Η σκόνη πάνω από το χάος
Τρεις μήνες στο νησί, μπόρεσα να δώ το Τζαμί της Πλατείας αλλά όχι τον Αγ.Γιάννη 7 Βήματα ούτε τον Αγ.Νικόλαο των Καθολικών...
Ένας λαός που δεν μπορεί πια να διακρίνει το σωστό από το λάθος δεν μπορεί να διακρίνει το καλό από το κακό.
Ένας λαός στερημένος από την ικανότητα να σκέφτεται και να κρίνει δίκαια, είναι, χωρίς να το γνωρίζει και χωρίς να το θέλει, πλήρως υποταγμένος σε ένα ανούσιο, ψεύτικο κόσμο. Με ένα τέτοιο λαό, μπορείς να κάνεις ό,τι θέλεις στον έπαινο, στην προσβολή, στο κέρδος και στην απώλεια.
Με ένα τέτοιο λαό: «Ο διάβολος θα αποκοιμηθεί. Ο άνεμος θα φυσήξει δυνατά. Τρία φτερά θα πέσουν από τον διάβολο. Το ένα θα κρέμεται από τα χρήματα, το άλλο από την εξουσία και το τρίτο από τη φιλοδοξία. Από εκείνη την ημέρα και μετά, ο διάβολος δεν θα έχει τίποτα άλλο να κάνει.» είχε πει ο ανήσυχος, ευφυής και πάντα με βαθιές, φευγαλέες στιγμές χαράς και πνευματικής διαύγειας Fiodor Dostoïevski.
Στην άκρη η τελική δοκιμασία με ένα εύθραυστο φράγμα ενάντια σε ένα βαθύ χάος, ένα λεπτό στρώμα σκόνης πάνω σε έναν ωκεανό σκότους, αδιαφορίας και άγνοιας.
Στο επανειδείν αδέλφια...
Γεωδίφης
Παιδί της Ρέας
