Η «Εξέγερση των Κώων», του 5ου αιώνα π.Χ;
«οὐ μόνον ἀθλητήρας ἀμύμονας, ὦ χρυσέα Κῶ,ὑμῖν οὐκ [Μέροπος φαίδιμος οἶκος ἔχει,ἀ̣λλ’ ἴδε καὶ θ ἀοίδιμος ἅδ̣ε ἀνέτειλε Δέλφίς, ἐπεὶ Μουσᾶν ἅψατο Ὀλυμπιάδων...»Τιμητικό επίγραμμα τέλη του 3ου αιώνα π.Χ για την ποιήτρια Δέλφιδα. Τετράγωνη βάση από το Ασκληπιείο Κω, τώρα χαμένη. Από τους, Paton-Hicks [137]. Φωτογραφία, πέτρα από το ελληνιστικό τείχος της πόλης Κω.
Είναι πιθανό, αλλά όχι βέβαιο, ότι οι Κώοι επαναστάτησαν κατά των Αθηναίων μεταξύ 446/5 και 443/2, όταν δεν καταγράφονται πληρωμές φόρων. Κατά τη διάρκεια αυτού του έτους, οκτώ άλλα από τα κράτη της Καρίας με τα οποία η Κως συνήθως εμφανίζεται στους Καταλόγους Ποσοστώσεων, λείπουν, είτε λόγω εξέγερσης είτε λόγω ελλιπούς καταγραφής.
Επειδή μια εξέγερση των Κώων έχει μικρή διαρκή σημασία για την ιστορία των Κώων, ενώ έχει μεγαλύτερη σημασία για την ιστορία της αθηναϊκής αυτοκρατορίας, η συζήτηση για αυτό το ακανθώδες ζήτημα έχει κρατηθεί ως ένα παράρτημα.
Ιστορικά, η δεκαετία του 440 ήταν μια εποχή ώριμη για μια απόσχιση των Κώων. Ήταν μια δεκαετία κατά την οποία η Αθήνα έπρεπε να αντιμετωπίσει εκτεταμένη δυσαρέσκεια εντός της αυτοκρατορίας, αφού η ειρήνη με την Περσία, που επικυρώθηκε περίπου το 450, ακύρωσε τον αρχικό αντιπερσικό σκοπό της Δηλιακής Συμμαχίας, δίνοντας στους συμμάχους βάσιμους λόγους για δυσαρέσκεια με τις συνεχιζόμενες οικονομικές και στρατιωτικές υποχρεώσεις που συνεπαγόταν η συνέχιση της Συμμαχίας. Είναι ατυχές το γεγονός ότι οι μόνες άλλες πιθανές πηγές αποδεικτικών στοιχείων για τη συμπεριφορά των Κώων είναι αμφιλεγόμενες και άχρηστες στην απόδειξη του γεγονότος μιας εξέγερσης.
Αυτές είναι οι δισκοβόλοι και το απόσπασμα του αθηναϊκού νομισματοκοπικού διατάγματος, που βρέθηκε στη σύγχρονη πόλη της Κω. Περίπου το 448, ψηφίστηκε το νομισματοκοπικό διάταγμα, το οποίο επέβαλλε τη χρήση αθηναϊκού νομίσματος, μέτρων και βαρών, στις πόλεις της Συμπολιτείας και το κλείσιμο των νομισματοκοπείων τους [Meiggs και Lewis 4S].
Πολλές από τις πόλεις φαίνεται να έπαψαν να κόβουν περίπου το 450. Το ζήτημα της ημερομηνίας κλεισίματος του νομισματοκοπείου των Κώων είναι σημαντικό σε αυτό το πλαίσιο. Μετά τους δισκοβόλους δεν κόπηκαν νομίσματα στην Κω μέχρι τα μέσα του 4ου αιώνα, όταν η ίδρυση της νέας πόλης, της Κω, αποτέλεσε την αφορμή για την παραγωγή νομισμάτων για άλλη μια φορά. Η ορθότητα της ερμηνείας της κοπής των δισκοβόλων ως πράξη ανυπακοής προς τους Αθηναίους, σύμπτωμα εξέγερσης, εξαρτάται από τη διάρκειά τους. Δεν υπάρχουν διαθέσιμα σταθερά στοιχεία για τους δισκοβόλους, οι οποίοι μπορούν να χρονολογηθούν μόνο με στυλιστικά κριτήρια. Η επανεξέταση του J. P. Barron σχετικά με τις στυλιστικές παραλληλίες για την εικονογραφία τους καθόρισε το τέλος των Περσικών Πολέμων ως την κατά προσέγγιση ημερομηνία έναρξης της σειράς και περίπου το 450 ως το terminus ante quem.
Όπως έχει παρατηρηθεί, η ανώτερη χρονολογία ταιριάζει καλά με την ιστορία από την εποχή των Κωών .
Η υιοθέτηση του περσικού σημαδιού είναι πιθανό να ήταν υποπροϊόν της ευθυγράμμισης του νησιού με την Περσία. Η διάρκεια της σειράς δεν είναι βέβαιη ελλείψει στοιχείων. Τα νομίσματα χωρίζονται, με βάση τα στυλιστικά κριτήρια, σε τρεις ομάδες, εκ των οποίων η μία (Α) είναι προγενέστερη των άλλων δύο (Β και Γ). Οι απόλυτες χρονολογήσεις κάθε ομάδας δεν είναι σταθερές. Έχει προταθεί ότι η μία ή και οι δύο από τις μεταγενέστερες ομάδες θα μπορούσαν να χρονολογούνται τόσο αργά όσο η δεκαετία του 440 και θα μπορούσαν να έχουν κοπεί μετά, και σε αντίθεση με, το νομισματικό διάταγμα - εναλλακτικά, ολόκληρη η έκδοση θα μπορούσε να χρονολογηθεί πριν από το 450. Η κατώτερη τελική ημερομηνία είναι αβέβαιη. Δεν μπορεί να συσχετιστεί με ακριβή χρονολογική σειρά με μια πιθανή εξέγερση των Κώων τη δεκαετία του 440. Αλλά αν οι Κώοι συνέχισαν να κόβουν τη δεκαετία του 440, η παραμέλησή τους του αθηναϊκού νομισματικού διατάγματος μπορεί εύλογα να συνδεθεί με την δυσαρέσκεια των Κώων για την Αθήνα.
Το απόσπασμα του αθηναϊκού νομισματικού διατάγματος παρέχει ένα ακόμη κομμάτι του παζλ των σχέσεων των Κώων με την Αθήνα. Το απόσπασμα είναι χαραγμένο με αττική γραφή, με τρία μέτρα, αλλά με ανεπτυγμένες κατά τα άλλα μορφές γραμμάτων. Είναι στην αττική διάλεκτο. Σημαντική σημασία αποδίδεται στην ταυτοποίηση του μαρμάρου. Δεδομένου ότι αρχικά θεωρήθηκε ότι το θραύσμα ήταν από πεντελικό μάρμαρο, θεωρήθηκε ότι το διάταγμα είχε χαραχθεί στην Αθήνα και είχε τοποθετηθεί στην Κω σύμφωνα με τους όρους του διατάγματος, το οποίο όριζε ότι, σε περίπτωση αποτυχίας των πόλεων να ανεγείρουν ένα αντίγραφο, οι Αθηναίοι θα το έκαναν. Κατά συνέπεια, το θραύσμα θεωρήθηκε ευρέως ως παράδειγμα της δυσαρέσκειας των Κώων.
Η επακόλουθη επιστημονική ανάλυση της πέτρας έδειξε ότι η μάρμαρο δεν ήταν πεντελικό, ούτε ένα από τα γνωστά τοπικά μάρμαρα των Κώων. Το μάρμαρο δεν έχει ταυτοποιηθεί με βεβαιότητα, αν και το Πάριο αποτελεί μια πιθανή υποψηφιότητα για την προέλευση του. Φαίνεται αδύνατο να βρεθούν βάσιμες βάσεις για να αποφασιστεί ποια από την Αθήνα και την Κω ήταν πιο πιθανό να εισήγαγε μάρμαρο. Υπάρχουν ελάχιστα σημάδια οποιουδήποτε μέτρου που αναμφίβολα μπορεί να συνδεθεί με αθηναϊκά αντίποινα εναντίον της Κω ως επαναστατημένου συμμάχου, τα οποία θα χρησίμευαν ως απόδειξη της ίδιας της εξέγερσης.
Ο φόρος υποτέλειας των Κώων παρέμεινε ο ίδιος τα χρόνια μετά το 443/2. Παρά την εκτεταμένη παρουσία Αθηναίων δικαστών στις πόλεις της αθηναϊκής αυτοκρατορίας μέχρι τη δεκαετία του 420, η Κως μπορεί να μην είχε Αθηναίο άρχοντα μέχρι το δεύτερο μισό του 5ου αιώνα π.Χ.
Η εγκατάσταση άρχοντα στο νησί από τον Αλκιβιάδη το 411 π.Χ, όταν υπήρχαν υποψίες για συμπάθεια προς τους Κώους μετά την απόσχιση του νησιού της Ρόδου από την Αθήνα, δείχνει ότι δεν υπήρχε άρχοντας τότε εκεί. [Barron, ό.π. σελ. 73-89· S. Jameson, NC 1969, σ. 336. 4 Seep. 50. 1 M. Scgre, Q, Rh. 9, σελ. 1S2-78. 1 A. Georgiades, BCH 89, 196S, σελ. 400-409. 376] .Υπάρχει μια πιθανή ένδειξη τιμωρίας της Κω από τους Αθηναίους στην περιγραφή του Θουκυδίδη για μια πόλη στην Κω ως ατείχιστη το 412 π.Χ.
Ο Θουκυδίδης έκανε τη γενική παρατήρηση ότι η Ιωνία ήταν ατείχιστη κατά την εποχή του Πελοποννησιακού Πολέμου και, με τα συγκεκριμένα παραδείγματα που έδωσε, έδειξε ότι πόλεις εκτός της Ιωνίας ήταν επίσης ατείχιστες. Οι πόλεις περιλάμβαναν την Κύζικο, την Τέω, τις Κλαζομενές, τη Λάμψακο και τους Δωριείς Κνίδο, Κάμειρο και Κω. Δεδομένου ότι ήταν πολιτική των Αθηναίων να γκρεμίζουν τα τείχη της πόλης ενός επαναστατημένου συμμάχου, όπως φαίνεται από τις εξεγέρσεις της Θάσου και της Σάμου, είναι σαφώς πιθανό η ατείχιστη κατάσταση μιας πόλης της Κω να ήταν αποτέλεσμα της αθηναϊκής μεταχείρισης της Κω μετά από μια εξέγερση.
Το συμπέρασμα της δυσαρέσκειας των Κώων με την Αθήνα βασίζεται στη διάρκεια των δώδεκα χρόνων και στη σημασία του αντιγράφου του νομισματικού διατάγματος των Κώων, ερωτήματα που δεν μπορούν ακόμη να επιλυθούν με βεβαιότητα. Η απουσία των Κώων από τους Καταλόγους Ποσοστώσεων μεταξύ 446/5 και 443/2 μπορεί να θεωρηθεί ως ένδειξη εξέγερσης, όπως και το γεγονός του άτειχιστου πόλου, και τα στοιχεία των περιστασιακών δεδομένων εντάσσονται σε ένα μοτίβο. Το πλαίσιο, ωστόσο, είναι εύθραυστο. Αν και αυτή η ανακατασκευή των γεγονότων μπορεί να είναι η σωστή ερμηνεία των διαφόρων αποδεικτικών στοιχείων, ο αδύναμος χαρακτήρας του αξίζει να τονιστεί δεόντως.8 7 Ill. 33. 2; VIII. 107. 1: 16. 3:31, 3:62, 2:35. 3:44, 2. 1 Η ενημέρωση του GHI 110 (/G X11(1)977; /GP Tit. Attki utra Attieam nperti αρ. 2, υπό έκδοση) με βάση τη γραμματοσειρά και το περιεχόμενο περίπου στο 445-430 π.Χ., πιστοποιεί τον ρόλο των Κώων, ως συνεχιζόμενου συμμάχου της Αθήνας εκείνη την εποχή...
