Τι συμβαίνει όταν μια γειτονιά χτίζεται γύρω από ένα αγρόκτημα
Οι αγροικίες επαναπροσδιορίζουν την αστική ζωή τοποθετώντας τα τρόφιμα, όχι τα αυτοκίνητα, στο επίκεντρο της κοινότητας.
Φανταστείτε την βουκολική μικρή πόλη ενός παραμυθιού. Στον πυρήνα της βρίσκονται μεσαιωνικά κτίρια, μια πλατεία όπου οι άνθρωποι πουλάνε τα προϊόντα τους και ίσως ένα πηγάδι για να παρέχουν νερό. Πέρα από το αμυντικό τείχος εκτείνονται γεωργικά χωράφια, όπου οι άνθρωποι μοχθούν για να φέρουν σιτηρά, φρούτα και λαχανικά στην αγορά.
Αντιστρέψτε αυτό για τη σύγχρονη εποχή και έχετε την ιδέα πίσω από τις «αγροικίες», κοινότητες σχεδιασμένες γύρω από ένα κεντρικό αγρόκτημα. Όπως ένας κήπος σε μια μεγάλη πόλη , οι αγροικίες υπόσχονται να ενισχύσουν την επισιτιστική ασφάλεια, να μειώσουν τις θερμοκρασίες, να συλλέξουν το νερό της βροχής και να αυξήσουν τη βιοποικιλότητα. Καθώς η κλιματική αλλαγή εντείνει τη θερμότητα, τις πλημμύρες και την πίεση στα συστήματα τροφίμων, οι αγροικίες θα μπορούσαν να είναι ένας τρόπος για να γίνει η αστική ζωή πιο ανθεκτική - όχι απλώς πιο γραφική.
«Οι κατασκευαστές δυσκολεύονται να προσφέρουν ανοιχτό χώρο, επειδή θα ήθελαν να χτίσουν περισσότερες κατοικίες», δήλωσε ο Vincent Mudd, συνεργάτης στην αρχιτεκτονική εταιρεία Steinberg Hart, η οποία σχεδιάζει αγροικίες. «Ένας από τους λίγους τρόπους για να γεφυρωθεί αυτό το χάσμα είναι να μπορούμε να χρησιμοποιούμε ενεργό ανοιχτό χώρο που στην πραγματικότητα δημιουργεί εμπόριο».
Στα χαρτιά, μια αγροικία είναι μια απλή ιδέα: Ένα λειτουργικό αγρόκτημα που περιβάλλεται από μονοκατοικίες ή πολυκατοικίες. Ο Steinberg Hart ολοκλήρωσε πρόσφατα δύο από αυτά στην Καλιφόρνια, ένα στη Σάντα Κλάρα και ένα άλλο, που ονομάζεται Fox Point Farms, στο Ενσινίτας. Το πρώτο, νότια του Σαν Φρανσίσκο, διαθέτει μεζονέτες, μονάδες σε τιμή αγοράς και οικονομικά προσιτή στέγαση, καθώς και ένα κοινοτικό κέντρο και καταστήματα λιανικής πώλησης. Το δεύτερο, βόρεια του Σαν Ντιέγκο, προσθέτει ένα εστιατόριο από το αγρόκτημα στο τραπέζι, έναν χώρο εκδηλώσεων και ένα παντοπωλείο, αλλά οι κατοικίες του είναι κυρίως προς πώληση αντί για ενοικίαση. «Δύο διαφορετικά προγράμματα στέγασης για δύο διαφορετικές κοινότητες, αλλά χτισμένα γύρω από τη βιωσιμότητα της αστικής γεωργίας», δήλωσε ο Mudd.
Μια θέα της αγροτικής μονάδας Fox Point Farms.
Ενώ αυτά τα έργα βρίσκονται σε σχετικά εύπορες περιοχές, ο Mudd είπε ότι οι αγροτικές εκτάσεις μπορούν να κατασκευαστούν σχεδόν οπουδήποτε - αν και αυτό μπορεί να απαιτήσει τροποποιήσεις στους κανόνες χωροταξίας. «Σχεδόν κάθε πόλη έχει τη δυνατότητα να κάνει αυτή την αλλαγή χωροταξίας», είπε ο Mudd, «επειδή διατηρεί το εμπόριο, διατηρεί τις θέσεις εργασίας, δημιουργεί έσοδα από τον φόρο πωλήσεων από το λιανικό εμπόριο και παρέχει στέγαση μεικτού εισοδήματος»
(Πέρυσι, οι κάτοικοι της αγροτικής ανάπτυξης στη Σάντα Κλάρα ισχυρίστηκαν ότι οι αστοχίες στη διαχείριση τους έχουν αφήσει να ζουν σε μη ασφαλείς και ανθυγιεινές συνθήκες, με καθυστερημένες επισκευές, κακή ποιότητα αέρα και άλλα προβλήματα. Ο διαχειριστής του κτιρίου, η John Stewart Co., και ο ιδιοκτήτης, η Core Affordable, δεν απάντησαν σε αίτημα για σχολιασμό.)
Εκεί που γίνεται πιο περίπλοκο είναι η εφοδιαστική αλυσίδα του αγροκτήματος. Το νερό είναι το σημαντικότερο: Ιδανικά, ένα αγρόκτημα συγκεντρώνει αρκετό νερό της βροχής για να διατηρεί τις καλλιέργειες ενυδατωμένες. Επειδή η Βόρεια Καλιφόρνια απολαμβάνει ένα μεσογειακό κλίμα με βροχερούς χειμώνες και ζεστά, ξηρά καλοκαίρια, η αγροτική μονάδα της Σάντα Κλάρα συγκεντρώνει τις βροχοπτώσεις και τις αποθηκεύει σε έναν πύργο. «Γεμίζει αυτόματα με νερό της πόλης μόλις φτάσει σε ένα συγκεκριμένο σημείο, αλλά μπορούμε να πάρουμε τα 2/3, ή μερικές φορές όλο το καλοκαίρι χωρίς να χρειάζεται να το κάνουμε αυτό», δήλωσε η Λάρα Χέρμανσον, συνιδρύτρια της Farmscape, η οποία βοήθησε στο σχεδιασμό, την εγκατάσταση και τη συντήρηση του αγροκτήματος της κοινότητας.
Ένα σύστημα συλλογής όμβριων υδάτων, ωστόσο, συνοδεύεται από ένα αρχικό κόστος που ένας κοινοτικός κήπος σε μια γειτονιά με χαμηλότερο εισόδημα μπορεί να μην είναι σε θέση να αντέξει οικονομικά. Εάν μια χρονιά σταματήσουν οι βροχές και ξεσπάσει ξηρασία, θα πρέπει να πληρώσει για περισσότερο νερό. «Ίσως οι άνθρωποι με τη μεγαλύτερη ανάγκη για τροφή ή διατροφική ασφάλεια να αντιμετωπίζουν επίσης δυσανάλογα μεγαλύτερα έξοδα νερού», δήλωσε η Lucy Diekmann, σύμβουλος αστικής γεωργίας και συστημάτων τροφίμων στο Πανεπιστήμιο Γεωργίας και Φυσικών Πόρων της Καλιφόρνια.
Ακόμα κι έτσι, μια από τις πολλές γοητείες κάθε αστικού αγροκτήματος ή κήπου είναι ότι το πράσινο, ακόμη και το γυμνό χώμα, διαλύει το τσιμεντένιο τοπίο. Ιστορικά, οι πόλεις έχουν σχεδιαστεί έτσι ώστε να διοχετεύουν το νερό μέσα από υδρορροές και υπονόμους το συντομότερο δυνατό, προτού λιμνάσει και προκαλέσει πλημμύρες. Αυτή η στρατηγική δυσκολεύεται να συμβαδίσει με την κλιματική αλλαγή που επιβαρύνει τις καταιγίδες , αναγκάζοντάς τες να απορρίπτουν περισσότερο νερό. Οι χώροι πρασίνου αφήνουν όλο αυτό το υγρό να απορροφηθεί στο έδαφος, μετριάζοντας τις πλημμύρες ακόμη και χωρίς σκόπιμα συστήματα λεκάνης απορροής.
Ωστόσο, το αγρόκτημα μιας αγροτικής μονάδας δεν πρόκειται να λειτουργεί από μόνο του. Από την αρχή του σχεδιασμού, είπε ο Χέρμανσον, μια κοινότητα πρέπει να αποφασίσει τι θα καλλιεργήσει. Η γενική ιδέα είναι να επιτευχθεί όσο το δυνατόν μεγαλύτερη απόδοση, επειδή ο χώρος είναι περιορισμένος σε σύγκριση με ένα βιομηχανικό αγρόκτημα. Έτσι, οι κολοκύθες πιθανότατα δεν είναι μια καλή ιδέα, επειδή αυτά τα φυτά καταλαμβάνουν πολύ χώρο. Αντίθετα, στη Σάντα Κλάρα, ο Χέρμανσον καλλιεργεί περσικά αγγούρια, ντοματίνια και καυτερές πιπεριές επειδή είναι μικρές.
Ενώ μια αγροτική μονάδα δεν μπορεί να παρέχει εφικτά όλες τις θερμίδες που χρειάζονται οι κάτοικοι, είναι ένα ιδιαίτερα ισχυρό σύστημα επειδή τα προϊόντα που παράγει είναι εξαιρετικά θρεπτικά. Αν κλιμακώσετε αυτήν την παραγωγή τροφίμων σε όλη την πόλη, ο αντίκτυπος θα μπορούσε να είναι τεράστιος: Μια μελέτη διαπίστωσε ότι το Λος Άντζελες θα μπορούσε να καλύψει το 1/3 των αναγκών του σε λαχανικά μετατρέποντας τα άδεια οικόπεδα σε κήπους. «Είναι απίστευτο τι θα μπορούσαμε να κάνουμε με αυτά που έχουμε και τι θα μπορούσαμε να κάνουμε ακόμη περισσότερα με σκόπιμο σχεδιασμό», δήλωσε η Catherine Brinkley, κοινωνική επιστήμονας που μελετά την αστική γεωργία στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια, στο Ντέιβις.
Στην Ενσινίτας, ο Γκρεγκ Ρις, ο διευθυντής της φάρμας Fox Point Farms, στέλνει τρόφιμα στο παντοπωλείο της αγροτικής μονάδας, οπότε εκτός από το μέγεθος λαμβάνει υπόψη και την αξία των καλλιεργειών του. Πολλά από αυτά εξαρτώνται από την ταχύτητα: η ρόκα αναπτύσσεται πιο γρήγορα από το πεπόνι, που σημαίνει ότι ο Ρις μπορεί να τη συγκομίσει, να την στείλει στην αγορά και να καλλιεργήσει κι άλλο σε γρήγορη διαδοχή. (Δεδομένου του ευχάριστου κλίματος της Νότιας Καλιφόρνιας, η φάρμα μπορεί να καλλιεργεί για 11, ίσως και 12 μήνες το χρόνο.) Μπορεί επίσης να παράγει τρόφιμα που θέλουν οι σεφ στο εστιατόριο του ξενοδοχείου. «Τι έχει μεγάλη ζήτηση και τι αναπτύσσεται πολύ γρήγορα επίσης;» είπε ο Ρις. «Μπορώ να φυτέψω έναν σπόρο και να τον συγκομίσουν σε ένα μήνα ή να τον μεταφυτεύσω μέσα σε δύο μήνες, οπότε υπάρχει μεγαλύτερος κύκλος εργασιών».
Αυτές οι καλλιέργειες μπορούν ακόμη και να επωφεληθούν από μια ιδιορρυθμία της ζωής στην πόλη: το φαινόμενο της αστικής θερμικής νησίδας. Καθώς ο ήλιος χτυπά όλο αυτό το σκυρόδεμα, την άσφαλτο και τα τούβλα, το τοπίο απορροφά τη θερμική του ενέργεια - ανεβάζοντας τον υδράργυρο πολύ πάνω από τις γύρω αγροτικές περιοχές - και την απελευθερώνει αργά τη νύχτα. Αυτό είναι ένα αυξανόμενο πρόβλημα για τους κατοίκους των πόλεων που αγωνίζονται με τις ολοένα και υψηλότερες θερμοκρασίες. Από την άλλη πλευρά, αυτοί οι χώροι πρασίνου βοηθούν στην ψύξη της γειτονιάς επειδή τα φυτά τους απελευθερώνουν υδρατμούς, κάνοντας το καλοκαίρι πιο άνετο για την γύρω κοινότητα.
Μια αγροκαλλιέργεια μπορεί επίσης να υποστηρίξει την τοπική βιοποικιλότητα. Η φύτευση αυτοφυών ανθοφόρων ειδών, για παράδειγμα, ομορφαίνει ταυτόχρονα το τοπίο και προσελκύει έντομα επικονιαστές, κολίβρια και νυχτερίδες (που τρώνε κουνούπια , ένα πρόσθετο πλεονέκτημα). Ακόμη και τα λουλούδια που παράγουν οι καλλιέργειες παρέχουν τροφή σε αυτούς τους επικονιαστές, οι οποίοι ανταποδίδουν την εύνοια βοηθώντας τα φυτά να αναπαραχθούν.
Αφού αποφασιστούν οι ποικιλίες καλλιέργειας, μια αγροτοβιομηχανία μπορεί να υπολογίσει πόση ψυκτική και αποθηκευτική ικανότητα θα αναπτύξει. Θα πρέπει επίσης να αποφασίσει εάν θα πουλήσει προϊόντα από πάγκο ή εάν θα τα χρησιμοποιήσει σε εστιατόριο στις εγκαταστάσεις της. Και θα πρέπει να προβλέψει το κόστος πρόσληψης εξωτερικής βοήθειας για να διατηρηθεί η εκμετάλλευση σε λειτουργία.
Δεν είναι λοιπόν τόσο απλό, όσο το να ανεγερθούν μερικά κτίρια γύρω από έναν χώρο πρασίνου και να τελειώσει η μέρα. «Όλα αυτά τα πράγματα πρέπει να τα καταλάβεις πριν αρχίσεις να τα καταγράφεις και να αναλαμβάνεις δεσμεύσεις», είπε ο Χέρμανσον. «Τα επιτυχημένα αγροκτήματα είναι καλά χρηματοδοτούμενα, με καλό προσωπικό. Όλοι τα πάνε καλύτερα με σαφείς προσδοκίες, σαφείς προϋπολογισμούς, και επιπλέον η κοινότητα ξέρει τι παίρνει».
Γεωδίφης με πληροφορίες από τη σελίδα grist
https://grist.org/cities/what-happens-when-a-neighborhood-is-built-around-a-farm/
