Το 1859, ένας γαιοκτήμονας απελευθέρωσε 24 κουνέλια -τώρα η Αυστραλία έχει 200 εκατομμύρια από αυτά
Κυνήγι κουνελιού στο Barwon Park, Βικτώρια, δεκαετία του 1860 Από @WikiCommons.
Το 1859, ένας γαιοκτήμονας στην Αυστραλία απελευθέρωσε 24 κουνέλια για κυνήγι. Η Αυστραλία έχει τώρα περίπου 200 εκατομμύρια από αυτά.
Έφτασαν ως χριστουγεννιάτικο δώρο από την Αγγλία. Μια γενετική μελέτη έχει πλέον εντοπίσει τα περισσότερα κουνέλια της χώρας από αυτή τη μοναδική αποστολή.
Ο Τόμας Όστιν ήταν ένας πλούσιος Άγγλος άποικος που ζούσε στο Πάρκο Μπάργουον, το κτήμα του στην αυστραλιανή αποικία της Βικτώριας. Το 1859, ο αδελφός του στην Αγγλία του έστειλε ένα χριστουγεννιάτικο δώρο: 24 κουνέλια, μερικά άγρια, μερικά οικόσιτα, συγκεντρωμένα στα νοτιοδυτικά της Αγγλίας.
Ο Όστιν τα ήθελε για κυνήγι, μια γεύση από την αγγλική ύπαιθρο στην άλλη άκρη του κόσμου.
Τα κουνέλια είχαν ήδη μεταφερθεί στην Αυστραλία πολλές φορές στο παρελθόν. Τα πρώτα πιθανότατα έφτασαν με Βρετανούς αποίκους το 1788 και ακολούθησαν περίπου 90 ξεχωριστές εισαγωγές τα επόμενα 70 χρόνια. Καμία από αυτές δεν είχε προκαλέσει πραγματικά προβλήματα.
Εξήντα μίλια ετησίως
Αυτό του Όστιν το έκανε. Τα ζώα πολλαπλασιάστηκαν με εκπληκτικό ρυθμό. Το 1865, μόλις έξι χρόνια μετά την άφιξή τους, ο Όστιν ανέφερε ότι σκότωσε 20.000 κουνέλια στην ιδιοκτησία του. Από εκεί, εξαπλώθηκαν σε όλη τη χώρα με ταχύτητα μεγαλύτερη των 60 μιλίων ετησίως και κάλυψαν το μεγαλύτερο μέρος της ηπείρου μέσα σε περίπου 50 χρόνια.
Σήμερα, σύμφωνα με το περιοδικό Smithsonian, η Αυστραλία έχει περίπου 200 εκατομμύρια κουνέλια. Απειλούν περίπου 300 είδη φυτών και ζώων και προκαλούν ζημιές στη γεωργία περίπου 200 εκατομμυρίων δολαρίων κάθε χρόνο.
Ανιχνεύτηκαν μέσω του DNA τους
Για πολύ καιρό, οι ιστορικοί συζητούσαν αν ο Όστιν άξιζε πραγματικά την ευθύνη. Το 2022, μια ομάδα ερευνητών δημοσίευσε μια μελέτη στα Πρακτικά της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών που αναζήτησε την απάντηση στα ίδια τα κουνέλια.
Ανέλυσαν τα γονιδιώματα 187 κουνελιών που πιάστηκαν μεταξύ 1865 και 2018 στην Αυστραλία, την Τασμανία, τη Νέα Ζηλανδία, τη Μεγάλη Βρετανία και τη Γαλλία. Τα περισσότερα κουνέλια της ηπειρωτικής Αυστραλίας αποδείχθηκαν γενετικά παρόμοια, με ένα μείγμα άγριας και οικόσιτης καταγωγής, όπως ακριβώς και η αποστολή του Όστιν, και έμοιαζαν πολύ με κουνέλια από τη νοτιοδυτική Αγγλία.
Το μιτοχονδριακό DNA τους, που μεταδόθηκε από τις μητέρες, υποδηλώνει ότι πολλά κατάγονται από μόλις 5 θηλυκά. Και όσο πιο μακριά από το Πάρκο Μπάργουον πιανόταν ένα κουνέλι, τόσο λιγότερη γενετική ποικιλομορφία μετέφερε, δείχνοντας κατευθείαν πίσω στο κτήμα του Όστιν.
«Αυτό το μοναδικό γεγονός πυροδότησε αυτή την τεράστια καταστροφή, οικολογικά και οικονομικά, στην Αυστραλία», δήλωσε ο Φράνσις Τζίγκινς, εξελικτικός γενετιστής στο Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ και συν-συγγραφέας της μελέτης.
Ο συνάδελφός του Τζόελ Άλβες, από το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης, πιστεύει ότι η άγρια καταγωγή των κουνελιών τα βοήθησε να επιβιώσουν από το σκληρό έδαφος και να αποφύγουν τα αρπακτικά, ενώ η εκχέρσωση και το κυνήγι των αρπακτικών έκαναν τα υπόλοιπα.
Δεν συμφωνούν όλοι ότι μια αποστολή εξηγεί τα πάντα. Ο Ντέιβιντ Πίκοκ, οικολόγος στο Πανεπιστήμιο της Αδελαΐδας, υποστήριξε ότι και άλλα κουνέλια που απελευθερώθηκαν περίπου την ίδια εποχή έπαιξαν ρόλο.
«Όσο καλύτερα [κατανοούμε] την προέλευση, την εξάπλωση και τη γενετική, τόσο καλύτερα μπορούμε να διαχειριστούμε τα πιο σοβαρά παράσιτα της Αυστραλίας», είπε.
Τα κουνέλια της Αυστραλίας δεν είναι τα μόνα ζώα που μετακινούνται αυθόρμητα με διαρκείς συνέπειες. Το 1948, το Άινταχο προσπάθησε κάτι πολύ διαφορετικό: έριξε 76 κάστορες στην άγρια φύση με αλεξίπτωτο.
Γεωδίφης με πληροφορίες από τη σελίδα futura-sciences
https://www.futura-sciences.com/en/in-1859-a-landowner-in-australia-released-24-rabbits-for-hunting-australia-now-has-around-200-million-of-them-g1_901415/
