Θα μπορούσαμε να μετατρέψουμε τα ούρα μας σε λίπασμα;
Άνδρας χύνει παστεριωμένα ούρα σε καλλιέργειες. Τα ανθρώπινα ούρα αποτελούν καλό λίπασμα, καθώς περιέχουν άζωτο, φώσφορο και κάλιο. Από Marcin Szczepanski/Πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν.
Υγρός χρυσός: θα μπορούσαμε να μετατρέψουμε τα ούρα μας σε λίπασμα;
Για χιλιάδες χρόνια, τα ανθρώπινα ούρα έχουν πραγματική αξία.
Αρχαίοι πολιτισμοί, από την Ελλάδα μέχρι την Κίνα και τη Ρώμη, το χρησιμοποιούσαν ως λίπασμα για τις καλλιέργειες, παράλληλα με τα κόπρανα.
Αφού το σώμα μας απορροφήσει θρεπτικά συστατικά από την τροφή μας, αποβάλλει τα υπόλοιπα - κυρίως μέσω των ούρων. Ένας ενήλικας παράγει περίπου 500 λίτρα ετησίως . Αυτός ο υγρός χρυσός είναι πολύ πλούσιος σε άζωτο, φώσφορο και κάλιο, τρεις ενώσεις ζωτικής σημασίας για την ανάπτυξη των φυτών .
Τα συνθετικά λιπάσματα έχουν αντικαταστήσει σε μεγάλο βαθμό τα φυσικά λιπάσματα όπως τα ούρα. Το ήμισυ του παγκόσμιου πληθυσμού βασίζεται πλέον σε τρόφιμα που καλλιεργούνται με συνθετικά λιπάσματα. Τα ούρα εξακολουθούν να χρησιμοποιούνται ως λίπασμα από μικροκαλλιεργητές που δεν έχουν την οικονομική δυνατότητα να αγοράσουν συνθετικά λιπάσματα ή επιθυμούν μια βιώσιμη εναλλακτική λύση.
Φέτος, ο πόλεμος στο Ιράν έκανε τα συνθετικά λιπάσματα πιο ακριβά . Αν η εποχή των φθηνών λιπασμάτων τελειώνει , τα λιπάσματα με βάση τα ούρα θα μπορούσαν να επιστρέψουν. Ας το πούμε « ανακύκλωση ».
Τα ανθρώπινα ούρα και τα κόπρανα χρησιμοποιούνται από καιρό ως λίπασμα. Στη φωτογραφία: αγρότες που απλώνουν νυχτόχωμα στην επαρχία Σετσουάν της Κίνας, το 1960. Sovfoto/Getty
Από γλάστρες δωματίου και νυχτόχωμα
Πριν από τις σύγχρονες τουαλέτες, οι άνθρωποι ήταν πολύ πιο εξοικειωμένοι με τα απόβλητα που παρήγαγαν. Οι αγρότες και οι μικροκαλλιεργητές αποθήκευαν τα συλλογικά τους απόβλητα σε βόθρους. Στις πόλεις, οι άνθρωποι χρησιμοποιούσαν τουαλέτες ή χύτρες.
Καθώς οι πόλεις μεγάλωναν, αυξανόταν και ο όγκος των αποβλήτων. Ενώ οι άνθρωποι κοιμόντουσαν, οι νυχτερινοί εργάτες πήγαιναν πόρτα-πόρτα συλλέγοντας ανθρώπινα απόβλητα. Συχνά, αυτά μεταφέρονταν για χρήση σε αγροκτήματα.
Τον 19ο αιώνα, τα σύγχρονα κεντρικά συστήματα αποχέτευσης βελτίωσαν σημαντικά την αποχέτευση και μείωσαν τα ποσοστά μολυσματικών ασθενειών. Αλλά άλλαξαν επίσης τον τρόπο που σκεφτόμασταν τα ούρα και τα κόπρανα από πόρο σε απόβλητο.
Από το γκουανό στα συνθετικά λιπάσματα
Κατά τη διάρκεια του 19ου αιώνα, τα έθνη ανταγωνίζονταν για να αποκτήσουν πρόσβαση σε μια νέα πηγή λιπάσματος - το γκουανό, τα συμπιεσμένα, πλούσια σε άζωτο περιττώματα των θαλασσοπουλιών. Αλλά ο πόρος ήταν περιορισμένος. Στα νησιά Γκουανό εξορύσσονταν σταδιακά.
Στις αρχές του 20ού αιώνα, οι χημικοί εφηύραν συνθετικά λιπάσματα ως εναλλακτική λύση.
Αυτά τα λιπάσματα αύξησαν τις αποδόσεις των καλλιεργειών. Δημιούργησαν όμως επίσης νέα κοινωνικά και περιβαλλοντικά προβλήματα.
Τα συνθετικά αζωτούχα λιπάσματα παράγονται χρησιμοποιώντας τη βιομηχανική διαδικασία Haber-Bosch . Χρησιμοποιεί πολλή ενέργεια και βασίζεται στο φυσικό αέριο, ένα ισχυρό ορυκτό καύσιμο.
Τα συνθετικά φωσφορικά λιπάσματα παρασκευάζονται με την επεξεργασία φωσφορικών πετρωμάτων, ενός πεπερασμένου πόρου που εξορύσσεται μόνο σε λίγα μέρη. Ένα από τα μεγαλύτερα αποθέματα βρίσκεται στη Δυτική Σαχάρα, μια αμφισβητούμενη περιοχή που κατέχεται εδώ και καιρό από το Μαρόκο .
Εάν τα συνθετικά λιπάσματα εφαρμόζονται σε μεγάλη κλίμακα χωρίς καλή διαχείριση των θρεπτικών συστατικών , μπορούν να προκαλέσουν άνθηση τοξικών φυκιών και μαζικές θανατώσεις ψαριών.
Εργάτες που κουβαλούν σάκους με γκουανό σε έναν λόφο στο νησί Στόνι.Η εξόρυξη γκουανό γινόταν εντατικά, ειδικά στα νησιά του Περού. Η βιομηχανία έχει σε μεγάλο βαθμό εξαφανιστεί, εκτός από την εξόρυξη μικρής κλίμακας σε μέρη όπως το νησί Σάντα. Ernesto Benavides/Getty.
Σοκ λιπασμάτων
Τα αυστραλιανά εδάφη είναι έντονα φθαρμένα και φτωχά σε θρεπτικά συστατικά στα περισσότερα μέρη.
Για να παράγει τόσα τρόφιμα , η Αυστραλία πρέπει να εισάγει 3,5-4 εκατομμύρια τόνους συνθετικών λιπασμάτων κάθε χρόνο. Σχεδόν καθόλου λιπάσματα δεν παράγονται τοπικά.
Η εξάρτηση από τις παγκόσμιες αγορές λειτουργεί όταν οι καιροί είναι καλοί. Αλλά σε μια εποχή κλιμάκωσης των παγκόσμιων σοκ , αποτελεί τεράστια ευπάθεια .
Μια απάντηση θα μπορούσε να είναι η αναζήτηση βιώσιμων τοπικών πηγών θρεπτικών συστατικών για τα φυτά από τα οποία εξαρτόμαστε - όπως τα ούρα.
Ξέπλυμα υγρού χρυσού;
Τα ούρα αντιπροσωπεύουν λιγότερο από το 1% όλων των λυμάτων, αλλά περιέχουν σχεδόν όλο το άζωτο και το μισό φώσφορο .
Μόλις αναμειχθούν με τα λύματα, αυτά τα θρεπτικά συστατικά είναι πολύ πιο δύσκολο να προσπελαστούν.
Για να ληφθούν αρκετά ούρα για την παραγωγή λιπάσματος, θα έπρεπε να χρησιμοποιηθούν ξεχωριστές υδραυλικές εγκαταστάσεις σε σπίτια, δημόσιες τουαλέτες και σε εκδηλώσεις. Τα ουρητήρια αποτελούν μια υπάρχουσα πηγή.
Όταν αναμιγνύεται με λύματα, το άζωτο στα ούρα μπορεί να μετατραπεί σε υποξείδιο του αζώτου, ένα ισχυρό αέριο του θερμοκηπίου ή αμμωνία. Οι μονάδες επεξεργασίας λυμάτων απελευθερώνουν εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου ισοδύναμες με αυτές της παγκόσμιας αεροπορικής βιομηχανίας.
Εάν τα ούρα εκτρέπονται από τα λύματα, οι αρχές θα μπορούσαν να εξοικονομήσουν χρήματα από την επεξεργασία των λυμάτων και να μειώσουν τις εκπομπές .
Εγκατάσταση αποχέτευσης όπως φαίνεται από ψηλά.Εάν τα ούρα εκτρέπονται από τα λύματα, οι αρχές θα εξοικονομούσαν χρήματα για την επεξεργασία. Bilanol/Getty.
Πώς συλλέγουμε ούρα;
Σε μικρή κλίμακα, τα ακατέργαστα ούρα μπορούν να συλλεχθούν χρησιμοποιώντας εξειδικευμένες τουαλέτες ή ουρητήρια εκτροπής ούρων . Τα ούρα μπορούν να τοποθετηθούν απευθείας στον κήπο του σπιτιού σας, εφόσον ακολουθούνται οι λογικές οδηγίες .
Για να αυξήσουμε την ποσότητα λιπάσματος με βάση τα ούρα, θα πρέπει να αντιμετωπίσουμε μεγαλύτερα ζητήματα, όπως η πιθανότητα ανεύρεσης παθογόνων και φαρμακευτικών ουσιών στα ούρα, καθώς και οι ασυνεπείς κανονισμοί υδραυλικών εγκαταστάσεων .
Αυτά μπορούν να αντιμετωπιστούν με τις κατάλληλες θεραπείες και τη σωστή διαχείριση.
Ουρικά έθνη;
Τα λιπάσματα ούρων έχουν κερδίσει δημοτικότητα τα τελευταία χρόνια.
Στις Ηνωμένες Πολιτείες, το Rich Earth Institute ηγείται προγραμμάτων ανακύκλωσης στην κοινότητα για πάνω από μια δεκαετία. Στην Ευρώπη, η ελβετική νεοσύστατη εταιρεία VunaNexus χρησιμοποιεί εκτρεπόμενα ούρα για να παράγει ένα βιώσιμο λίπασμα .
Αθλητικά γήπεδα στο Ηνωμένο Βασίλειο , τη Σουηδία και τη Νότια Αφρική δοκιμάζουν την προσέγγιση. Και στην Αυστραλία, ερευνητές δοκιμάζουν λιπάσματα ούρων στα πάρκα του Μπρίσμπεϊν και του Σίδνεϊ .
Ένα από τα μεγαλύτερα εμπόδια στην κλιμάκωση της χρήσης λιπασμάτων με βάση τα ούρα είναι ο παράγοντας "κακό" . Μερικοί άνθρωποι βρίσκουν την ιδέα αηδιαστική.
Ευτυχώς, αυτό μπορεί να αλλάξει. Οι ερευνητές δοκιμάζουν τρόπους για να αμφισβητήσουν το στίγμα γύρω από τα ούρα. Το νέο μας podcast εξετάζει πώς η επανεξέταση της απλής τουαλέτας μπορεί να μετατρέψει τα απόβλητα σε λίπασμα.
Για αιώνες, οι άνθρωποι θεωρούσαν τα ούρα ως τον ζωτικό πόρο που είναι. Το γεγονός ότι μπορούμε στην καλλιέργεια να χρησιμοποιήσουμε κάτι από το σώμα μας είναι αξιοσημείωτο. Σε έναν ολοένα και πιο αβέβαιο κόσμο, μπορεί κάλλιστα να είναι απαραίτητο.
Jordan Roods Υποψήφιος Διδάκτωρ Βιωσιμότητας, Πανεπιστήμιο Τεχνολογίας Σίδνεϊ
Kerry Tozer Υποψήφιος Διδάκτωρ Βιωσιμότητας, Πανεπιστήμιο Τεχνολογίας Σίδνεϊ
https://theconversation.com/liquid-gold-could-we-turn-our-pee-into-fertiliser-290439
