Η σκοτεινή κληρονομιά του νησιού Gruinard
Στα μισά του δρόμου ανάμεσα στα χωριά Gairloch και Ullapool στα βορειοδυτικά Highlands της Σκωτίας, βρίσκεται ένα μικρό νησί σε σχήμα οβάλ που ονομάζεται Gruinard.
Το νησί αναφέρθηκε από τον Dean Munro που ταξίδεψε στην περιοχή στα μέσα του 16ου αιώνα. Έγραψε ότι ήταν "γεμάτο δάση" και κατάλληλο για τους κλέφτες και τους αντάρτες. Το 1881 είχε πληθυσμό 6 κατοίκους, αλλά έμεινε ακατοίκητο από τη δεκαετία του 1920.
Από τις ακτές της ηπειρωτικής Σκωτίας, το νησί σήμερα φαίνεται πολύ ήσυχο και γαλήνιο. Όμως, τη δεκαετία του 1940, ήταν μια διαφορετική ιστορία.
Ο άνθρακας είναι μια από τις πιο γνωστές ουσίες του βιολογικού πολέμου και μία από τις πιο επίφοβες. Η εισπνοή σπόρου άνθρακα επάγει συμπτώματα που μοιάζουν με γρίπη όπως πυρετός, βήχας, πόνος στο στήθος, και δύσπνοια καθώς το ρευστό συσσωρεύεται στη θωρακική κοιλότητα. Όταν δεν αντιμετωπιστεί, η κατάσταση του ασθενούς επιδεινώνεται ταχέως με αποτέλεσμα το θάνατο μέσα σε 48 ώρες. Κατάποση των σπορίων προκαλεί διάρροια, εσωτερική αιμορραγία, κοιλιακούς πόνους, ναυτία και έμετο, αλλά η εισπνοή άνθρακα είναι το πιο θανατηφόρα με ποσοστά θνησιμότητας τόσο υψηλά όσο το 80%, ακόμη και με την ιατρική θεραπεία.
Ο άνθρακας χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά με τη μορφή όπλου στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο από Σκανδιναβούς αντάρτες κατά του Αυτοκρατορικού Ρωσικού στρατού στη Φινλανδία, αν και η αποτελεσματικότητα των κρουσμάτων δεν ήταν γνωστή. Το πρώτο ανθρώπινο πείραμα έγινε από την περιβόητη μονάδα 731 του ιαπωνικού στρατού κατά τον Δεύτερο Σινο-ιαπωνικό πόλεμο το 1930. Χιλιάδες αιχμάλωτοι πολέμου πέθαναν αφού σκοπίμως είχαν μολυνθεί με το βακτήριο.
Στα πρώτα χρόνια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, οι Σύμμαχοι άρχισαν να ερευνούν τον άνθρακα. Βρετανοί επιστήμονες γνώριζαν ότι τα βακτήρια ήταν εξαιρετικά ανθεκτικά και ότι μπορεί να επιβιώσουν σε δύσκολες συνθήκες για δεκαετίες ή ακόμη και αιώνες. Έτσι αναζήτησαν ένα απομακρυσμένο και ακατοίκητο νησί όπου θα μπορούσαν να πραγματοποιηθούν δοκιμές, και να τεθεί σε κατάσταση καραντίνας. Το νησί Gruinard ήταν το πλέον κατάλληλο για το σκοπό αυτό.
Το 1942, στο νησί περίπου 80 πρόβατα δέθηκαν και πέρασαν μία δοκιμασία όταν βόμβες φορτωμένες με αποξηραμένα σπόρια άνθρακα είχαν εκραγεί κοντά στο σημείο που βρίσκονταν.Το στέλεχος άνθρακα που επελέγη για την δοκιμή ήταν ένας εξαιρετικά λοιμογόνος τύπος που ονομάζεται «Vollum 14578», από το όνομά του RL Vollum, Καναδού ενός βακτηριολόγου που πρώτος το είχε απομονώσει από μια αγελάδα στην Οξφόρδη [Αγγλία]. Μέσα σε λίγες μέρες από την έκθεση, τα πρόβατα έπεφταν σαν τις μύγες.
Οι Βρετανοί επιστήμονες κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι μια μεγάλη απελευθέρωση των σπορίων άνθρακα πάνω από πόλεις της Γερμανίας όχι μόνο θα είχε εξαλείψει ένα μεγάλο τμήμα του πληθυσμού, αλλά θα είχε καταστήσει επίσης τις πόλεις ακατοίκητες για δεκαετίες αργότερα. Έτσι στήθηκε η «Χορτοφαγική Επιχείρηση» ένα διαβολικό σχέδιο που θα έριχνε άνθρακα, υπό μορφή κέικ μολυσμένου με λιναρόσπορο, σε γερμανικά χωράφια. Αυτά τα κέικ θα είχαν φαγωθεί από τα βοοειδή, τα οποία στη συνέχεια θα καταναλώνονταν από τον άμαχο πληθυσμό, προκαλώντας το θάνατο εκατομμυρίων Γερμανών πολιτών. Επιπλέον, ο άνθρακας θα είχε εξαφανίσει το μεγαλύτερο μέρος των βοοειδών της Γερμανίας, δημιουργώντας μια τεράστια έλλειψη τροφίμων για τον πληθυσμό της. Πέντε εκατομμύρια κέικ ήταν έτοιμα να διαδοθούν στη Γερμανία. Μερικά από τα κέικ δοκιμάστηκαν επίσης από τα πρόβατα στο νησί Gruinard. Η Χορτοφαγική Επιχείρηση επρόκειτο να χρησιμοποιηθεί μόνο αν η Γερμανία έκανε την πρώτη κίνηση σε βιολογικό πόλεμο, που ευτυχώς, δεν έκανε. Στο τέλος του πολέμου, τα κέικ καταστράφηκαν σε κλίβανο.
Εν τω μεταξύ, στο νησί Gruinard τα σπόρια άνθρακα αρνήθηκαν να πεθάνουν καθιστώντας το νησί ακατοίκητο για σχεδόν 50 χρόνια, μέχρι το 1986, όταν μια αγγλική εταιρεία έκανε απολύμανση του νησιού.
Περίπου 280 τόνοι από φορμαλδεΰδη έπεσαν πάνω από το νησί για να αφαιρεθεί η χειρότερη μόλυνση σε επιφανειακό έδαφος γύρω από την περιοχή διασποράς. Για να δουν αν η απορρύπανση ήταν επιτυχής, ένα κοπάδι από πρόβατα κυκλοφόρησαν στο νησί. Αρνητικές συνέπειες δεν παρατηρήθηκαν.
Τέλος, τέσσερα χρόνια μετά από τον εμποτισμό με φορμαλδεΰδη, το νησί θεωρήθηκε ασφαλές για επίσκεψη. Ο ίδιος ο υπουργός Άμυνας επισκέφθηκε το νησί και απομάκρυνε τα προειδοποιητικά σημάδια. Το 1990, το νησί πωλήθηκε ξανά στους κληρονόμους του αρχικού ιδιοκτήτη με τιμή πώλησης £ 500 όσο η αρχική.
Γεωδίφης
Πηγές
1.Βικιπαίδεια
2. amusingplanet.com
.jpg)
