Από την εξαθλίωση στην παγκόσμια επιτυχία
«Η Κίνα είναι μια σοσιαλιστική χώρα και ταυτόχρονα μια χώρα σε ανάπτυξη. Η Κίνα ανήκει στον Τρίτο Κόσμο.
Η Κίνα δεν είναι υπερδύναμη και δεν θα επιδιώξει ποτέ να γίνει υπερδύναμη.
Τι είναι η υπερδύναμη; Η υπερδύναμη είναι μια ιμπεριαλιστική χώρα που επιτίθεται σε άλλες χώρες παντού, παρεμβαίνει στα εσωτερικά τους, τις θέτει υπό τον έλεγχό της, διεξάγει καταστροφικές δραστηριότητες, λεηλατεί και επιδιώκει την παγκόσμια ηγεμονία.
Αν σε μια μεγάλη σοσιαλιστική χώρα επανεγκαθιδρυθεί ο καπιταλισμός, αυτή η χώρα αναπόφευκτα θα μετατραπεί σε υπερδύναμη.
Αν μια μέρα η Κίνα αλλάξει χρώμα και μετατραπεί σε υπερδύναμη· αν αρχίσει να συμπεριφέρεται ως εκφοβιστής στον κόσμο, να καταπιέζει, να εισβάλλει και να εκμεταλλεύεται άλλους λαούς, τότε οι λαοί του κόσμου πρέπει να ορίσουν την Κίνα ως σοσιαλ-ιμπεριαλιστική, να την καταγγείλουν, να αντιταχθούν σε αυτήν και να παλέψουν μαζί με τον κινεζικό λαό για την ανατροπή της.»
Ντενγκ Σιαοπίνγκ
10 Απριλίου 1974, Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών, VI. Ειδική Σύνοδος. Φωτογραφία από Bettmann/Getty Images/Bettmann/Getty Images.
Ντενγκ Σιάο Πινγκ - ο Αρχιτέκτονας της Σύγχρονης Κίνας .Από την εξαθλίωση στην παγκόσμια υπερδύναμη, η υπεροχή της Κίνας συνέβη με ιλιγγιώδη ταχύτητα χάρη στην οραματική στρατηγική του ανθρώπου που ανέλαβε την εξουσία το 1978.
Ο Ντενγκ Σιάο Πινγκ (22 Αυγούστου 1904 - 19 Φεβρουαρίου 1997) ήταν Κινέζος πολιτικός και θεωρητικός, ο οποίος διετέλεσε ο ανώτατος ηγέτης της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας (ΛΔΚ) από το 1978 έως το 1989. Θεωρείται η πιο ισχυρή προσωπικότητα της Κίνας μετά τον θάνατο του Μάο Τσε Τουνγκ το 1976, ο Ντενγκ εδραίωσε την πολιτική εξουσία και οδήγησε τη χώρα σε μια εποχή μεταρρυθμίσεων και ανοίγματος που μετέτρεψε το έθνος σε μια σοσιαλιστική οικονομία .Θεωρείται ο «αρχιτέκτονας της σύγχρονης Κίνας», και αναγνωρίζεται για τη διαμόρφωση τόσο του σοσιαλισμού με κινεζικά χαρακτηριστικά όσο και της Θεωρίας του Ντενγκ Σιάο Πινγκ.
«Να παρατηρούμε ήρεμα· να διασφαλίζουμε τη θέση μας· να αντιμετωπίζουμε τις υποθέσεις ήρεμα· να κρύβουμε τις ικανότητές μας και να περιμένουμε· να είμαστε καλοί στο να διατηρούμε χαμηλό προφίλ· και ποτέ να μην διεκδικούμε ηγεσία».
Αυτό το απόσπασμα αντικατοπτρίζει τη στρατηγική εξωτερικής πολιτικής που ανέπτυξε ο Ντενγκ Σιαοπίνγκ γύρω στο 1989-1990, καθώς ο Ψυχρός Πόλεμος τελείωνε, οι κομμουνιστικές κυβερνήσεις κατέρρεαν σε όλη την Ανατολική Ευρώπη και η Κίνα αντιμετώπιζε μια ολοένα και πιο αβέβαιη διεθνή τάξη. Η απάντηση του Ντενγκ ήταν η στρατηγική υπομονή: αποφυγή περιττής αντιπαράθεσης, διατήρηση χαμηλού προφίλ, ενίσχυση της Κίνας εσωτερικά και εστίαση στον οικονομικό εκσυγχρονισμό αντί να ανταγωνιζόμαστε άμεσα για την παγκόσμια ηγεσία. Αυτή η προσέγγιση έγινε γνωστή ως η «στρατηγική των 24 χαρακτήρων» του.
