Το «Ζήτημα του Αυτοκέφαλου» της Εκκλησίας της Δωδεκανήσου
Ταχυδρομική κάρτα με πανόραμα από το Μανδράκι της Κω, δεκαετία '20.
Οκτώβριος 1924. Το «Ζήτημα του Αυτοκέφαλου» της Εκκλησίας της Δωδεκανήσου.
Στις 8 Οκτωβρίου του 1924 ξέσπασε το περιβόητο εκκλησιαστικό «Ζήτημα του Αυτοκέφαλου», σύμφωνα με το οποίο η Ιταλική Διοίκηση των Δωδεκανήσων θέλοντας να εξουδετερώσει την Ορθόδοξη Εκκλησία σαν παράγοντα διατήρησης του πατριωτικού φρονήματος των Δωδεκανησίων, σκέφτηκε να αποκόψει την από αιώνες υπαγωγή των Μητροπόλεων των νησιών μας στην αποκλειστική διοικητική δικαιοδοσία του Οικουμενικού Πατριαρχείου, προτείνοντας την ανακήρυξη αυτοκέφαλης διοίκησής τους με Αρχιεπίσκοπο τον Μητροπολίτη Ρόδου, έτσι ώστε να εξαλειφθεί κάθε άμεση σχέση και δεσμός με το Πατριαρχείο της Κωνσταντινουπόλεως, το οποίο εξακολουθούσε να παραμένει η εστία ολόκληρου του Ελληνισμού.
Πίστευαν οι Ιταλοί ότι με τον τρόπο αυτό θα κατόρθωναν να αλλοιώσουν το θρησκευτικό φρόνημα των Ορθοδόξων Δωδεκανησίων, οδηγώντας τους, αργά αλλά σταθερά, προς την κατεύθυνση επιρροής του Πάπα και προς τον Καθολικισμό (δηλ. προς ένα είδος Ουνίας, που συνηθίζει να καλλιεργεί και να υποστηρίζει μέχρι σήμερα η Δυτική Εκκλησία για την Ορθοδοξία).
Το ζήτημα αυτό, που απασχόλησε όχι μόνο εκκλησιαστικά, αλλά και πολιτικά και διπλωματικά πάνω από μια 10ετία τους Δωδεκανησίους, προξενώντας μάλιστα και πολλές αναταραχές στην Κάλυμνο, έληξε δίχως καμιά επιτυχία, όπως ανεπιτυχής, χωρίς αποτελέσματα υπήρξε και η προσπάθεια του βίαιου και άμεσου εξιταλισμού των κατοίκων από τη φασιστική διακυβέρνηση των νησιών μας.
Ιστορία της Νήσου Κω -Β.Χατζηβασιλείου, 1990
