Αιγυπτιακός πάπυρος αναβιώνει τη θεωρία των γιγάντων
Μια πρόσφατη ανάλυση συνδέει έναν αιγυπτιακό πάπυρο με μια αναφορά για μαχητές που περιγράφονται ως μαχητές ύψους μεταξύ περίπου 6 πόδια 8 ίντσες και 8 πόδια 6 ίντσες (2,03 - 2,59 μέτρα).
Αυτός ο εντυπωσιακός ισχυρισμός για το ύψος έχει αναζωπυρώσει τη συζήτηση σχετικά με το αν τα αρχαία κείμενα κατέγραφαν ασυνήθιστα ψηλούς πολεμιστές ή αν έδιναν αφορμή για ιστορίες γιγάντων.
Μέσα στο Βρετανικό Μουσείο, ο Πάπυρος Αναστάσι Α΄ βρίσκεται ως λογοτεχνικό κείμενο της 19ης Δυναστείας, γνωστό ως Η Σατιρική Επιστολή .
Στο Associates for Biblical Research ( ABR ), ο συγγραφέας Rob Sullivan ανίχνευσε τη γραμμή ύψους σε μεταγενέστερες ιστορίες για γιγάντες.
Παραπέμποντας σε άλλα αιγυπτιακά αρχεία της ίδιας εποχής, ο Sullivan υποστήριξε ότι ο ισχυρισμός περί μεγέθους δεν στέκει από μόνος του.
Ακόμα και με αυτή την υποστήριξη, ο πάπυρος δεν μπορεί να διευθετήσει τι ήταν κυριολεκτικό και τι ήταν καυχησιολογία.
Μέτρηση αρχαίου ύψους
Η μετατροπή των αρχαίων μέτρων σε σύγχρονα ύψη ξεκινά με μία επιλογή: ποια μονάδα εννοούσε ένας γραφέας στη σελίδα.
Οι περισσότεροι ερμηνευτές χρησιμοποιούν τον αιγυπτιακό βασιλικό πήχη, μια μονάδα μέτρησης από τον αγκώνα έως την άκρη του δακτύλου, για να κάνουν τους υπολογισμούς.
Αφού περιγράφει μια συνάντηση σε ένα ορεινό πέρασμα, ο πάπυρος αναφέρει ότι μερικοί από τους άνδρες είχαν μήκος 4 ή 5 πήχεις από την κορυφή ως τα δάχτυλα των ποδιών και φαίνονταν άγριοι και άκαμπτοι.
Επειδή η γραμμή δεν αναφέρει ποτέ ποια ράβδος πήχη είχε κατά νου, μικρές διαφορές μπορούν να προσθέσουν ίντσες στο τελικό νούμερο.
Σασού κατά μήκος των δρόμων της ερήμου
Κατά μήκος του ανατολικού άκρου της Αιγύπτου, οι Σάσου, ημι-νομάδες κτηνοτρόφοι από το νότιο Λεβάντε, εμφανίζονται σε κείμενα ως το είδος των ανθρώπων που αναμένεται να περιπολούν.
Μετακινούμενοι με κατσίκες και πρόβατα, διέσχιζαν ερήμους και λόφους, άλλοτε εμπορευόμενοι με Αιγύπτιους και άλλοτε πολεμώντας τους.
Στο επεισόδιο με τον πάπυρο, ένα ορεινό πέρασμα στη Χαναάν, βόρεια της Αιγύπτου, έγινε το σημείο συνάντησης για τους προσκόπους και τους Σάσου.
Η σύνδεση αυτής της ετικέτας με οποιαδήποτε μεμονωμένη φυλή παραμένει επικίνδυνη, επειδή οι Αιγύπτιοι χρησιμοποιούσαν ευρείες κατηγορίες όταν περιέγραφαν τους ξένους εν κινήσει.
Μια σατιρική πολεμική επιστολή
Σε αντίθεση με μια βασιλική επιγραφή, το κείμενο χρησιμοποιεί ιερατική γραφή, μια γρήγορη καλλιγραφική γραφή για την καθημερινή αιγυπτιακή γραφή, σε όλες τις φθαρμένες γραμμές του.
Από τους ευρύτερους παπύρους της Ανάστασης , οι δάσκαλοι αντέγραφαν υποδείγματα γραμμάτων που ώθησαν τους μαθητές να περιγράφουν δρόμους, μερίδες τροφίμων και κινδύνους.
Αντί να επαινέσει έναν Φαραώ, ο αφηγητής επέπληξε έναν άλλο γραμματέα για πρόχειρη αναφορά και στη συνέχεια προειδοποίησε ότι τα λάθη θα μπορούσαν να κοστίσουν έναν στρατό.
Αυτός ο διδακτικός τόνος αφήνει περιθώρια για υπερβολή, ωστόσο πιέζει επίσης τον συγγραφέα να ακούγεται αξιόπιστος όταν απαριθμεί λεπτομέρειες όπως το ύψος .
Το ύψος ως εκφοβισμός
Σε αναφορές από εχθρικό έδαφος, ένας μεγαλύτερος εχθρός συχνά κάνει τον κίνδυνο να φαίνεται άμεσος και τη νίκη να φαίνεται κερδισμένη.
Οι γραμματείς χρησιμοποιούσαν ρητορική υπερβολή, μια υπερβολή που είχε σκοπό να εντυπωσιάσει ή να τρομάξει, για να μετατρέψουν μια αψιμαχία σε προειδοποίηση.
Ακόμα κι έτσι, οι αρχαίοι συγγραφείς μερικές φορές απέδιδαν στους καυχησιολόγους τους συγκεκριμένες μονάδες, γεγονός που υποδηλώνει ότι περίμεναν από τους αναγνώστες να αναγνωρίσουν την κλίμακα.
Το να αντιμετωπίζουμε την περιγραφή Shasu είτε ως καθαρό γεγονός είτε ως καθαρή μυθοπλασία χάνει το ενδιάμεσο σημείο όπου ο φόβος και η ακρίβεια αναμειγνύονται.
Κατάρες σε πηλό
Μακριά από πορείες και ορεινά περάσματα, οι Αιγύπτιοι προσπαθούσαν επίσης να διαχειριστούν τον κίνδυνο επιτιθέμενοι σε αντικείμενα με το όνομα ενός εχθρού.
Σε ένα παράδειγμα του Μέσου Βασιλείου, πήλινες φιγούρες έφεραν ονόματα με κόκκινη μπογιά και η ταφή είχε σκοπό να προκαλέσει καταστροφή.
Αργότερα, οι μελετητές ομαδοποίησαν παρόμοιες τελετουργίες στα Κείμενα της Εξύμνησης - γραπτές κατάρες που κατονόμαζαν τους εχθρούς για τελετουργική επίθεση.
Επειδή το τελετουργικό στόχευε στην πολιτική και την προστασία, δεν προσφέρει μεγάλη βοήθεια στο να αποφασιστεί εάν το ύψος του παπύρου ήταν κυριολεκτικό.
Γίγαντες στη βιβλική μνήμη
Πολύ πριν κάποιος διαφωνήσει για τους πήχεις, οι βιβλικές ιστορίες παρουσίαζαν ήδη πανύψηλους μαχητές που έκαναν τους απλούς στρατιώτες να ακούγονται μικροί.
Στη Γένεση, οι Νεφιλίμ, μορφές που περιγράφονται ως γίγαντες ή ισχυρά όντα, εμφανίστηκαν σε ένα σύντομο και αμφισβητούμενο απόσπασμα.
Οι συγγραφείς του ABR και άλλοι αναγνώστες που θέλουν μια ιστορική βάση μερικές φορές αντιμετωπίζουν τη γραμμή από πάπυρο ως μια σπάνια εξωτερική ηχώ αυτής της παράδοσης.
Η διατήρηση μιας σαφούς διάκρισης μεταξύ των ειδών είναι απαραίτητη, επειδή μια οριακή αναφορά και μια ιερή αφήγηση στοχεύουν σε διαφορετικά είδη αλήθειας.
Οι συνοριακές ζώνες διαμορφώνουν ιστορίες
Ανάμεσα στην Αίγυπτο και την ορεινή περιοχή στα βόρεια της, οι ταξιδιωτικοί διάδρομοι ανάγκαζαν εμπόρους, επιδρομείς και στρατούς να περνούν από τα ίδια σημεία συμφόρησης.
Όταν οι γραμματείς κατέγραφαν αυτά τα ταξίδια, κάθε αναφορά πρόσθετε ονόματα και λεπτομέρειες που οι μεταγενέστεροι αναγνώστες μπορούσαν να αντιστοιχίσουν σε διαφορετικά κείμενα.
Επειδή ο πάπυρος δείχνει προς αυτή τη συνοριακή ζώνη, οι συνδέσεις με τις ισραηλιτικές και τις χαναανιτικές παραδόσεις μπορεί να ακούγονται πιο στενές από ό,τι είναι στην πραγματικότητα.
Η γεωγραφία μπορεί να εξηγήσει από μόνη της την επικάλυψη, ενώ ο ισχυρισμός για ασυνήθιστα ψηλούς ανθρώπους εξακολουθεί να βασίζεται σε στοιχεία που λείπουν.
Τα στοιχεία για το ύψος είναι περιορισμένα
Τα αδιάσειστα στοιχεία για το ύψος προέρχονται συνήθως από σκελετούς, όχι από ιστορίες, επειδή τα οστά διατηρούν τις αναλογίες τους πολύ μετά το ξεθώριασμα του μελανιού.
Μετρώντας τα οστά των ποδιών και των βραχιόνων, οι αρχαιολόγοι μπορούν να εκτιμήσουν το ανάστημα και να εντοπίσουν ακραίες τιμές, ακόμη και όταν ένα όνομα ή μια φυλή είναι ασαφής.
Περιστασιακές ιατρικές περιπτώσεις γιγαντισμού, μιας ορμονικής διαταραχής που προκαλεί ακραία ανάπτυξη, δείχνουν ότι το ακραίο ύψος είναι εφικτό.
Μέχρι να βρουν οι αρχαιολόγοι λείψανα που να ταιριάζουν με τους πιο ισχυρούς ισχυρισμούς, ο πάπυρος θα παραμείνει ως ένα επιχείρημα που βασίζεται σε λέξεις.
Απαιτούνται στη συνέχεια αποδεικτικά στοιχεία
Η προσεκτική ανάγνωση μιας γραμματικής γραμμής έχει θέσει τα μουσειακά αρχεία, τη βιβλική παράδοση και την ανθρώπινη βιολογία στην ίδια άβολη συζήτηση.
Η μελλοντική εργασία θα χρειαστεί σαφέστερες μεταφράσεις και σκελετικά στοιχεία, επειδή το άλμα από ψηλούς πολεμιστές σε αληθινούς γίγαντες εξακολουθεί να στερείται αποδείξεων.
Γεωδίφης με πληροφορίες από το Earth.com.
περισσότερα,
https://www.earth.com/news/egyptian-papyrus-revives-the-theory-of-giants/#google_vignette