Ο μακάριος Αγάθων
Η φωτογραφία απαθανατίζει τον Αθωνίτη ερημίτη Αγάθωνα το 1925. Ο μοναχός Αγάθων είναι ένας από τους κρυμμένους ασκητές του Αγίου Όρους.
Ο φωτογράφος κατάφερε να απαθανατίσει τον γέροντα στην κάθοδό του προς τη Μονή Αγίας Άννας για να δεχθεί τη Θεία Κοινωνία το 1925. Μετά την ανάβασή του πίσω στα υψώματα του Αθω, κανείς δεν τον ξανείδε ποτέ.
Σπάνια έτρωγε φαγητό και ντυνόταν μόνο με δέρματα ζώων. Δεν έπαυε ποτέ την «Προσευχή του Ιησού» στην καρδιά του, κοιτάζοντας πάντα προς τα κάτω με κλειστά μάτια· ποτέ δεν κοίταζε έναν άνθρωπο κατά πρόσωπο, επειδή έλεγε ότι δεν ήταν άξιος να δει ακόμη και τον Χριστό πρόσωπο με πρόσωπο.
Ο μακάριος Αγάθων έζησε στη δεκαετία του 1920 και του 1930 στη Σκήτη των Καυσοκαλυβίων. Την ίδια περίοδο, έφτασε εκεί ένας νεαρός μοναχός: ο Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης. Ο γέροντας Αγάθων επιτέλεσε ένα από τα σπανιότερα κατορθώματα στον Άθω -το να γίνει «Ανόητος για τον Χριστό». Ένα τέτοιο κατόρθωμα απαιτούσε μια ιδιαίτερη άσκηση που ούτε οι ασκητές της Καρούλιας τολμούσαν να επιχειρήσουν. Ο Αγάθων ο Καυσοκαλυβίτης φόρεσε τα ίδια ρούχα σε όλη του τη ζωή και περπατούσε πάντα ξυπόλυτος.
Κανείς δεν ήξερε πού ζούσε (οι Αθωνίτες πατέρες υπέθεταν ότι βρισκόταν σε ένα από τα εγκαταλελειμμένα χωριά), τι έτρωγε (λέγεται ότι του έδωσαν βίαια μαγειρεμένο φαγητό μόνο μία φορά, όταν τον κάλεσαν σε ένα έρημο χωριό με δόλο· ο Αγάθων δεν έπεσε ποτέ ξανά σε τέτοιο κόλπο), και κυρίως, πώς και πού προσευχόταν. Οι τοπικοί πατέρες δεν είχαν αμφιβολία ότι ήταν μεγάλος ασκητής και πολεμιστής της προσευχής. Το να δει κανείς έστω και τη σκιά αυτού του «περιπατητή ανόητου για τον Χριστό» θεωρούνταν ευλογία.
Το καλοκαίρι, ο Αγάθων φορούσε ένα ρημαγμένο ένδυμα και περπατούσε πάντα ξυπόλυτος. Τον χειμώνα, φορούσε ένα ακατανόητο δέρμα που έμοιαζε πολύ με αυτό ενός Εσκιμώου. Πώς έφτασε στον Άθω και πού εξαφανίστηκε ξαφνικά παραμένει μυστήριο.
Θαυμαστός ο Θεός εν τοις αγίοις Αυτού!
Πάτερ Αγάθων, προσευχήσου στον Θεό για μας!
Fr. Daniel
@Fragbaza
https://x.com/Fragbaza/status/2046493348752441418?s=20