ΘΕΜΑΤΑ

ΑΝΤΙΤΗΛΟΣ1 ΑΡΚΟΙ2 ΑΡΚΟΝΗΣΟΣ3 ΑΡΜΑΘΙΑ1 ΑΣΤΑΚΙΔΑ1 ΑΣΤΥΠΑΛΑΙΑ11 ΑΥΓΟ1 ΓΑΔΑΡΟΣ7 ΓΑΙΑ4606 ΓΛΑΡΟΣ1 ΓΥΑΛΙ34 ΔΙΒΟΥΝΙΑ2 ΔΟΛΙΧΗ1 ΕΛΛΑΔΑ2053 ΖΑΦΟΡΑΣ ΜΑΚΡΥΣ1 ΙΑΣΟΣ4 ΙΜΙΑ2 ΚΑΛΑΒΡΟΣ1 ΚΑΛΑΜΑΡΙΑ4 ΚΑΛΟΓΕΡΟΣ1 ΚΑΛΟΛΙΜΝΟΣ2 ΚΑΛΥΜΝΟΣ169 ΚΑΜΗΛΟΝΗΣΙ2 ΚΑΝΔΕΛΙΟΥΣΑ3 ΚΑΡΠΑΘΟΣ13 ΚΑΣΟΣ8 ΚΑΣΤΕΛΛΟΡΙΖΟ20 ΚΑΣΤΡΙ1 ΚΕΔΡΕΑΙ[SEDIR]1 ΚΕΡΑΜΟΣ1 ΚΙΝΑΡΟΣ1 ΚΝΙΔΟΣ27 ΚΟΛΟΦΩΝΑΣ1 ΚΟΥΝΕΛΙ1 ΚΡΕΒΑΤΙΑ1 ΚΩΣ2542 ΛΕΒΙΘΑ3 ΛΕΙΨΟΙ7 ΛΕΠΙΔΑ1 ΛΕΡΟΣ33 ΛΕΣΒΟΣ1 ΛΥΤΡΑ1 ΜΥΝΔΟΣ1 ΝΕΚΡΟΘΗΚΗ1 ΝΕΡΟΝΗΣΙ1 ΝΗΠΟΥΡΙ1 ΝΗΣΟΣ1 ΝΙΜΟΣ1 ΝΙΣΥΡΟΣ208 ΞΕΝΑΓΟΡΑ ΝΗΣΟΙ1 ΟΦΙΔΟΥΣΑ1 ΠΑ.ΦΩ.ΚΩ44 ΠΑΤΜΟΣ30 ΠΑΧΕΙΑ6 ΠΕΝΤΙΚΟΝΗΣΙΑ1 ΠΕΤΡΟΚΑΡΑΒΟ1 ΠΙΑΤΑ1 ΠΙΤΤΑ1 ΠΛΑΤΕΙΑ1 ΠΛΑΤΗ2 ΠΟΝΤΙΚΟΥΣΑ1 ΠΡΑΣΟ1 ΠΡΑΣΟΝΗΣΙ1 ΠΡΑΣΟΝΗΣΙΑ1 ΠΡΑΣΟΥΔΑ ΚΑΤΩ1 ΠΥΡΓΟΥΣΑ5 ΡΟΔΟΣ158 ΡΩ1 ΣΑΒΟΥΡΑ1 ΣΑΜΟΣ15 ΣΑΝΤΟΡΙΝΗ92 ΣΑΡΑΚΙ1 ΣΑΡΙΑ1 ΣΕΣΚΛΙ1 ΣΟΧΑΣ1 ΣΤΡΟΒΙΛΟΣ1 ΣΤΡΟΓΓΥΛΗ[ΑΓΑΘΟΝΗΣΙΟΥ]1 ΣΤΡΟΓΓΥΛΗ[ΜΕΓΙΣΤΗΣ]1 ΣΤΡΟΓΓΥΛΗ[ΝΙΣΥΡΟΥ]3 ΣΥΜΗ40 ΣΥΡΝΑ4 ΣΦΥΡΝΑ1 ΤΕΛΕΝΔΟΣ1 ΤΕΡΜΕΡΑ1 ΤΗΛΟΣ28 ΤΡΑΓΟΝΕΡΑ1 ΤΡΑΓΟΥΣΑ1 ΤΣΟΥΚΑ1 ΦΑΡΜΑΚΟΝΗΣΙ3 ΧΑΛΚΗ15 ΨΕΡΙΜΟΣ22
Εμφάνιση περισσότερων

«Άνισοι εκ φύσεως»

«Η φύση μας έχει κάνει άνισους».

Στο έργο του De Legibus («Περί των Νόμων»), ο Κικέρων υποστηρίζει ότι η ανισότητα δεν είναι μια αδικία που πρέπει να διορθωθεί, αλλά ένα γεγονός που επιβάλλεται από τη φύση.

Δικαιοσύνη, για αυτόν, δεν είναι η ίση κατανομή εξουσίας ή τιμής, αλλά η αναλογική τους κατανομή ανάλογα με την ικανότητα.

Ο νόμος δεν υπάρχει για να αρνηθεί τη σκληρή δομή της ζωής, αλλά για να της επιβάλει μορφή.

Μια δημοκρατία καταρρέει όταν αντιμετωπίζει τους άνισους ανθρώπους ως ίσους.

Διαρκεί μόνο όταν οι διαφορές στις ικανότητες αναγνωρίζονται ως πραγματικότητες που πρέπει να κυβερνηθούν και όχι ως σφάλματα που πρέπει να διαγραφούν.

Η φύση δεν προικίζει όλους τους ανθρώπους με τον ίδιο τρόπο, και η πολιτική τάξη επιβιώνει μόνο επιβάλλοντας πειθαρχία σε αυτή την αλήθεια.

Chad Crowley

@CCrowley100

https://x.com/CCrowley100/status/2003121000766996739?s=20


«Δεν υπάρχει τίποτε πιο άνισο από την ίση μεταχείριση των ανίσων», Αριστοτέλης ,4ος αιώνας π.Χ.

Η φράση: «Η φύση μας έχει κάνει άνισους» δηλώνει την πεποίθηση ότι οι άνθρωποι διαφέρουν εγγενώς στις ικανότητες, τα χαρίσματα και τις περιστάσεις τους, κάτι που αναγνωρίζεται φιλοσοφικά από την αρχαιότητα (όπως στον Αριστοτέλη που έλεγε «ο άνθρωπος από τη φύση του είναι κοινωνικό ον», τονίζοντας τη διαφοροποίηση ρόλων), ενώ σύγχρονες προσεγγίσεις αναδεικνύουν ότι αυτή η «φυσική» ανισότητα δεν πρέπει να οδηγεί σε κοινωνική αδικία, αλλά η ιδεώδης κοινωνία να στοχεύει στην εξίσωση ευκαιριών, αναγνωρίζοντας την κοινή «ανθρωπιά» και την ισότητα αξίας, παρά τις διαφορές. 

Ναι, με μια βαθιά βιολογική και εξελικτική έννοια, η φύση μας έχει κάνει άνισους. Κανένας άνθρωπος δεν είναι γενετικά πανομοιότυπος (εκτός από τα πανομοιότυπα δίδυμα), και αυτή η ποικιλομορφία εκδηλώνεται σε διαφορές στα φυσικά χαρακτηριστικά, τις γνωστικές ικανότητες, τις προδιαθέσεις υγείας, ακόμη και τις συμπεριφορικές τάσεις. 

Οι γενετιστές έχουν από καιρό τεκμηριώσει σημαντικές ατομικές διαφορές που έχουν τις ρίζες τους στο DNA, με χαρακτηριστικά όπως η νοημοσύνη, το ύψος, η αθλητική ικανότητα και η ευαισθησία σε ασθένειες να παρουσιάζουν σημαντική κληρονομικότητα. Για παράδειγμα, μελέτες για την ανθρώπινη γενετική ποικιλομορφία αποκαλύπτουν εκατομμύρια παραλλαγές σε όλους τους πληθυσμούς, συμβάλλοντας σε άνισα αποτελέσματα στις ικανότητες από τη γέννηση. 

Αυτή η ανισότητα δεν είναι μόνο ατομική, αλλά εμφανής σε όλα τα φυσικά συστήματα: τα οικοσυστήματα και οι κοινωνίες των ζώων συχνά χαρακτηρίζονται από ιεραρχίες κυριαρχίας ή άνισες κατανομές πόρων και χαρακτηριστικών, αντικατοπτρίζοντας πρότυπα στον ανθρώπινο πλούτο και την κοινωνική θέση. 

Η εξελικτική βιολογία υπογραμμίζει ότι η ποικιλομορφία - άνισες κατανομές πλεονεκτημάτων - οδηγεί στην προσαρμογή και την επιβίωση. Αν όλα ήταν ίσα, δεν θα υπήρχε πίεση επιλογής για βελτίωση. Φιλοσοφικά και ιστορικά, οι στοχαστές έχουν αντιμετωπίσει αυτό. Ο Ρουσσώ υποστήριξε ότι οι άνθρωποι σε μια υποθετική «φυσική κατάσταση» ήταν περίπου ίσοι στις βασικές ανάγκες και την απομόνωση, με την ανισότητα να αναδύεται μόνο μέσω της κοινωνίας και της ιδιοκτησίας. 

Αντίθετα, άλλοι, όπως ο Σπινόζα, θεωρούσαν την εξουσία και τα δικαιώματα ως φυσικά άνισα, με τα ισχυρότερα όντα να δικαιούνται περισσότερα. 

Οι σύγχρονες απόψεις, εμπνευσμένες από τη γενετική, ευθυγραμμίζονται περισσότερο με το δεύτερο: είμαστε «άνισοι εκ φύσεως», όπως το έθεσε ένας γενετιστής, με τις διαφορές στη γονιδιακή έκφραση και τις μεταλλάξεις να δημιουργούν τεράστια ατομική ποικιλομορφία. Ωστόσο, αυτή η φυσική ανισότητα δεν αναιρεί την ηθική ή πολιτική ισότητα. Δηλώσεις όπως «όλοι οι άνθρωποι δημιουργούνται ίσοι» αναφέρονται στην ίση εγγενή αξιοπρέπεια, τα δικαιώματα βάσει του νόμου και τις ευκαιρίες - όχι πανομοιότυπες ικανότητες ή αποτελέσματα. 

Η επιβολή απόλυτης ισότητας στα αποτελέσματα συχνά αγνοεί αυτές τις φυσικές διαφορές και μπορεί να οδηγήσει σε νέες αδικίες. Η φύση ευδοκιμεί στην ποικιλομορφία. Οι κοινωνίες τα καταφέρνουν καλύτερα αναγνωρίζοντάς την, διασφαλίζοντας παράλληλα δίκαιους κανόνες για όλους. Το απόφθεγμα αποτυπώνει μια ακατέργαστη αλήθεια για τη βιολογία, ακόμα κι αν επιλέξουμε να χτίσουμε πολιτισμούς που την ξεπερνούν.

Γεωδίφης με πληροφορίες από τη φιλοσοφική και σύγχρονη βιολογική πραγματεία

ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ

Recent Posts Widget