Μια χρονοκάψουλα χελώνας: DNA που βρέθηκε σε αρχαίο κέλυφος
Ερευνητές βρήκαν διατηρημένα οστικά κύτταρα στο καβούκι, τα οποία εμφάνιζαν δομές σαν τον πυρήνα ενός κυττάρου, όπου βρέθηκαν ίχνη DNA. Φωτογραφία: Dr. Edwin Cadena, Universidad del Rosario και STRI
Επί του παρόντος, υπάρχουν μόνο επτά είδη θαλάσσιων χελωνών. Μεταξύ αυτών είναι δύο στο γένος Lepidochelys: το olive ridley και το Kemp’s ridley. Παρά το γεγονός ότι είναι από τις πιο κοινές θαλάσσιες χελώνες σε μεγάλο μέρος της Καραϊβικής Θάλασσας και αλλού, λίγα είναι γνωστά για την ιστορία ή την εξέλιξή τους.
Τα υπολείμματα ενός κελύφους χελώνας που βρέθηκαν πρόσφατα στην ακτή της Καραϊβικής του Παναμά αντιπροσωπεύουν τα παλαιότερα απολιθώματα αυτών των χελωνών που έχουν βρεθεί ποτέ.
Η ανακάλυψη του απολιθώματος στον σχηματισμό Chagres δείχνει ότι αυτή η χελώνα έζησε περίπου πριν από 6 εκατομμύρια χρόνια στον Παναμά στην ανώτερη εποχή του Μειόκαινου, μια εποχή που ο κόσμος γινόταν πιο δροσερός και ξηρός, με πάγο να συσσωρεύεται στους πόλους, τα επίπεδα της θάλασσας να πέφτουν και να μειώνεται η βροχόπτωση.
Τα λείψανα αναλύθηκαν από μια ομάδα παλαιοντολόγων με επικεφαλής τον Δρ Edwin Cadena του Universidad del Rosario στη Μπογκοτά της Κολομβίας, ο οποίος είναι επίσης επιστημονικός συνεργάτης στο Smithsonian Tropical Research Institute στον Παναμά.
Εκτός από την εύρεση του παλαιότερου αρχείου για τις χελώνες Lepidochelys, οι ερευνητές ανακάλυψαν κάτι απροσδόκητο στα απολιθωμένα οστά αυτής της χελώνας: ίχνη DNA. Αφού ανίχνευσαν διατηρημένα οστεοκύτταρα με δομές που μοιάζουν με πυρήνα, χρησιμοποίησαν ένα διάλυμα που ονομάζεται DAPI για να ελέγξουν την παρουσία του γενετικού υλικού.
«Σε ολόκληρο το αρχείο απολιθωμάτων σπονδυλωτών στον πλανήτη, αυτό είχε αναφερθεί προηγουμένως μόνο σε δύο απολιθώματα δεινοσαύρων, συμπεριλαμβανομένου ενός του Tyrannosaurus rex», επεσήμανε ο Δρ. Cadena, αναφερόμενος στο αρχαίο DNA.
Απολιθωμένα υπολείμματα κελύφους χελώνας πριν από 6 εκατομμύρια χρόνια βρέθηκαν στην παραλία Piña, στην Καραϊβική ακτή του Παναμά. Credit: Carlos De Gracia, Πανεπιστήμιο της Βιέννης και STRI
Αυτή η ανακάλυψη δίνει στα απολιθωμένα σπονδυλωτά που διατηρούνται στις ακτές της Καραϊβικής του Παναμά τεράστια σημασία όχι μόνο για την κατανόηση της βιοποικιλότητας την εποχή της εμφάνισης του Ισθμού του Παναμά, που χώριζε την Καραϊβική από τον Ειρηνικό και ένωσε τη Βόρεια και τη Νότια Αμερική, αλλά και για την κατανόηση τη διατήρηση των μαλακών ιστών και της πιθανής αρχικής ζωντανής ύλης όπως οι πρωτεΐνες και το DNA, βασικά συστατικά ενός αναδυόμενου πεδίου γνωστού ως Μοριακή Παλαιοντολογία.
«Τα απολιθώματα της Καραϊβικής από τον Παναμά που καταφέραμε να διασώσουμε όλα αυτά τα χρόνια βοηθούν στην επανεγγραφή της ιστορίας των θαλάσσιων σπονδυλωτών του Ισθμού», δήλωσε ο Carlos De Gracia, συν-συγγραφέας της μελέτης και διδάκτορας που συνδέεται με το STRI.
Αυτή η έρευνα προέκυψε από τη συνεργασία μεταξύ του Smithsonian Tropical Research Institute και της Σχολής Φυσικών Επιστημών του Universidad del Rosario. Δημοσιεύτηκε στο Journal of Vertebrate Paleontology.
Το STRI, με έδρα στην Πόλη του Παναμά, είναι μια μονάδα του Ινστιτούτου Smithsonian. Το ινστιτούτο προωθεί την κατανόηση της τροπικής βιοποικιλότητας και τη σημασία της για την ευημερία του ανθρώπου, εκπαιδεύει τους μαθητές να διεξάγουν έρευνα στους τροπικούς και προωθεί τη διατήρηση αυξάνοντας την ευαισθητοποίηση του κοινού για την ομορφιά και τη σημασία των τροπικών οικοσυστημάτων.
Γεωδίφης με πληροφορίες από το Journal of Vertebrate Paleontology
Περισσότερα,
1.Smithsonian Tropical Research Institute
2.Edwin-Alberto Cadena et al, An Upper Miocene marine turtle from panama that preserves osteocytes with potential DNA, Journal of Vertebrate Paleontology (2023). DOI: 10.1080/02724634.2023.2254356
.jpg)
