Πότε και πού συνέβη η μεγαλύτερη και ισχυρότερη ηφαιστειακή έκρηξη στην ιστορία της Γης;
Η μεγαλύτερη ηφαιστειακή έκρηξη στην ιστορία της Γης δεν ανατίναξε την κορυφή ενός βουνού.
Η έκρηξη ήταν τόσο βίαιη που προκάλεσε την κατάρρευση ενός τεράστιου τμήματος του φλοιού της Βόρειας Αμερικής. Πριν από περίπου 30 εκατομμύρια χρόνια, μια έκρηξη γνωστή ως Wah Wah Springs σημειώθηκε σε αυτό που είναι τώρα η Γιούτα, εκτοξεύοντας περίπου 5.900 κυβικά χιλιόμετρα μάγματος.
Για δεκαετίες, οι γεωλόγοι πίστευαν ότι μια ελαφρώς νεότερη έκρηξη στο Κολοράντο - η έκρηξη της καλντέρας La Garita πριν από 27,8 εκατομμύρια χρόνια - κατείχε την κορυφαία θέση, έχοντας εκπέμψει περίπου 5.000 κυβικά χιλιόμετρα υλικού. Και τα δύο γεγονότα έφτασαν σε Δείκτη Ηφαιστειακής Εκρηκτικότητας (VEI) 8, τη μέγιστη βαθμολογία.
Άφησαν πίσω τους παχιά κοιτάσματα τόφφου, στρώματα συγκολλημένης τέφρας και βράχου, που εξακολουθούν να διαμορφώνουν τη γεωλογία της Αμερικανικής Δύσης. Αν το χρονοδιάγραμμα περιοριστεί στην ιστορία του Homo sapiens, το ρεκόρ ανήκει στην έκρηξη Toba στη Σουμάτρα της Ινδονησίας. Πριν από περίπου 74.000 χρόνια, η Τόμπα εκτόξευσε 2.800 κυβικά χιλιόμετρα υλικού. Η επακόλουθη παγκόσμια ψύξη δημιούργησε έναν ηφαιστειακό χειμώνα, τον οποίο ορισμένοι γενετιστές υποστηρίζουν ότι προκάλεσε συμφόρηση στην ανθρώπινη εξέλιξη μειώνοντας τον παγκόσμιο πληθυσμό σε μερικές χιλιάδες άτομα. Η κοιλότητα που άφησε η έκρηξη γέμισε με νερό, σχηματίζοντας τη λίμνη Τόμπα, τη μεγαλύτερη ηφαιστειακή λίμνη στον κόσμο.
Στην καταγεγραμμένη ιστορία, η μεγαλύτερη έκρηξη ήταν στο όρος Ταμπόρα, επίσης στην Ινδονησία. Τον Απρίλιο του 1815, η Ταμπόρα εξερράγη με VEI 7, εκτόξευση 160 κυβικά χιλιόμετρα βράχου και τέφρας. Ενώ ένα κλάσμα του μεγέθους της Λα Γκαρίτα ή Τόμπα, το διοξείδιο του θείου που διοχετεύτηκε στη στρατόσφαιρα μπλόκαρε τον ήλιο και πυροδότησε το "Έτος Χωρίς Καλοκαίρι" το 1816. Χιόνι έπεσε στη Νέα Αγγλία τον Ιούνιο, οι παγκόσμιες καλλιέργειες απέτυχαν και η πείνα εξαπλώθηκε σε μεγάλο μέρος του Βόρειου Ημισφαιρίου.
Αυτά τα εκρηκτικά γεγονότα διαφέρουν από τους πλημμυρικούς βασάλτες, οι οποίοι είναι συνεχείς, μη εκρηκτικές εκροές λάβας που διαρκούν εκατομμύρια χρόνια.
Οι Σιβηρικές Παγίδες, οι οποίες εξερράγησαν πριν από 252 εκατομμύρια χρόνια, κάλυψαν εκατομμύρια τετραγωνικά χιλιόμετρα λάβας και πυροδότησαν το συμβάν εξαφάνισης της Πέρμιας-Τριαδικής περιόδου, αλλά δεν είχαν την ξαφνική, εντοπισμένη ισχύ μιας έκρηξης VEI 8.
StellarArc/quora.com
