Ο χρυσός σχηματίζεται στο υπέδαφος;
Ένα κομμάτι μεταλλεύματος από το Mother Lode της Καλιφόρνια, που δείχνει φυσικό χρυσό να κρυσταλλώνεται μέσα στον λευκό χαλαζία μιας υδροθερμικής φλέβας. Η φωτογραφία είναι του James St. John.
Η Γη δεν μπορεί στην πραγματικότητα να σχηματίσει χρυσό στο υπέδαφος. Όλος ο χρυσός στον πλανήτη μας σφυρηλατήθηκε πριν από δισεκατομμύρια χρόνια στις καταστροφικές εκρήξεις των ετοιμοθάνατων αστεριών.
Για να δημιουργήσετε ένα βαρύ στοιχείο όπως ο χρυσός, χρειάζεστε την ακραία θερμότητα και πίεση μιας σουπερνόβα ή μιας σύγκρουσης μεταξύ δύο υπερπυκνών αστέρων νετρονίων.
Όταν η Γη σχηματίστηκε πριν από 4,5 δισεκατομμύρια χρόνια, αυτή η κοσμική αστρική σκόνη μετατράπηκε σε πρώτες ύλες του πλανήτη. Επειδή ο χρυσός είναι ένα βαρύ μέταλλο, σχεδόν όλο του το βάρος βυθίστηκε κατευθείαν στον λιωμένο πυρήνα της Γης κατά τη βρεφική ηλικία του πλανήτη μας.
Η μικρή ποσότητα που έμεινε στον φλοιό - η οποία αντιπροσωπεύει όλο τον χρυσό που έχει εξορύξει ποτέ η ανθρωπότητα - παραδόθηκε σε μεγάλο βαθμό από μεταγενέστερες προσκρούσεις αστεροειδών. Αλλά αυτό φέρνει στο προσκήνιο το πραγματικό ερώτημα: αν ο χρυσός είναι απλώς διάσπαρτη αστρική σκόνη, πώς καταλήγει να συσσωματώνεται σε υπόγειες φλέβες που μπορούν να σκάψουν οι ανθρακωρύχοι;
Η απάντηση είναι στο υπέρθερμο νερό. Βαθιά στο υπέδαφος, οι θάλαμοι μάγματος θερμαίνουν τα υπόγεια ύδατα, μετατρέποντάς τα σε ένα εξαιρετικά υπό πίεση, υπέρθερμο ρευστό. Αυτό το υγρό είναι απίστευτα διαβρωτικό και διαλύει εύκολα τα μικροσκοπικά, διασκορπισμένα ίχνη χρυσού από τα γύρω πετρώματα πάνω σε τεράστιες περιοχές του φλοιού.
Καθώς αυτό το πλούσιο σε χρυσό υγρό ωθείται προς τα πάνω προς την επιφάνεια μέσω ρηγμάτων και ρωγμών στο βράχο, οι φυσικές συνθήκες αλλάζουν. Η θερμοκρασία πέφτει, η πίεση μειώνεται και το νερό βράζει. Επειδή το υγρό δεν μπορεί πλέον να συγκρατήσει τα διαλυμένα ορυκτά, ο χρυσός και άλλα ορυκτά καθιζάνουν από το υγρό και στερεοποιούνται στα τοιχώματα των ρωγμών.
Με την πάροδο εκατομμυρίων ετών, αυτές οι ρωγμές γεμίζουν εξ ολοκλήρου με στερεό χαλαζία και μεταλλικό χρυσό, σχηματίζοντας αυτό που οι γεωλόγοι ονομάζουν «υδροθερμική φλέβα». Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο ο χρυσός σχεδόν πάντα βρίσκεται μέσα σε λευκό χαλαζιακό βράχο.
Όταν οι τεκτονικές δυνάμεις τελικά ωθούν αυτές τις φλέβες στην επιφάνεια και διαβρώνονται, οι βαριές νιφάδες χρυσού ξεπλένονται στα ποτάμια, σχηματίζοντας τα «αποθέματα πλακών» που αναζητούν οι πλανόδιοι ερευνητές. Η τελική πηγή αυτού του ψήγματος είναι το υδραυλικό σύστημα υψηλής πίεσης.
StellarArc/quora.com
