Μυστηριώδη φώτα στον ουρανό σχετίζονται με ιστορικές πυρηνικές δοκιμές;
Μελέτη συνδέει μυστηριώδη φώτα στον ουρανό με ιστορικές πυρηνικές δοκιμές. Φωτογραφία από da-kuk/Getty Images.
Μυστηριώδη φώτα και αναφορές για άγνωστα ανώμαλα φαινόμενα ( UAP ) στις δεκαετίες του 1940 και του 1950 φαίνεται να συνδέονται με κάποιο τρόπο με πυρηνικές δοκιμές , ανακάλυψαν επιστήμονες.
Μια ανάλυση αρχειακών αστρονομικών παρατηρήσεων, σε συνδυασμό με μαρτυρίες αυτοπτών μαρτύρων για μη αναγνωρισμένα ιπτάμενα αντικείμενα (UAPs) (η επίσημη ονομασία για τα άγνωστα ιπτάμενα αντικείμενα), υποδηλώνει ότι η πυρηνική εποχή άφησε τα δακτυλικά της αποτυπώματα στο αστρονομικό αρχείο, πριν καν ξεκινήσει η Διαστημική Εποχή .
«Τα ευρήματά μας παρέχουν πρόσθετη εμπειρική υποστήριξη για την εγκυρότητα του φαινομένου UAP και την πιθανή σύνδεσή του με την πυρηνική δραστηριότητα, συνεισφέροντας δεδομένα πέρα από τις αναφορές αυτοπτών μαρτύρων», γράφουν ο αναισθησιολόγος Stephen Bruehl του Πανεπιστημίου Vanderbilt στις ΗΠΑ και η θεωρητική φυσικός Beatriz Villarroel του Πανεπιστημίου της Στοκχόλμης στη Σουηδία.
Μεταξύ 1949 και 1958, το Αστεροσκοπείο του Όρους Πάλομαρ διεξήγαγε την πρώτη του Έρευνα Ουρανού του Αστεροσκοπείου Πάλομαρ ( POSS-I ), ένα φιλόδοξο έργο για τη φωτογράφιση και χαρτογράφηση ολόκληρου του βόρειου ουρανού, έναν μικρό τομέα τη φορά.
Ένα τριπλό μεταβατικό φαινόμενο (πάνω αριστερά) που εμφανίστηκε στα δεδομένα POSS-I αλλά απουσίαζε από τις επόμενες έρευνες. (Bruehl & Villerroel, Sci. Rep ., 2025).
Μόνο σε μεταγενέστερες έρευνες του ουρανού οι επιστήμονες συνειδητοποίησαν ότι ορισμένα από τα φώτα στα δεδομένα POSS-I δεν εμφανίστηκαν σε επόμενες παρατηρήσεις.
Τα σημεία φωτός που εμφανίζονται σε μια παρατήρηση αλλά εξαφανίζονται πριν από την επόμενη είναι γνωστά ως μεταβατικά φαινόμενα. Αυτά τα μεταβατικά φαινόμενα POSS-I συχνά αποδίδονταν σε σφάλματα και ελαττώματα στις γυάλινες φωτογραφικές πλάκες στις οποίες καταγράφονταν αστρονομικές εικόνες εκείνη την εποχή.
Τα τελευταία χρόνια , ο Βιλαροέλ ηγήθηκε του έργου «Vanishing and Appearing Sources during a Century of Observations» ( VASCO ), μια προσπάθεια εντοπισμού αλλαγών στον νυχτερινό ουρανό κατά τη διάρκεια, δηλαδή, ενός αιώνα αστρονομικών παρατηρήσεων.
Σε μια προηγούμενη εργασία που δημοσιεύτηκε το 2021, η Villarroel και η ομάδα της διαπίστωσαν ότι τα ελαττώματα των πλακών δεν μπορούσαν εύκολα να εξηγήσουν ορισμένες από τις μεταβατικές φαινόμενες POSS-I, αν και είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι δεν συμφώνησαν όλοι με αυτήν την ερμηνεία .
Οι Bruehl και Villerroel ήθελαν να μάθουν αν τουλάχιστον ορισμένα από τα ασαφή μεταβατικά φαινόμενα στο POSS-I θα μπορούσαν να συνδεθούν με ανθρωπογενή ή ατμοσφαιρικά φαινόμενα, εστιάζοντας στις υπέργειες πυρηνικές δοκιμές που έλαβαν χώρα γύρω στα μέσα του 20ού αιώνα, καθώς και στις αναφορές μαρτύρων για μη επανδρωμένα αεροσκάφη (UAP).
Δημιούργησαν ένα σύνολο δεδομένων που καλύπτει 2.718 ημέρες, σημειώνοντας τις ημέρες κατά τις οποίες εμφανίστηκαν μεταβατικά φαινόμενα. Στη συνέχεια, διασταύρωσαν τα μεταβατικά φαινόμενα με τις ημερομηνίες όλων των γνωστών αμερικανικών, σοβιετικών και βρετανικών υπέργειων πυρηνικών δοκιμών, καθώς και με αναφορές μαρτύρων για μη επανδρωμένα αεροσκάφη (UAPs) (παλαιότερα γνωστά ως UFOs) που καταγράφηκαν στη βάση δεδομένων UFOCAT .
Τα αποτελέσματα είναι συναρπαστικά. Μεταβατικά φαινόμενα εμφανίστηκαν στον ουρανό 45% συχνότερα εντός ενός παραθύρου πυρηνικής δοκιμής - δηλαδή, μια ημέρα πριν και μια ημέρα μετά τη διεξαγωγή μιας πυρηνικής δοκιμής. Η επόμενη ημέρα από μια πυρηνική δοκιμή επέστρεψε τον πιο σημαντικό σύνδεσμο - μια 68% υψηλότερη πιθανότητα εμφάνισης ενός μεταβατικού φαινομένου στα δεδομένα POSS-I.
Στη συνέχεια, διασταύρωσαν τις θεάσεις UAP με δεδομένα παροδικού χαρακτήρα. Εκεί, η σύνδεση ήταν μικρότερη, αλλά παρόλα αυτά ενδιαφέρουσα, ειδικά για ημέρες με πολλαπλές αναφορές UAP. Για κάθε επιπλέον αναφορά σε μια δεδομένη ημέρα, η πιθανότητα εμφάνισης ενός παροδικού χαρακτήρα αυξανόταν κατά 8,5%, σύμφωνα με τους ερευνητές.
Τέλος, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι οι αναφορές για UAP αυξήθηκαν ελαφρώς κατά τη διάρκεια των παραθύρων πυρηνικών δοκιμών - μια σύνδεση που δεν είχε ποτέ πριν αποδειχθεί στην επιστημονική βιβλιογραφία .
Αυτά τα αποτελέσματα δεν εξηγούν τις συσχετίσεις, αλλά υποδηλώνουν ότι τόσο τα μεταβατικά φαινόμενα όσο και τουλάχιστον ορισμένες θεάσεις UAP είναι πραγματικά. Καταρχάς, εάν τα μεταβατικά φαινόμενα οφείλονταν σε ελαττώματα πλάκας, θα ήταν πολύ λιγότερο πιθανό να συγκεντρωθούν γύρω από συγκεκριμένες ημερομηνίες, όπως έχουν εντοπίσει οι Bruehl και Villerroel.
Δεύτερον, ενώ η συσχέτιση μεταξύ παροδικών φαινομένων και μη συμβατικών φαινομένων (UAP) είναι μικρή, εξακολουθεί να είναι πολύ πέρα από κάθε σύμπτωση, λένε οι ερευνητές.
Αν και η εξήγηση για τα μεταβατικά φαινόμενα εκκρεμεί και απαιτεί περαιτέρω διερεύνηση, οι ερευνητές μπόρεσαν να αποκλείσουν μερικά. Επειδή αυτά τα φώτα παρατηρήθηκαν συχνότερα την επόμενη μέρα από μια πυρηνική δοκιμή, είναι απίθανο να ήταν νέφος που παρέμενε στην ατμόσφαιρα.
Ούτε είναι πιθανό να υπάρχει μεροληψία παρατήρησης , καθώς οι επιστήμονες δεν γνώριζαν την ύπαρξη μεταβατικών φαινομένων εκείνη την εποχή και οι ημερομηνίες των πυρηνικών δοκιμών δεν ήταν γνωστές στους ανθρώπους που ανέφεραν τα UAP.
«Ανεξάρτητα από το τι τελικά προσδιορίζονται ως μεταβατικά φαινόμενα, τα αποτελέσματά μας προσθέτουν σε αυξανόμενα στοιχεία που υποστηρίζουν την ερμηνεία των μεταβατικών φαινομένων ως πραγματικές παρατηρήσεις και όχι ως ελαττώματα γαλακτώματος», γράφουν οι ερευνητές .
«Η τελική σημασία των συσχετίσεων που αναφέρονται στην τρέχουσα εργασία για την ενίσχυση της κατανόησης των μεταβατικών φαινομένων και της μη συμβατικής εναέριας κυκλοφορίας (UAP) μένει να καθοριστεί.»
Αναμένουμε με ενδιαφέρον περαιτέρω ευρήματα.
Η έρευνα έχει δημοσιευτεί στο Scientific Reports .
Γεωδίφης με πληροφορίες από τη σελίδα sciencealer
https://www.sciencealert.com/study-links-mysterious-lights-in-the-sky-to-historic-nuclear-tests
