Οι πέτρες του Dewar
Η Σελήνη δεν παράγει σήμερα παγκόσμιο μαγνητικό πεδίο, αλλά ορισμένες από τις πέτρες της παραμένουν μαγνητισμένες. Η εξήγηση του πώς απέκτησαν αυτόν τον μαγνητισμό αποδείχθηκε δύσκολη: τα σεληνιακά δείγματα δίνουν αντικρουόμενα αποτελέσματα, και τόσο ένας αρχαίος δυναμικός πυρήνας όσο και σύντομα μαγνητικά πεδία που συνδέονται με συγκρούσεις έχουν προταθεί. Έρευνα στην περιοχή Dewar, στην μακρινή πλευρά της Σελήνης, υποστηρίζει τώρα την ύπαρξη ενός δυναμικού πυρήνα περίπου πριν από 4,2 δισεκατομμύρια χρόνια.
Μια ομάδα αστρονόμων συνδύασε μετρήσεις βαρύτητας από την αποστολή GRAIL της NASA με μαγνητικά μοντέλα βασισμένα σε παρατηρήσεις του Lunar Prospector και του Kaguya. Στο Dewar, ασυνήθιστα ισχυρά μαγνητικά και βαρυτικά σήματα επικαλύπτονται. Η κοινή ανάλυσή τους δείχνει ένα θαμμένο σώμα περίπου 60 χιλιόμετρα πλάτος, που φτάνει περίπου 9 χιλιόμετρα κάτω από την επιφάνεια. Η πυκνότητά του, ο μαγνητισμός και το γεωλογικό του περιβάλλον είναι σύμφωνα με μια αρχαία συσσώρευση στερεοποιημένης μάγματος.
Τα μαγνητικά ορυκτά μπορούν να διατηρήσουν μαγνητισμό που αποκτήθηκε καθώς μια πέτρα ψύχεται σε ένα εξωτερικό πεδίο. Χρησιμοποιώντας εκτιμήσεις των μαγνητικών ιδιοτήτων του υλικού, οι ερευνητές υπολόγισαν ότι οι πέτρες του Dewar απαιτούσαν ένα αρχαίο πεδίο που υπερβαίνει τα 11 μικροτέσλα. Απόθέσεις από μεταγενέστερες συγκρούσεις περιορίζουν την ηλικία της δομής σε περίπου 4,2 δισεκατομμύρια χρόνια. Μαζί, αυτά τα αποτελέσματα υποστηρίζουν ένα εσωτερικά παραγόμενο πεδίο εκείνη την εποχή, αν και δεν καθορίζουν πόσο καιρό λειτούργησε ο δυναμικός πυρήνας.
Η ανάλυση βοηθά επίσης να εξηγηθούν τα φωτεινά, καμπυλωτά σήματα γνωστά ως σεληνιακοί στροβιλισμοί. Στο Dewar, ο οριζόντιος μαγνητισμός και το υλικό της επιφάνειας εμπλουτισμένο με οξείδιο του σιδήρου θα μπορούσαν να εξηγήσουν την αντίθεση: το τοπικό πεδίο αποκλίνει σωματίδια του ηλιακού ανέμου, μειώνοντας την αλλοίωση που σκουραίνει το εκτεθειμένο έδαφος. Η σύνθεση της επιφάνειας έχει επομένως σημασία μαζί με το μαγνητικό πεδίο.
Η ομάδα προτιμά έναν δυναμικό πυρήνα έναντι μιας προέλευσης από σύγκρουση για τον μαγνητισμό του Dewar. Το πώς ο μικρός πυρήνας της Σελήνης διατήρησε ένα τόσο ισχυρό πεδίο παραμένει άλυτο. Μετρήσεις και δείγματα από αυτή την περιοχή θα βοηθούσαν να δοκιμαστεί η γεωλογική ερμηνεία και η υποτιθέμενη ένταση του πεδίου.
Erika
@ExploreCosmos_
https://x.com/ExploreCosmos_/status/2103347947383509185?s=20
