«Η δόξα των προγόνων μας επιβιώνει ακόμα και μέσα από τις φλόγες»
«Η δόξα των προγόνων μας επιβιώνει ακόμα και μέσα από τις φλόγες».
Ο Ernest Meissonier χάραξε αυτά τα λόγια, στα λατινικά, σε αυτόν τον πίνακα, ο οποίος απεικονίζει αυτό που απέμενε από το Παλάτι των Τουιλερί στο Παρίσι, κατοικία Γάλλων βασιλέων και του Ναπολέοντα, αφού το έβαλαν εσκεμμένα φωτιά τον Μάιο του 1871.
Μια μικρή ομάδα ανδρών έχυσε πετρέλαιο, πίσσα και τερεβινθίνη μέσα στους χώρους του, και σε μία μόνο νύχτα, αιώνες ιστορίας χάθηκαν στις φλόγες. Ο Meissonier ξεκίνησε να ζωγραφίζει τα ερείπια εκείνη τη χρονιά. Μέσα από την μαυρισμένη, άψυχη αίθουσα, μπορείς ακόμα να διακρίνεις ονόματα χαραγμένα ψηλά στους τοίχους: Μαρένγκο και Αουστερλίτς, οι μεγάλες νίκες μιας άλλης εποχής.
Τα ερείπια παρέμειναν όρθια για 11 χρόνια, μια πληγή στην καρδιά του Παρισιού. Στη συνέχεια, το 1882, η κυβέρνηση ψήφισε να τα γκρεμίσει, και μέχρι το 1883 είχαν εξαφανιστεί. Το παλάτι δεν ξαναχτίστηκε ποτέ. Αυτό που χρειάστηκαν αιώνες για να δημιουργηθεί, σβήστηκε σε λίγες μέρες οργής και μερικούς μήνες κατεδάφισης.
Είναι εύκολο να καταστρέψουμε αυτό που δεν χτίσαμε εμείς οι ίδιοι. Ο Meissonier το καταλάβαινε αυτό, και η επιγραφή του δεν είναι κραυγή απόγνωσης, αλλά πράξη ανυπακοής: τα κτίρια μπορούν να καούν, και τα παλάτια να πέσουν, αλλά όσο κάποιος θυμάται τι χάθηκε, η φωτιά δεν παίρνει ποτέ τον τελευταίο λόγο...
James Lucas
@JamesLucasIT
https://x.com/JamesLucasIT/status/2111793363594699128?s=20
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΟ ΥΛΙΚΟ
Το παλάτι πυρπολήθηκε στις 23 Μαΐου 1871, κατά τη διάρκεια της «Αιματηρής Εβδομάδας», της καταστολής της Παρισινής Κομμούνας. Η επιχείρηση διεξήχθη από τον Ζυλ Μπερζερέ, τον πρώην αρχιστράτηγο των δυνάμεων της Κομμούνας. Άφησε ένα μήνυμα: «Τα τελευταία απομεινάρια της βασιλικής εξουσίας μόλις εξαφανίστηκαν. Εύχομαι το ίδιο να συμβεί σε όλα τα δημόσια κτίρια του Παρισιού». Η πυρκαγιά διήρκεσε 48 ώρες. Κατέστρεψε ολοσχερώς την οροφή και τους πλούσιους εσωτερικούς χώρους, αλλά το ογκώδες πέτρινο πλαίσιο του κτιρίου επέζησε. Για λόγους σύγκρισης, το δημαρχείο του Παρισιού (Hôtel de Ville) κάηκε πολύ πιο σοβαρά, αλλά αργότερα ξαναχτίστηκε. Η απόφαση κατεδάφισης των ερειπίων, που ελήφθη από την Εθνοσυνέλευση το 1882, καθοδηγήθηκε από ιδεολογία και όχι από αρχιτεκτονική αναγκαιότητα. Για τις προσωπικότητες της Τρίτης Ρεπούμπλικας, το Παλάτι Tuileries ήταν το κύριο σύμβολο της μοναρχίας και του απολυταρχισμού (η κατοικία των Γάλλων βασιλιάδων και των δύο αυτοκρατόρων του Βοναπάρτη), το οποίο ήθελαν να σβήσουν από τη μνήμη.
Αυτή είναι μια ισχυρή υπενθύμιση για το πώς ακόμη και τα πιο μεγαλοπρεπή σύμβολα μπορούν να τυλιχθούν στις φλόγες, αλλά η κληρονομιά τους παραμένει. Τίποτα σημαντικό δεν πρέπει να χάνεται στο χάος.
