Οι θαλάσσιες χελώνες μεταφέρουν ιούς...
Το πρωί της 10ης Ιουλίου 2026, στην Ακτή Ζουρούδη της πρωτεύουσας Κω βρέθηκα αντιμέτωπος με ένα απρόσμενο γεγονός.
Συνάντησα στην παραλία ξεβρασμένη μια θαλάσσια χελώνα καρέττα.Ήταν η πρώτη φορά που δεν ήταν χτυπημένη ή έφερε σημάδια που να εξηγούσαν το τέλος της.
Δεν είμαι ειδικός σε αυτά τα θαλάσσια πλάσματα, ωστόσο το συμβάν με παραξένεψε και έντονα με προβλημάτισε. Πως μπορεί να πέθανε αυτό το υπέροχο πλάσμα, αναρωτήθηκα χωρίς να ήμουνα σε θέση να απαντήσω στο ερώτημα μου.
Εκτιμούσα ότι η διάσωση των θαλάσσιων χελωνών περνούσε κυρίως από την καταπολέμηση της ρύπανσης, της λαθροθηρίας και της ανάπτυξης των παράκτιων κοινοτήτων. Δυστυχώς δεν είναι οι μόνοι λόγοι από ότι φαίνεται.
Μία νέα μελέτη που τελευταία δημοσιεύθηκε και διάβασα πρόσφατα με βοήθησε να κατανοήσω καλύτερα τον άγνωστο τουλάχιστον σε εμένα κόσμο αυτών των υπέροχων και χρήσιμων για το θαλάσσιο οικοσύστημα πλασμάτων.
Σύμφωνα με τη νέα μελέτη οι θαλάσσιες χελώνες συχνά κολυμπάνε πάνω από κοραλλιογενείς υφάλους, αντιπροσωπεύοντας πληθυσμούς όπου οι ερευνητές ανακάλυψαν μια εκπληκτική ποικιλομορφία προηγουμένως άγνωστων ιών.
Οι θαλάσσιες χελώνες μεταφέρουν ιούς που οι επιστήμονες δεν έχουν ξαναδεί
Οι ερευνητές εντόπισαν 19 ιούς σε θαλάσσιες χελώνες, συμπεριλαμβανομένων 7 που δεν έχουν ξαναδεί, αποκαλύπτοντας μια κρυφή απειλή για ευάλωτους πληθυσμούς.
Για χρόνια, η διάσωση των θαλάσσιων χελωνών σήμαινε κυρίως την καταπολέμηση της ρύπανσης, της λαθροθηρίας και της παράκτιας ανάπτυξης. Αλλά μια νέα απειλή κρύβεται σε κοινή θέα.
Οι ερευνητές μόλις εντόπισαν 19 ιούς που κυκλοφορούν σε πληθυσμούς θαλάσσιων χελωνών , επτά από τους οποίους δεν είχαν παρατηρηθεί ποτέ πριν.
Η ανακάλυψη θα μπορούσε να αναδιαμορφώσει τον τρόπο με τον οποίο οι επιστήμονες προετοιμάζονται για μελλοντικές επιδημίες ασθενειών σε αυτά τα ήδη ευάλωτα ζώα.
Η έρευνα διεξήχθη από το Κολέγιο Κτηνιατρικής του Πανεπιστημίου της Τζόρτζια (UGA) . Χρησιμοποιώντας γενετική αλληλούχιση, η ομάδα κατάφερε να ανιχνεύσει ιούς που είχαν περάσει απαρατήρητοι για πολύ καιρό, ακόμη και σε ασυμπτωματικές χελώνες.
Είναι μια υπενθύμιση ότι οι ασθένειες μπορούν να κρύβονται για χρόνια, ακόμη και όταν τα ζώα μελετώνται στενά από κέντρα αποκατάστασης και ερευνητές.
Ένα τυφλό σημείο στην υγεία των χελωνών
Οι θαλάσσιες χελώνες έχουν δείξει σημάδια ιογενούς λοίμωξης στο παρελθόν. Αλλά ο εντοπισμός της ακριβούς αιτίας δεν ήταν ποτέ εύκολος.
Χωρίς σαφή διαγνωστικά εργαλεία, πολλές από αυτές τις λοιμώξεις απλώς παρέμεναν ανεξήγητες.
Αυτό το κενό γνώσης άφησε τους οικολόγους που εργάζονταν με περιορισμένες πληροφορίες. Γνώριζαν ότι οι χελώνες μπορούσαν να αρρωστήσουν, αλλά απλώς δεν ήξεραν από τι.
Για ένα είδος που ήδη αγωνίζεται να επιβιώσει, αυτό το είδος αβεβαιότητας αποτελεί πραγματικό εμπόδιο στην αποτελεσματική προστασία του.
Δημιουργία χάρτη πριν από μια έκτακτη ανάγκη
Η πραγματική αξία αυτής της μελέτης μπορεί να μην φανεί μέχρι να συμβεί μια καταστροφή. Η βασική κατανόηση των ιογενών κοινοτήτων θα μπορούσε να εξοικονομήσει κρίσιμο χρόνο κατά τη διάρκεια μιας επιδημίας .
Χωρίς μια βασική κατανόηση των ιών που υπάρχουν στις θαλάσσιες χελώνες, οι ερευνητές που θα αντιδρούσαν σε μια επιδημία θα έπρεπε να αναζητήσουν από την αρχή μια πιθανή ιογενή αιτία.
Αυτού του είδους η ταλαιπωρία κοστίζει χρόνο. Και ο χρόνος είναι κάτι που ένα απειλούμενο είδος δεν μπορεί να χάσει.
Σε μια ταχέως εξελισσόμενη έξαρση, κάθε επιπλέον εβδομάδα που αφιερώνεται στην αναγνώριση ενός παθογόνου παράγοντα είναι μια εβδομάδα που οι χελώνες συνεχίζουν να πεθαίνουν χωρίς θεραπεία.
Η δημιουργία αυτού του θεμελίου τώρα θα μπορούσε να εξοικονομήσει στους επιστήμονες χρόνια ερευνητικής εργασίας. Αυτό αποτελεί κρίσιμο πλεονέκτημα όταν μια αναδυόμενη ασθένεια επηρεάζει έναν ήδη ευάλωτο πληθυσμό.
Μια ανακάλυψη οδήγησε σε μεγαλύτερα ερωτήματα
Οι επιστήμονες είχαν προηγουμένως εντοπίσει έναν ιό που συνδέεται με θανατηφόρα νευρολογική ασθένεια σε υδρόβιες χελώνες.
«Αυτό οδήγησε στο ερώτημα ποιοι άλλοι ιοί υπάρχουν σε αυτό το υπομελετημένο σύστημα», δήλωσε ο συγγραφέας James Stanton από το UGA.
Ο Στάντον περιέγραψε τη διαδικασία ανακάλυψης με τρόπο που αποτυπώνει γιατί η καταλογογράφηση είναι σημαντική, ακόμη και όταν οι περισσότεροι ιοί αποδεικνύονται ακίνδυνοι.
«Η ανακάλυψη ιών μετατρέπει άγνωστα στοιχεία σε γνωστά άγνωστα στοιχεία, τα οποία μπορούμε στη συνέχεια να στοχεύσουμε για μελέτη», είπε ο Στάντον.
«Οι περισσότεροι από αυτούς τους ιούς μπορεί να μην αποδειχθούν ποτέ ότι προκαλούν ασθένειες, αλλά η ανακάλυψη και η καταγραφή τους μας δίνει τη βάση για να αναγνωρίσουμε αυτούς που προκαλούν και να προσδιορίσουμε εάν αποτελούν σημαντική απειλή για τους ήδη απειλούμενους πληθυσμούς θαλάσσιων χελωνών».
Γιατί η προστασία της φύσης έχει παραβλέψει τις ασθένειες
Μέχρι τώρα, οι επιστήμονες είχαν εντοπίσει λιγότερους από δώδεκα ιούς που είναι γνωστό ότι αρρωσταίνουν τις θαλάσσιες χελώνες. Αυτός ο μικρός αριθμός καθόρισε πού διοχετεύονταν τα χρήματα και η προσοχή που δίνονταν για την προστασία της φύσης.
Οι προσπάθειες εστίασαν σε μεγάλο βαθμό στην επίλυση ανθρωπογενών προβλημάτων, όπως η ρύπανση, η λαθροθηρία ή η παράκτια ανάπτυξη.
Η ασθένεια δεν ήταν μέρος της συζήτησης με τον ίδιο τρόπο, εν μέρει επειδή δεν υπήρχαν αρκετά γνωστά γι' αυτήν ώστε να αναληφθεί δράση.
Αλλά οι χελώνες ήδη δεν έχουν πλέον χώρο για κακή τύχη. Πέντε από τα επτά είδη θαλάσσιων χελωνών στον κόσμο απειλούνται ή κινδυνεύουν με εξαφάνιση.
Ένα μόνο ξέσπασμα ασθένειας θα μπορούσε να ωθήσει τους ήδη εύθραυστους πληθυσμούς ακόμη πιο κοντά στα όρια, αναιρώντας δεκαετίες προόδου διατήρησης σε σύντομο χρονικό διάστημα.
Συλλογή στοιχείων και από τις δύο ακτές
Για να δημιουργήσουν τον ιογενή κατάλογό τους, οι ερευνητές δεν βασίστηκαν σε ένα μόνο εργαστήριο ή περιοχή. Συνεργάστηκαν με ένα δίκτυο ειδικών θαλάσσιας άγριας ζωής που εκτείνεται στις ακτές του Ατλαντικού και του Ειρηνικού των Ηνωμένων Πολιτειών.
Δείγματα κοπράνων προήλθαν από δύο ομάδες: χελώνες που βρίσκονταν σε στάδιο αποκατάστασης και χελώνες ελεύθερης βοσκής που αιχμαλωτίστηκαν, ελήφθησαν δείγματα και απελευθερώθηκαν ξανά στην άγρια φύση.
Αυτό το μείγμα έδωσε στους ερευνητές μια ευρύτερη εικόνα για το τι κυκλοφορεί στην πραγματικότητα εκεί έξω.
Τι αποκάλυψαν τα δείγματα
Τα αποτελέσματα ήταν πιο εκπληκτικά από το αναμενόμενο. Μερικοί από τους ιούς αποδείχθηκαν γενετικά συγγενείς με παθογόνα που είναι ήδη γνωστό ότι μολύνουν υδρόβια ασπόνδυλα και ψάρια.
Αυτό το εύρημα εγείρει ερωτήματα σχετικά με το πώς οι ιοί ή το γενετικό τους υλικό κινούνται μέσω των θαλάσσιων τροφικών δικτύων.
Επτά ιοί δεν είχαν καταγραφεί ποτέ πριν σε κανένα είδος.
Ένας από αυτούς ήταν αρκετά παράξενος ώστε να ανήκει σε μια εντελώς νέα επιστημονική οικογένεια ιών. Αυτό δείχνει πόσα είναι ακόμη άγνωστα για την ιική ζωή στον ωκεανό και πόσα περισσότερα μένουν να χαρτογραφηθούν.
Η μελέτη δημοσιεύεται στο περιοδικό Infection, Genetics, and Evolution .
Γεωδίφης
Πηγές:
1.Surveillance of gastrointestinal viruses of free-ranging and rehabilitated Sea turtles in the United States- Weerapong Laovechprasit, Vicente A. Avila-Reyes...
2.https://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S1567134826000900
3.https://www.earth.com/animals/sea-turtles-are-carrying-viruses-scientists-have-never-seen-before/?ck_subscriber_id=4271623844
