Ο πρώτος γνωστός σαμάνος στον κόσμο;
Γεματισμένη με μαυρισμένα όστρακα χελώνας, ο τάφος ενός αρχαίου σαμάνου μπορεί να είναι απόδειξη πρώιμου εορτασμού.(Εικονογράφηση Γκρεγκ Χάρλιν)
Το Ancient Sorcerer's "Wake" ήταν η πρώτη γιορτή για τους νεκρούς; .... υπολείμματα, σκελετοί υπαινίσσονται ότι οι πρώτοι χωρικοί στον κόσμο ενθάρρυναν την ειρήνη μέσω της γιορτής.
Πριν από περίπου 12.000 χρόνια σε μια μικρή ηλιόλουστη σπηλιά στο βόρειο Ισραήλ, οι θρηνητές τελείωσαν το τελευταίο από το ψητό κρέας χελώνας και συγκέντρωσαν δεκάδες από τα μαυρισμένα κοχύλια. Γονατισμένοι δίπλα σε έναν ανοιχτό τάφο στο πάτωμα της σπηλιάς, απέδωσαν τα τελευταία τους σέβη στην ηλικιωμένη νεκρή γυναίκα κουλουριασμένη μέσα, προετοιμάζοντάς την για ένα πνευματικό ταξίδι.
Έβαλαν κοχύλια χελώνας κάτω από το κεφάλι και τους γοφούς της και τακτοποίησαν δεκάδες από τα κοχύλια πάνω και γύρω της. Τότε της άφησαν πολλά σπάνια και μαγικά πράγματα—το φτερό ενός χρυσαετού, τη λεκάνη μιας λεοπάρδαλης και το κομμένο πόδι ενός ανθρώπου.
Τώρα ονομάζεται Hilazon Tachtit, το μικρό σπήλαιο που επιλέχθηκε ως τόπος ανάπαυσης αυτής της γυναίκας είναι το αντικείμενο μιας έντονης έρευνας με επικεφαλής τον Leore Grosman, αρχαιολόγο στο Εβραϊκό Πανεπιστήμιο της Ιερουσαλήμ στο Ισραήλ.
Ήδη η έρευνά της έχει αποκαλύψει ότι η γυναίκα-μυστηριώδης, μέλος του Νατουφιανού πολιτισμού, που άκμασε μεταξύ 15.000 και 11.600 ετών στο σημερινό Ισραήλ, Ιορδανία, Λίβανο και πιθανώς Συρία, ήταν ο πρώτος γνωστός σαμάνος στον κόσμο. Θεωρούμενος επιδέξιος μάγος και θεραπευτής, θεωρήθηκε πιθανότατα ως αγωγός προς τον κόσμο των πνευμάτων, που επικοινωνούσε με υπερφυσικές δυνάμεις για λογαριασμό της κοινότητάς της, είπε ο Γκρόσμαν.
Μια μελέτη που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Proceedings of the National Academy of Sciences από τους Grosman και Natalie Munro, ζωοαρχαιολόγο στο Πανεπιστήμιο του Κονέκτικατ, αποκαλύπτει ότι η γιορτή της ταφής του σαμάνου ήταν μόνο ένα κεφάλαιο στην έντονη τελετουργική ζωή των Natufians, των πρώτων γνωστών ανθρώπων στη Γη να εγκαταλείψουν τη νομαδική ζωή και να εγκατασταθούν σε χωριά.
Στα χρόνια που ακολούθησαν την ταφή, πολλοί άνθρωποι ανέβηκαν επανειλημμένα στον απότομο, ύψους 492 ποδιών (ύψος 150 μέτρων) γκρεμό μέχρι τη σπηλιά, μεταφέροντας άλλα μέλη της κοινότητας για ταφή καθώς και μεταφέροντας μεγάλες ποσότητες φαγητού. Δίπλα στους τάφους, οι ζωντανοί δείπνησαν πλουσιοπάροχα με το κρέας των βόνασων, των άγριων προγόνων των βοοειδών, στις γιορτές που γίνονταν ίσως για να μνημονεύσουν τους νεκρούς.
Νέα στοιχεία από το Hilazon Tachtit, στην περιοχή της Γαλιλαίας του βόρειου Ισραήλ, υποδεικνύουν ότι τα νεκρικά γλέντια ξεκίνησαν τουλάχιστον 12.000 χρόνια πριν, κοντά στο τέλος της παλαιολιθικής εποχής. Αυτά τα γεγονότα έθεσαν το υπόβαθρο για μεταγενέστερες και πολύ πιο περίτεχνες τελετές για τη μνήμη των νεκρών μεταξύ των νεολιθικών αγροτικών κοινοτήτων.
Στη Βρετανία, για παράδειγμα, οι νεολιθικοί αγρότες έσφαξαν παχύφυτα νεαρά γουρούνια πριν από 5.100 χρόνια στην τοποθεσία Durrington Walls, κοντά στο Stonehenge, για μια ετήσια γιορτή μεσοχειμώνα. Στο πλαίσιο των εορτασμών, οι συμμετέχοντες πιστεύεται ότι έριξαν τις στάχτες συμπατριωτών τους που είχαν πεθάνει τον προηγούμενο χρόνο στον κοντινό ποταμό Έιβον.
Τα ευρήματα τους μας δίνουν την πρώτη μας ξεκάθαρη ματιά στις σκιώδεις αρχές τέτοιων γιορτών, δήλωσε ο Ofer Bar-Yosef, αρχαιολόγος στο Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ. «Οι Natufians», είπε ο Bar-Yosef, «ήταν σαν τους ιδρυτές, και με αυτή την έννοια ο Hilazon Tachtit μας δίνει μερικές από τις άλλες ρίζες της νεολιθικής κοινωνίας».
Ο συν-συγγραφέας της μελέτης Grosman συμφωνεί. «Οι Νατούφιοι», είπε, «είχαν ένα πόδι στην Παλαιολιθική και ένα πόδι στη Νεολιθική».
Από National Geographic
.jpg)
