθάλασσας. Ένα σύστημα σχεδιασμένο για περιστασιακή προστασία κινδυνεύει να γίνει ένα ημιμόνιμο φράγμα-κάτι που δεν είχε ποτέ προβλεφθεί να είναι.

Με πρόσθετα μέτρα, όπως η ανύψωση της πόλης με την έγχυση θαλασσινού νερού στα βράχια βαθιά στο υπέδαφος, αντιστρέφοντας την καθίζηση σε κάποιο βαθμό, αυτά τα εμπόδια θα μπορούσαν να παραμείνουν αποτελεσματικά για κάποιο χρονικό διάστημα - ίσως ακόμη και μετά από ένα μέτρο ανύψωσης της στάθμης της θάλασσας.

Αλλά ακόμη και υπό σχετικά χαμηλά επίπεδα θέρμανσης, η στάθμη της θάλασσας προβλέπεται να συνεχίσει να ανεβαίνει για αιώνες, ξεπερνώντας τελικά τα όρια που μπορούν να αντέξουν τα εμπόδια.

Σε εκείνο το σημείο, ίσως χρειαστούν πιο ριζοσπαστικά μέτρα. Η κατασκευή ενός δακτυλίου από αναχώματα γύρω από την πόλη θα διαχωρίσει φυσικά τη Βενετία από τη λιμνοθάλασσα, αλλά μπορεί να είναι απαραίτητη μέχρι το τέλος αυτού του αιώνα.

Μια πλήρως κλειστή λιμνοθάλασσα-προστατευμένη από ένα πολύ μεγαλύτερο «υπερ-ανάχωμα» και υποστηριζόμενη από συνεχή άντληση-θα μπορούσε να προστατεύσει την πόλη από άνοδο της στάθμης της θάλασσας έως και 10 μέτρα, αλλά με σοβαρό κόστος για τη ζωντανή λιμνοθάλασσα.

Η μηχανική δεν σταμάτησε εκεί. Τα κτίρια στη Βενετία στηρίζονται σε πέτρινες πλατφόρμες που στηρίζονται σε ξύλινους πασσάλους. Το βάρος κατανέμεται ομοιόμορφα, εμποδίζοντας τις κατασκευές να βυθιστούν. Πάνω από 1.500 χρόνια αργότερα, πολλά από αυτά τα κτίρια εξακολουθούν να στέκονται.

Η μόνη άλλη επιλογή είναι η μεταφορά της πόλης σε ασφαλέστερο έδαφος. Αυτό μπορεί να είναι απαραίτητο πέρα ​​από την άνοδο της στάθμης της θάλασσας κατά περίπου 5 μέτρα, η οποία προβλέπεται να συμβεί μετά το 2300.

Δύσκολες επιλογές μπροστά μας

Το οικονομικό κόστος αυτών των επιλογών είναι σημαντικό. Χρησιμοποιήσαμε το κόστος του Mose και άλλων προηγούμενων έργων μηχανικής (προσαρμοσμένο για τον πληθωρισμό στις τιμές του 2024) για να εκτιμήσουμε το κόστος κάθε στρατηγικής προσαρμογής.

Τα αναχώματα θα μπορούσαν να κοστίσουν μεταξύ 500 εκατομμυρίων και 4,5 δισεκατομμυρίων ευρώ. Το κλείσιμο της λιμνοθάλασσας με ένα υπερ-ανάχωμα θα μπορούσε αρχικά να κοστίσει περισσότερα από 30 δισεκατομμύρια ευρώ και η μετεγκατάσταση της πόλης θα μπορούσε να κοστίσει έως και 100 δισεκατομμύρια ευρώ.

Αλλά το κόστος δεν είναι το μόνο ζήτημα. Πώς μπορεί κανείς να θέσει τιμή στην πολιτιστική αξία της Βενετίας; Ειδικά επειδή κανένα από αυτά τα μέτρα δεν θα είναι σε θέση να διατηρήσει τη Βενετία που βλέπουμε σήμερα μακροπρόθεσμα. Η προσαρμογή μπορεί να διαχειριστεί την αλλαγή μέχρι ένα ορισμένο σημείο - πέρα ​​από αυτό, δεν διατηρούμε πλέον το παρόν. Αντίθετα, σχεδιάζουμε ένα θεμελιωδώς διαφορετικό μέλλον.

Η ανάλυσή μας δείχνει ότι δεν υπάρχει βέλτιστη στρατηγική προσαρμογής. Οποιαδήποτε προσέγγιση περιλαμβάνει συμβιβασμούς μεταξύ της ευημερίας και της ασφάλειας των κατοίκων της Βενετίας, της οικονομικής ευημερίας, του μέλλοντος των οικοσυστημάτων της λιμνοθάλασσας, της διατήρησης της πολιτιστικής κληρονομιάς και των παραδόσεων και του πολιτισμού της περιοχής. Επιπλέον, πολλά από αυτά τα μέτρα μπορεί να χρειαστούν δεκαετίες για να εφαρμοστούν πλήρως, επομένως ο έγκαιρος σχεδιασμός είναι απαραίτητος.

Τουλάχιστον η Βενετία σκέφτεται αυτά τα πράγματα μακροπρόθεσμα. Οι περισσότερες ευάλωτες παράκτιες περιοχές δεν το κάνουν. Στην πραγματικότητα, πολλές συνεχίζουν να προσελκύουν επιχειρήσεις και ανθρώπους, ακόμη και καθώς η άνοδος της στάθμης των θαλασσών σταδιακά περιορίζει το εύρος των βιώσιμων μακροπρόθεσμων επιλογών.

Με τη μακρά και μοναδική ιστορία της, η Βενετία αντιμετωπίζει ιδιαίτερες προκλήσεις, αλλά όλες οι παράκτιες περιοχές με χαμηλό υψόμετρο θα πρέπει να αναγνωρίσουν τον κίνδυνο της μακροπρόθεσμης ανόδου της στάθμης της θάλασσας και να αρχίσουν να προετοιμάζονται τώρα.


Robert James Nicholls, Marjolijn Haasnoot, Piero Lionello, The Conversation

περισσότερα,

https://theconversation.com/https://theconversation.com/venice-is-sinking-we-analysed-every-plan-to-save-it-and-none-would-preserve-the-city-as-we-know-it-280891-we-analysed-every-plan-to-save-it-and-none-would-preserve-the-city-as-we-know-it-280891

https://phys.org/news/2026-04-venice-city.html#google_vignette

Related Posts

ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ

Recent Posts Widget

ΔΗΜΟΦΙΛΕΙΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ

Ο Κερατόλιθος