Διάσημος οικονομολόγος και παθιασμένος παιδεραστής
«Η δυσκολία δεν έγκειται στις νέες ιδέες, αλλά στην απόδραση από τις παλιές» από τον πρόλογο της Γενικής Θεωρίας του John Maynard Keynes .
Είχε δύο μεγάλα πάθη στη ζωή του. Τα αγόρια από την Τυνησία και την παγκόσμια μακροοικονομία.
Ο Βρετανός παιδεραστής John Maynard Keynes έκανε μία πραγματικά χρήσιμη παρατήρηση: σε μια σοβαρή αποπληθωριστική πανωλεθρία, όταν οι επιχειρήσεις παγώνουν και κανείς δεν ξοδεύει, η κυβέρνηση μπορεί μερικές φορές να σπάσει την παράλυση.
Κατά τα έτη 1930 έως 1932, ενώ η Ομοσπονδιακή Τράπεζα των ΗΠΑ συρρίκνωνε ενεργά την ποσότητα χρήματος και ο Hoover αύξησε τους φόρους εν μέσω ύφεσης, η συνολική δαπάνη κατέρρευσε. Ο Keynes εντόπισε ότι οι άκαμπτοι ονομαστικοί μισθοί σήμαιναν ανεργία αντί για μειώσεις μισθών όταν η ζήτηση έπεφτε.
Αλλά έχτισε πάνω σε αυτό μια καταστροφικά λανθασμένη αρχιτεκτονική πολιτικής.
Το βασικό λάθος ήταν η αντιμετώπιση της κατανάλωσης ως κινητήρα της ευημερίας. Η δημιουργία κεφαλαίου οδηγεί στα επίπεδα ζωής. Οι αποταμιεύσεις χρηματοδοτούν τα μηχανήματα, τις αλυσίδες εφοδιασμού, τα εργαστήρια έρευνας που κάνουν το δολάριό σου να αγοράζει περισσότερα την επόμενη δεκαετία από ό,τι σήμερα. Ο Keynes απέρριψε αυτό με το «παράδοξο της φειδωλότητας» του, που αναδιατυπώνει τους αποταμιευτές ως οικονομικούς δολιοφθορείς. Αυτοί χρηματοδοτούν το αύριο αντί για το σήμερα.
Ο πολλαπλασιαστής είναι φαντασία. Η κυβέρνηση δανείζεται ένα δολάριο από τον ιδιωτικό τομέα, το ξοδεύει, και οι Κέυνσιανιστές μετράνε τις επόμενες αγορές αγνοώντας την προηγούμενη αφαίρεση. Ο Frederick Bastiat το ονόμασε λάθος της σπασμένης βιτρίνας το 1850, και ο Keynes απλώς επανέλαβε το λάθος, αυτή τη φορά χρησιμοποιώντας άλγεβρα.
Οι ακόλουθοί του έκαναν την αρχική αμαρτία ακόμα χειρότερη. Μέχρι το 1971, ο Richard Nixon είχε απορροφήσει αρκετό Κευνσιανισμό ώστε να διακόψει εντελώς τον τελευταίο σύνδεσμο με τον χρυσό, παραδίδοντας στα κεντρικά τραπεζικά ιδρύματα το τιμόνι χωρίς δρόμο. Το πακέτο στήριξης του 2008, η έκρηξη των 6 τρις δολαρίων του 2020, η αύξηση του CPI κατά 14,7% που υπέστης στο σούπερ μάρκετ το 2022, όλα οδηγούν απευθείας στη δομή πνευματικής αδείας που δημιούργησε ο Keynes.
Έδωσε στους πολιτικούς μια μόνιμη δικαιολογία να ξοδεύουν χρήματα που δεν έχουν και να διαφεύγουν το χρέος μέσω πληθωρισμού, το οποίο απορροφούν οι αποταμιεύσεις σου. Μία χρήσιμη παρατήρηση διαστρεβλωμένη σε έναν αιώνα νομισματικών συντριβών.
Handre
@Handre
https://x.com/Handre/status/2114605469314510998?s=20
Ο Τζον Μέιναρντ Κέινς (5 Ιουνίου 1883 - 21 Απριλίου 1946) ήταν Βρετανός οικονομολόγος του οποίου οι ιδέες, γνωστές ως κεϋνσιανή οικονομική θεωρία, είχαν σημαντικό αντίκτυπο στη σύγχρονη οικονομική και πολιτική θεωρία και στις δημοσιονομικές πολιτικές πολλών κυβερνήσεων.Είναι περισσότερο γνωστός ως ο ιδρυτής της σύγχρονης μακροοικονομίας και ο δημιουργός της κεϋνσιανής οικονομικής θεωρίας που υποστηρίζει ότι η κρατική παρέμβαση και η αύξηση των δαπανών μπορούν να βγάλουν μια οικονομία από την ύφεση. Ο Κέινς θεωρείται ως ο σωτήρας του καπιταλισμού, σχεδίασε το σύστημά του έτσι ώστε να δίνει στους πολιτικούς ακριβώς αυτό που ήθελαν: πνευματική άδεια να ξοδεύουν χρήματα που δεν είχαν σε προγράμματα που αγόραζαν ψήφους. Ήξερε ότι αυτό θα είχε άσχημη κατάληξη. Απλώς νόμιζε ότι κάποιος άλλος θα καθάριζε το χάος μετά τον θάνατό του. Προτάθηκε για το Νόμπελ Ειρήνης για τρία συνεχόμενα χρόνια (1922, 1923 και 1924) από Γερμανούς καθηγητές οικονομικών από το Μόναχο για την κριτική του στη Συνθήκη των Βερσαλλιών στο βιβλίο του «Οι Οικονομικές Συνέπειες της Ειρήνης». Γιατί δεν κέρδισε: Παρά το γεγονός ότι συμπεριλήφθηκε στον κατάλογο των υποψηφίων και έλαβε θετικές αξιολογήσεις από τους συμβούλους της επιτροπής, θεωρήθηκε υπερβολικά πολιτικά αμφιλεγόμενος και η Επιτροπή Νόμπελ τελικά δεν απένειμε Βραβείο Ειρήνης το 1923 ή το 1924.
