«Τον τάφον μη σκύλλετε»
Επιτύμβια στήλη του Διαιτητικού, κάπου στην Κω.
Επιτάφιος Θρήνος της Μεγάλης Παρασκευής
Ἡ Ζωὴ θανάτῳ,
θαῦμα! Πῶς ὁμιλεῖ;
Πῶς θανάτῳ καταργεῖται ὁ θάνατος;
ἐκ θανόντος πῶς πηγάζει δὲ ζωή;
.............................................
Ὅτε κατῆλθες πρὸς τὸν θάνατον,
ἡ ζωὴ ἡ ἀθάνατος,
τότε τὸν ᾅδην ἐνέκρωσας,
τῇ ἀστραπῇ τῆς Θεότητος·
ὅτε δὲ καὶ τοὺς τεθνεῶτας
ἐκ τῶν καταχθονίων ἀνέστησας,
πᾶσαι αἱ Δυνάμεις τῶν ἐπουρανίων ἐκραύγαζον·
Ζωοδότα Χριστὲ ὁ Θεὸς ἡμῶν,
δόξα σοι.
Επιτάφιος του «Κώου» ποιητή Διαιτητικού
Διαιτητικοῦ
τοῦ
μουσοποιοῦ
τὸν τάφον
μὴ σκύλλετε
[ταράξετε, ενοχλείτε]
Ο Διαιτητικός, το πιθανότερο Κώος, πέθανε τον ίδιο αιώνα που σταυρώθηκε ο Ιησούς Χριστός. Θάφτηκε στα περίχωρα της Κω, έξω από το αρχαίο τείχος της πόλης -πρωτεύουσας.
Ο Ιησούς πέθανε την Παρασκευή 3 Απριλίου 33 μ.Χ. περίπου στις 3 μ.μ., λίγες ώρες πριν από την έναρξη της ημέρας του Πάσχα και του Σαββάτου.
Αυτή είναι η ημερομηνία στο Ιουλιανό ημερολόγιο, το οποίο είχε εισαχθεί το 45 π.Χ., και ακολουθεί τη σύμβαση ότι οι ιστορικές ημερομηνίες συμμορφώνονται με το ημερολόγιο που χρησιμοποιήθηκε εκείνη την εποχή.
Στη φωτογραφία η επιτύμβια στήλη από λευκό μάρμαρο, από νταμάρι του Δίκαιου όρους, σπασμένη στο κάτω μέρος. Βρέθηκε στο Μαρμαρωτό της Κω, είναι του 1ου αιώνα μ.Χ. Δημοσιεύθηκε από τον Ιταλό επιγραφολόγο M. Segre.Από W. Peek, GVI I (1955) 1371-M. Segre, Iscr. di Cos (2007) EF 98 .
Σκύλλω, αόρ. αʹ ἔσκῡλα - Παθ., παρακ. ἔσκυλμαι· 1. ξεσχίζω, γδέρνω, κατακρεουργώ, κατασπαράζω-Παθ., σε Αισχύλ. 2. μεταφ., βάζω σε μπελά, ταλαιπωρώ, τυραννώ, ενοχλώ, Λατ. vexare, σε Κ.Δ. - Παθ. ή Μέσ., μὴ σκύλλου, μην ενοχλείσαι, στο ίδ.· ἐσκυλμένοι, δυσαρεστημένοι, αναστατωμένοι, ενοχλημένοι, στο ίδ.
Δῐαιτητικός: ή όν, ὁ ἀνήκων ἢ κατάλληλος εἰς δίαιταν, ἡ διαιτητικὴ (ἐνν. τέχνη), κανόνες περὶ ὑγιεινῆς διαίτης, Ἱππ. 405. 42. ΙΙ. ὁ ἀνήκων ἢ ἁρμόδιος εἰς διαιτητήν· λόγος δ., κρίσις ὑπὸ διαιτητῶν, Στράβων 461.
Γεωδίφης
Πηγές:
1.Παιδί της Ρέας
2.https://inscriptions.packhum.org/text/317867?hs=38-44
3. Λεξικό Liddell-Scott
