Το κόκκινο έδαφος μπορεί να κρύβει μια τεράστια πηγή καθαρής ενέργειας
Το νερό ξεπλένει λεπτά σωματίδια αργίλου από το ανώτερο στρώμα και τα εναποθέτει σε ένα πυκνότερο στρώμα υποεδάφους.Γενικά έχουν υψηλό κορεσμό βάσης, υψηλή ικανότητα ανταλλαγής κατιόντων και αργιλικά ορυκτά καθιστώντας τα αρκετά γόνιμα, έχουν σημαντικό ρόλο στον εμπλουτισμό των εδαφών του κάτω Κάμπου, γι αυτό είναι ιδιαίτερα εύφορος.
Το μη συμπαγές ή ελάχιστα συμπαγές ιζηματογενές/αλλουβιακό μείγμα με κοκκινωπή μήτρα αργίλου-ιλύος και στρογγυλεμένες έως υποστρογγυλεμένες κροκάλες ποταμιακής ή ακόμη θαλάσσιας προέλευσης. Πρόκειται για σχηματισμό ευάλωτο σε βαρυτική ολίσθηση και απορροή νερού. Χαρακτηρίζεται από υψηλό κίνδυνο καταπτώσεων βράχων, καθίζησης εδάφους ή μικρής κλίμακας κατολισθήσεων κατά τη διάρκεια ισχυρών βροχοπτώσεων ή σεισμικών γεγονότων.
Πέρα από την όποια επικινδυνότητα του σχηματισμού, η κόκκινη γαία ή κοκκινόχωμα των παλιών Κώων ή ακόμη ο μίλτος των Αθηναίων ήταν ένα σημαντικό υλικό για τους αρχαίους. Χρησιμοποιήθηκε τα αρχαία χρόνια στη ναυπηγική, την ιατροφαρμακευτική και σε διάφορες άλλες εφαρμογές κυρίως ως χρωστική ύλη. Το ενδιαφέρον μας για αυτόν το σχηματισμό από ότι φαίνεται δεν περιορίζεται μόνο στο χθες.
Τελευταία ερευνητές ανακάλυψαν ότι τα πλούσια σε σίδηρο πετρώματα μπορούν να παράγουν φυσικό υδρογόνο και ότι η διαδικασία μπορεί να ενισχυθεί για να παράγει πολύ μεγαλύτερες ποσότητες δίνοντας μια σημαντική νέα πηγή ενέργειας χαμηλών εκπομπών ενδεχομένως για ολόκληρο τον κόσμο.
Το κρυφό χρυσωρυχείο υδρογόνου της Αυστραλίας
Πράσινο υδρογόνο μπορεί να παραχθεί χρησιμοποιώντας τα τεράστια κοιτάσματα σιδηρομεταλλεύματος της Δυτικής Αυστραλίας αναφέρει το Πανεπιστήμιο Edith Cowan.
Ερευνητές στο Πανεπιστήμιο Edith Cowan (ECU) εντόπισαν μια δυνητικά σημαντική πηγή ενέργειας χαμηλών εκπομπών κάτω από τη Δυτική Αυστραλία, όπου τεράστιοι σχηματισμοί πλούσιοι σε σίδηρο μπορεί να είναι ικανοί να παράγουν φυσικό υδρογόνο.
Τα ευρήματα υποδηλώνουν ότι η γεωλογία της περιοχής θα μπορούσε τελικά να υποστηρίξει μια νέα εγχώρια πηγή ενέργειας και, εάν αναπτυχθεί σε μεγάλη κλίμακα, μια σημαντική βιομηχανία εξαγωγής υδρογόνου.
Ο μαγνητίτης θα μπορούσε να παράγει υδρογόνο υπόγεια
Η έρευνα επικεντρώνεται στον μαγνητίτη, ένα ορυκτό που αφθονεί στα τεράστια κοιτάσματα σιδηρομεταλλεύματος της Δυτικής Αυστραλίας στην περιοχή Πιλμπάρα.
Επιστήμονες από τη Σχολή Μηχανικών του ECU διαπίστωσαν ότι ο μαγνητίτης μπορεί να απελευθερώσει αέριο υδρογόνο όταν αντιδρά με ζεστό νερό υπό συνθήκες παρόμοιες με εκείνες βαθιά κάτω από την επιφάνεια της Γης.
Η ομάδα ανακάλυψε επίσης έναν τρόπο για να διεγείρει τη διαδικασία. Εγχύοντας ένα διάλυμα σε σχηματισμούς σιδήρου με ζώνες, οι ερευνητές κατάφεραν να αυξήσουν την παραγωγή υδρογόνου, αυξάνοντας την πιθανότητα το φυσικά παραγόμενο υδρογόνο να μπορεί κάποια μέρα να ενισχυθεί σκόπιμα υπόγεια.
«Η Αυστραλία θα μπορούσε να διαθέτει ένα τεράστιο, ανεκμετάλλευτο ενεργειακό απόθεμα - και το δυναμικό είναι τεράστιο», δήλωσε ο αναπληρωτής καθηγητής Alireza Keshavarz.
«Υπάρχει αρκετό υδρογόνο για να επωφεληθεί η Αυστραλία για γενιές και ενδεχομένως αρκετό για να γίνουμε σημαντικός εξαγωγέας καθαρής ενέργειας στον υπόλοιπο κόσμο».
Αναδημιουργώντας συνθήκες βαθέος υπόγειου χώρου
Για να διερευνήσουν πώς λειτουργεί η διαδικασία, οι ερευνητές τοποθέτησαν δείγματα μαγνητίτη σε νερό στους 200°C υπό υψηλή πίεση για 60 ημέρες. Αυτές οι συνθήκες σχεδιάστηκαν για να αναπαράγουν το ζεστό, υπό πίεση περιβάλλον που βρίσκεται βαθιά στο υπέδαφος.
Τα πειράματα έδωσαν στους ερευνητές μια σαφέστερη εικόνα για το πώς μπορεί να σχηματιστεί φυσικό υδρογόνο μέσα στο βράχο και ποιες συνθήκες απαιτούνται για να συνεχιστεί η παραγωγή με την πάροδο του χρόνου.
Τα ευρήματα είναι ιδιαίτερα σημαντικά για τη Δυτική Αυστραλία, επειδή η περιοχή περιέχει μερικούς από τους μεγαλύτερους σχηματισμούς σιδήρου με ταινίες στη Γη.
«Η Δυτική Αυστραλία έχει μερικούς από τους μεγαλύτερους σχηματισμούς σιδήρου με ιμάντες στον κόσμο. Αν μπορέσουμε να απελευθερώσουμε αυτόν τον πόρο σε μεγάλη κλίμακα, θα μπορούσε να είναι μετασχηματιστικό για το ενεργειακό μας μέλλον», δήλωσε ο επικεφαλής συγγραφέας Kaveh Moghanirahimi.
«Βλέπουμε ακόμη και τη δυνατότητα της Δυτικής Αυστραλίας να ενισχύσει την ενεργειακή της ανεξαρτησία σε περιόδους κρίσης μέσω της πρόσβασης σε αυτό το φυσικά παραγόμενο υδρογόνο».
Από εργαστηριακά πειράματα στην εξερεύνηση φυσικού υδρογόνου
Ο καθηγητής Στέφαν Ιγκλάουερ, από τη Σχολή Μηχανικών του ECU, δήλωσε ότι τα αποτελέσματα φέρνουν τους ερευνητές πιο κοντά στην κατανόηση του πώς η παραγωγή υδρογόνου μπορεί να λειτουργήσει σε πραγματικούς υπόγειους βραχώδεις σχηματισμούς και όχι μόνο σε ελεγχόμενα εργαστηριακά περιβάλλοντα.
«Αυτή η εργασία βοηθά στη γεφύρωση του χάσματος μεταξύ των εργαστηριακών πειραμάτων και των πραγματικών γεωλογικών συστημάτων», δήλωσε ο καθηγητής Iglauer.
Η μελέτη διαπίστωσε επίσης ότι η ποσότητα του μαγνητίτη από μόνη της δεν καθορίζει πόσο υδρογόνο μπορεί να παραχθεί. Η δομή του πετρώματος έχει επίσης σημασία, ιδιαίτερα το αν το νερό μπορεί να κινηθεί μέσα από αυτό και να φτάσει σε φρέσκες ορυκτές επιφάνειες.
«Τα ευρήματά μας δείχνουν ότι η παραγωγή υδρογόνου εξαρτάται όχι μόνο από την ποσότητα του μαγνητίτη που υπάρχει, αλλά και από το πόσο εύκολα μπορεί το νερό να έχει πρόσβαση σε φρέσκες ορυκτές επιφάνειες μέσω ρωγμών, πόρων και διαπερατών οδών».
Αυτό σημαίνει ότι οι ρωγμές, οι πόροι και άλλες οδοί μέσα από το βράχο θα μπορούσαν να διαδραματίσουν κρίσιμο ρόλο στον προσδιορισμό του κατά πόσον το φυσικό υδρογόνο μπορεί να παραχθεί αρκετά αποτελεσματικά ώστε να γίνει μια πρακτική πηγή ενέργειας.
Η έρευνα, με τίτλο «Έλεγχοι που βασίζονται στη γεωμετρία και την υδροθερμική παραγωγή φυσικού υδρογόνου από ορυκτό μαγνητίτη», έχει δημοσιευτεί στο Διεθνές Περιοδικό Ενέργειας Υδρογόνου .
Γεωδίφης
Πηγές:
1. Πανεπιστήμιο Edith Cowan
2. Kaveh Moghanirahimi, Lionel Esteban, Valeriya Shulakova, Muhammad Ali, Stefan Iglauer, Alireza Keshavarz. Geometry-driven controls on hydrothermal natural hydrogen generation from magnetite mineral. International Journal of Hydrogen Energy, 2026; 220: 154187 DOI: 10.1016/j.ijhydene.2026.154187
3.https://www.sciencedaily.com/releases/2026/08/260829035214.htm
4.Κοκκινόγιες
https://geogeodifhs.blogspot.com/2019/08/blog-post_60.html
5.Ο μίλτος των Αθηναίων
