Γιατί οι δεινόσαυροι δεν είχαν άλλη επιλογή από το να γίνουν γίγαντες
Ένα κορίτσι που στέκεται δίπλα στην ανακατασκευή σε πλήρη κλίμακα ενός πίσω ποδιού ενός Αργεντινόσαυρου. Όταν ανακαλύφθηκε στην Αργεντινή το 1987, ο Αργεντινόσαυρος συγκλόνισε τον κόσμο της παλαιοντολογίας από τα θεμέλια. Από την ανακάλυψή του, οι παλαιοντολόγοι διαφωνούν για το μήκος και το βάρος του Αργεντινόσαυρου. Ορισμένες ανακατασκευές τοποθετούν αυτόν τον δεινόσαυρο σε μήκος 22-24 μέτρων από το κεφάλι μέχρι την ουρά και έως 75 τόνους, ενώ άλλες είναι λιγότερο περιορισμένες, υποθέτοντας συνολικό μήκος 30 μέτρων και βάρος 100 τόνων. Εάν επιβεβαιωθούν οι τελευταίες εκτιμήσεις, αυτό θα καθιστούσε τον Αργεντινόσαυρο τον μεγαλύτερο δεινόσαυρο που έχει καταγραφεί ποτέ, με βάση καλά τεκμηριωμένα απολιθώματα.Οι δεινόσαυροι ήταν συχνά γιγάντιοι, αλλά γιατί;
Γιατί οι δεινόσαυροι δεν είχαν άλλη επιλογή από το να γίνουν γίγαντες - Να ο ανείπωτος λόγος.
Τα χερσαία ζώα δεν αναπτύσσονται πλέον και δεν γίνονται τόσο ογκώδη όσο οι γιγάντιοι δεινόσαυροι λόγω διαφορών στη σκελετική δομή, τον μεταβολισμό, την αναπαραγωγή και τα αρχαία περιβάλλοντα.
Οι δεινόσαυροι έγιναν τεράστιοι χάρη σε ένα μείγμα μοναδικών βιολογικών χαρακτηριστικών - όπως κοίλα, γεμάτα αέρα οστά και πνεύμονες που μοιάζουν με πτηνά- σε συνδυασμό με μια αναπαραγωγική στρατηγική ωοτοκίας και έναν εξελικτικό ανταγωνισμό για τροφή και ασφάλεια.
Όταν φαντάζεστε έναν δεινόσαυρο, μήπως βλέπετε ένα ογκώδες τέρας να περπατάει πάνω σε προϊστορικά τοπία; Δεν είστε οι μόνοι! Για πάνω από 170 εκατομμύρια χρόνια, οι δεινόσαυροι κυριαρχούσαν στη Γη και το μέγεθός τους εξακολουθεί να αιχμαλωτίζει τη φαντασία μας σήμερα. Αλλά γιατί ακριβώς αυτά τα αρχαία πλάσματα έγιναν τόσο γίγαντες και γιατί η εξέλιξη δεν τα σμίκρυνε ποτέ - ας πούμε, στο μέγεθος ενός τσιουάουα;
Γίγαντες δεινόσαυροι: Τα πράγματα των θρύλων
Ας είμαστε ειλικρινείς: η λέξη «δεινόσαυρος» φέρνει στο νου εικόνες κολοσσιαίων θηρίων. Είτε πρόκειται για τον τρομακτικό, σαρκοφάγο Τυραννόσαυρο Ρεξ είτε για γίγαντες που τρώνε φυτά όπως ο Διπλόδοκος και ο Απάτοσαυρος, αυτά τα ζώα έφτασαν σε μεγέθη που δεν συναντάμε ποτέ σε κανένα ζωντανό ον αυτή τη στιγμή. Εξωτικά σχέδια δεινοσαύρων, λεπτομερή ανατομικά διαγράμματα και εικόνες απολιθωμένων σκελετών μας υπενθυμίζουν πόσο ποικίλος και εντυπωσιακός ήταν ο κόσμος τους. Για 170 εκατομμύρια χρόνια, οι δεινόσαυροι - μεγάλοι και μικροί - κυβέρνησαν τον πλανήτη, μόνο και μόνο για να εξαφανιστούν δραματικά πριν από περίπου 65 εκατομμύρια χρόνια.
Πού είναι όλοι οι μικροσκοπικοί δεινόσαυροι;
Παραδόξως, οι μικροί δεινόσαυροι είναι πολύ πιο σπάνιοι στο αρχείο απολιθωμάτων. Σίγουρα, κάποιοι υπήρχαν, αλλά η εύρεση των λειψάνων τους είναι μια σπάνια απόλαυση - τα απολιθώματά τους φαίνεται πολύ πιο δύσκολο να αποκαλυφθούν, κάτι που θα μπορούσε να εξηγήσει πόσο σπάνια εμφανίζονται. Ωστόσο, μια μελέτη που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Evolution υποδηλώνει ότι υπάρχουν περισσότερα σε αυτή την ιστορία από απλούς άτυχους κυνηγούς απολιθωμάτων. Υπάρχει στην πραγματικότητα μια βιολογική και εξελικτική εξήγηση πίσω από την απότομη ανάπτυξη αυτών των γιγάντων.
Σε νέα έρευνα, δύο Αμερικανοί επιστήμονες χρησιμοποίησαν μαθηματικά μοντέλα για να αναλύσουν πώς εξελίχθηκαν τα μεγέθη των σπονδυλωτών. Ακολουθώντας τα πρότυπα χρήσης ενέργειας που απαιτείται για την κίνηση, ανακάλυψαν ότι, λογικά, οι δεινόσαυροι θα έπρεπε να είχαν ακολουθήσει την ίδια τάση που ακολούθησαν τα θηλαστικά και να γίνονταν προοδευτικά μικρότεροι. Αλλά αντίθετα, συνέβη το αντίθετο - ή, πιο συγκεκριμένα, κάτι μπλόκαρε αυτή τη διαδικασία σμίκρυνσης.
Η μυστική αντιπαλότητα που υποστηρίζει την εξέλιξη
Εδώ είναι που γίνεται ενδιαφέρον: οι δεινόσαυροι και τα πρώιμα θηλαστικά βρέθηκαν σε μια εξελικτική αντιπαράθεση. Πριν από τη μεγάλη εξαφάνιση που εξαφάνισε τους γιγάντιους δεινόσαυρους, η ίδια τους η παρουσία εμπόδιζε τα θηλαστικά να γίνουν πολύ μεγάλα. Αντιστρέψτε το, και η παρουσία μικρών θηλαστικών στην πραγματικότητα ενθάρρυνε τους δεινόσαυρους να μεγαλώσουν, ουσιαστικά εγκλωβίζοντας κάθε είδος στην οικολογική του «λωρίδα».
Επειδή η διατροφή τους δεν επικαλύπτονταν πολύ, τα θηλαστικά και οι δεινόσαυροι μπορούσαν να συνυπάρχουν χωρίς πολύ δράμα - κάθε είδος έχτισε τη δική του οικολογική θέση, αφήνοντας ανέγγιχτους τους πόρους των γειτόνων του. Όπως εξηγούν οι ερευνητές, αυτό εξηγεί γιατί το μέγεθος του σώματος των δεινοσαύρων δεν μοιάζει καθόλου με τα σύγχρονα ζώα. Με εξαίρεση τη γενεαλογία που θα γινόταν πτηνά, οι μικρότεροι μη πτηνοί δεινόσαυροι ζύγιζαν τουλάχιστον 450 γραμμάρια (περίπου 1 λίβρα), πολύ μεγαλύτεροι από τις σημερινές μικροσκοπικές σαύρες. Στην πραγματικότητα, στις μέρες μας, το 90% όλων των γνωστών ειδών πτηνών είναι μικρότερα από τους μικρότερους μη πτηνούς δεινόσαυρους που έχουν βρεθεί ποτέ!
Προσθέτουν ότι «αν υπήρχαν δεινόσαυροι στο μέγεθος ποντικιού, τα απολιθώματά τους θα ήταν σίγουρα πιο δύσκολο να βρεθούν, αλλά θα είχαμε ανακαλύψει τουλάχιστον μερικά μέχρι τώρα. Εφόσον δεν ισχύει αυτό, αυτά τα είδη πρέπει να ήταν είτε εξαιρετικά σπάνια είτε εντελώς ανύπαρκτα».
Κόγχες, πουλιά και οι συνέπειες
Το μαθηματικό μοντέλο των ερευνητών προσφέρει ένα σενάριο για να εξηγήσει αυτό το μυστήριο. Υπάρχει ένα φαινόμενο φυσικής επιλογής που ευνοεί τους μεγαλύτερους δεινόσαυρους - μεγάλωσαν για να έχουν πρόσβαση σε πιο ευνοϊκές οικολογικές θέσεις. Ο ανταγωνισμός με τα μικρά θηλαστικά διαμόρφωσε αυτή την εξέλιξη, οδηγώντας τους δεινόσαυρους σε μεγαλύτερη κλίμακα μεγέθους, ενώ τα θηλαστικά παρέμειναν μικροσκοπικά. Μιλάμε για πίεση από τους ομοτίμους!
Τα πουλιά, όπως αποδείχθηκε, δεν έπαιζαν με τους ίδιους κανόνες. Η εξελικτική τους γραμμή αποσχίστηκε από τους δεινόσαυρους και, αφού οι γίγαντες εξαφανίστηκαν, τα πουλιά ήταν ελεύθερα να «μικρύνουν». Η εξέλιξη τα συρρίκνωσε, ανοίγοντας τελικά νέες οικολογικές ευκαιρίες με μικρότερους οικοτόπους και θηράματα (συμπεριλαμβανομένων, όπως μαντέψατε, μικρών θηλαστικών) που τους ταίριαζαν καλύτερα σε αυτή τη νέα παγκόσμια τάξη.
Έτσι, τελικά, οι δεινόσαυροι ήταν μια μοναδική ράτσα γιγάντων μεσαίου μεγέθους, τέλεια προσαρμοσμένων για την εποχή τους. Σε αντίθεση με τους προγόνους τους ή τους μακρινούς απογόνους τους, τα σημερινά πουλιά και ερπετά, οι δεινόσαυροι σχεδιάστηκαν για ένα προϊστορικό οικοσύστημα που δεν υπάρχει πια - ένα ιδιαίτερο είδος μεγαλείου που δεν θα ξαναδούμε ποτέ.
Γεωδίφης με πληροφορίες από τη σελίδα futura-sciences
https://www.futura-sciences.com/en/why-dinosaurs-had-no-choice-but-to-become-giants-heres-the-untold-reason_37789/
