Γιατί η Γη είναι καλυμμένη με νερό;
Πυκνές ζώνες νεφών στροβιλίζονται πάνω από τους ωκεανούς και την αφρικανική ήπειρο σε αυτή την άποψη του 1972 από το διαστημόπλοιο Apollo 17. Πηγή: Wikimedia Commons.
Η πρώιμη Γη ήταν ένα λιωμένο τοπίο κόλασης αρκετά ζεστό για να εξατμίσει οποιοδήποτε υγρό και να το εκτοξεύσει στο διάστημα. Ωστόσο, σήμερα, 332 εκατομμύρια κυβικά μίλια νερού καλύπτουν το 71% του πλανήτη μας.
Για δεκαετίες, οι επιστήμονες πίστευαν ότι αυτό το νερό έπρεπε να φτάσει πολύ μετά την ψύξη του φλοιού, πιθανώς από δισεκατομμύρια αστεροειδείς πλούσιους σε νερό από το εξωτερικό ηλιακό σύστημα. Ωστόσο, πρόσφατα γεωλογικά στοιχεία υποδηλώνουν ότι η Γη μπορεί να έχει ψήσει τους δικούς της ωκεανούς.
Βαθιά μέσα στον μανδύα, τα αρχαία ορυκτά περιέχουν τεράστια αποθέματα υδρογόνου και οξυγόνου. Καθώς ο νεαρός πλανήτης ψύχεται αργά, συνεχείς ηφαιστειακές εκρήξεις για εκατομμύρια χρόνια εκτόξευσαν αυτά τα παγιδευμένα αέρια στην ατμόσφαιρα ως υδρατμούς. Μόλις οι θερμοκρασίες έπεσαν αρκετά, οι ουρανοί άνοιξαν και καταρρακτώδεις βροχές έπεσαν για εκατομμύρια χρόνια για να γεμίσουν τις πρώτες ωκεάνιες λεκάνες.
Η απόκτηση νερού είναι μόνο η μισή πλανητική μάχη. Ο Άρης και η Αφροδίτη πιθανότατα είχαν ωκεανούς στο μακρινό παρελθόν τους, όμως σήμερα είναι άγονα σώματα. Η Γη διατήρησε το νερό της επειδή βρίσκεται σε μια συγκεκριμένη κοσμική γειτονιά και έχει μια ισχυρή εσωτερική μηχανή.
Ο πλανήτης μας περιστρέφεται στην κατοικήσιμη ζώνη του Ήλιου - αρκετά μακριά ώστε οι ωκεανοί να μην βράζουν και να διασπώνται υπό την έντονη ηλιακή ακτινοβολία, όπως συνέβη στην Αφροδίτη.
Ταυτόχρονα, η Γη έχει αρκετή μάζα ώστε η βαρύτητά της να εμποδίζει τους ατμοσφαιρικούς υδρατμούς να επιπλέουν μακριά στο κενό του διαστήματος. Ο τελευταίος κρίσιμος παράγοντας βρίσκεται βαθιά κάτω από τον φλοιό, όπου ένας αναδευόμενος υγρός πυρήνας σιδήρου δημιουργεί ένα ισχυρό μαγνητικό πεδίο.
Αυτή η αόρατη ασπίδα εκτρέπει τον ηλιακό άνεμο, ένα ρεύμα εξαιρετικά φορτισμένων σωματιδίων από τον Ήλιο. Χωρίς αυτήν την ενεργή μαγνητική εκτροπή, ο ηλιακός άνεμος θα είχε σταθερά απογυμνώσει την ατμόσφαιρα και τους ωκεανούς για δισεκατομμύρια χρόνια, αφήνοντας τη Γη τόσο ξηρή όσο ο Άρης.
StellarArc/quora.com
