Πού οι σεισμοί της Βενεζουέλας μετατόπισαν το έδαφος
Τα δεδομένα ραντάρ από τον δορυφόρο NISAR δείχνουν ότι η Λα Γκουάιρα και οι κοντινές περιοχές υπέστησαν σημαντική μετατόπιση του εδάφους από τους σεισμούς του Ιουνίου 2026.
Ένας δορυφορικός χάρτης των ακτών της βόρειας Βενεζουέλας εμφανίζει με κόκκινο χρώμα τα σημεία όπου το έδαφος μετατοπίστηκε προς τα ανατολικά και με μπλε χρώμα τα σημεία όπου μετατοπίστηκε προς τα δυτικά. Μια λεπτή λευκή γραμμή υποδεικνύει το σημείο όπου το ρήγμα προέκυψε κάτω από το έδαφος.
Η μετατόπιση του εδάφους ήταν ιδιαίτερα έντονη κοντά στο Καράκας και τη Λα Γκουάιρα της Βενεζουέλας, μετά τους σεισμούς που έπληξαν την περιοχή στις 24 Ιουνίου 2026. Ο χάρτης προέκυψε από δεδομένα NISAR (NASA-ISRO Synthetic Aperture Radar) που ελήφθησαν στις 25 και 30 Ιουνίου (μετά τους σεισμούς) και στις 13 και 18 Ιουνίου (πριν από τους σεισμούς).
Στις 24 Ιουνίου 2026, ένας σεισμός μεγέθους 7,2 βαθμών έπληξε τη βόρεια Βενεζουέλα , ακολουθούμενος λιγότερο από ένα λεπτό αργότερα από έναν ισχυρό σεισμό μεγέθους 7,5 βαθμών. Όλοι οι σεισμοί προκάλεσαν τεράστιες ζημιές και απώλειες ζωών σε όλη την περιοχή. Τις επόμενες ημέρες, δορυφορικοί χάρτες μετατόπισης εδάφους αποκάλυψαν πώς κινήθηκε η επιφάνεια της γης, παρέχοντας πληροφορίες για τις δυνάμεις πίσω από τις σοβαρές καταστροφές σε τοποθεσίες όπως η Λα Γκουάιρα και άλλες παράκτιες πόλεις στην πολιτεία Λα Γκουάιρα.
Αυτός ο χάρτης δημιουργήθηκε χρησιμοποιώντας δεδομένα από τον δορυφόρο NISAR (NASA-ISRO Synthetic Aperture Radar) και υποβλήθηκε σε επεξεργασία από την επιστημονική ομάδα NISAR στο Εργαστήριο Αεριοπροώθησης (JPL) της NASA. Οι επιστήμονες χρησιμοποίησαν μια τεχνική που ονομάζεται InSAR , η οποία συγκρίνει δεδομένα από επαναλαμβανόμενες διελεύσεις για να ανιχνεύσει ανεπαίσθητες αλλαγές στην απόσταση μεταξύ του δορυφόρου και του εδάφους. Εικόνες που ελήφθησαν στις 25 και 30 Ιουνίου, μετά τους σεισμούς, συγκρίθηκαν με εικόνες από τις 13 και 18 Ιουνίου, πριν από τους σεισμούς.
Το NISAR βλέπει τη Γη υπό γωνία, περίπου 40 μοιρών από κάθετη γωνία, επιτρέποντάς του να καταγράψει ένα μείγμα οριζόντιας και κάθετης μετατόπισης. Σε αυτόν τον χάρτη, οι κόκκινες περιοχές δείχνουν πού μετακινήθηκε το έδαφος ανατολικά και πάνω, ενώ οι μπλε περιοχές μετακινήθηκαν δυτικά και κάτω. Ωστόσο, επειδή ο σεισμός σημειώθηκε σε ρήγμα ολίσθησης , το μεγαλύτερο μέρος της μετατόπισης που φαίνεται σε αυτόν τον χάρτη ήταν οριζόντια (ανατολικά και δυτικά).
Οι λευκές περιοχές υποδεικνύουν μικρή έως καθόλου μετατόπιση γης, συμπεριλαμβανομένης μιας λεπτής λωρίδας κοντά στο μέσο αριστερό μέρος της σκηνής, κοντά στο Morón, που σηματοδοτεί περίπου το σημείο όπου το ρήγμα έσπασε σε βάθος. Το ρήγμα είναι μέρος ενός δικτύου ρηγμάτων που βρίσκεται κατά μήκος των ορίων μεταξύ της πλάκας της Καραϊβικής στα βόρεια και της πλάκας της Νότιας Αμερικής στα νότια. Οι επιστήμονες λένε ότι τα ρήγματα κατά μήκος αυτών των ορίων πλάκας, συμπεριλαμβανομένου του συστήματος ρηγμάτων του Σαν Σεμπαστιάν όπου πιθανότατα σημειώθηκαν αυτοί οι σεισμοί (και πιθανώς μέρος του συστήματος Boconó), συσσωρεύουν εδώ και καιρό τάση.
Η ρήξη του ρήγματος εξαπλώθηκε προς τα ανοιχτά, προς τα ανατολικά, και στη συνέχεια πίσω στην ξηρά κοντά στο διεθνές αεροδρόμιο βόρεια του Καράκας, με τη στενή λευκή ζώνη ορατή μεταξύ της μετατόπισης προς τα δυτικά και τα ανατολικά. Ακριβώς νότια αυτού του τμήματος του ρήγματος, το βαθύ μπλε χρώμα υποδηλώνει ότι η μετατόπιση της επιφάνειας προς τα δυτικά κατά μήκος αυτού του τμήματος του ρήγματος ήταν πολύ μεγαλύτερη από ό,τι αλλού, φτάνοντας τα 60 εκατοστά (24 ίντσες).
«Αυτοί είναι οι λόγοι για τους οποίους οι ζημιές στο Καράκας και τη Λα Γκουάιρα ήταν τόσο ακραίες», δήλωσε ο Έρικ Φίλντινγκ, γεωφυσικός στο JPL, ο οποίος παρείχε τους χάρτες. «Το InSAR μας λέει πολλά για το τι συνέβη κατά τη διάρκεια αυτού του σεισμού».
Χρησιμοποιώντας τα δεδομένα NISAR, η Γεωλογική Υπηρεσία των ΗΠΑ βελτίωσε το μοντέλο ολίσθησης ρηγμάτων, ή « πεπερασμένο μοντέλο ρηγμάτων », για να περιορίσει καλύτερα τον τρόπο με τον οποίο το ρήγμα ολίσθησε σε βάθος, συμπεριλαμβανομένου του ανατολικού τμήματος της ρήξης. «Αυτό είναι εξαιρετικά χρήσιμο για τους ανθρώπους που πρέπει να κατανοήσουν γιατί η ζημιά ήταν τόσο σοβαρή σε αυτήν την περιοχή», δήλωσε ο Fielding.
Οι χάρτες μετατόπισης για αυτό το συμβάν παρέχονταν μέσω του συστήματος επείγουσας απόκρισης (UR) της NISAR, μιας διαδικασίας ταχείας επεξεργασίας που μπορεί να παρέχει δεδομένα εντός 12 έως 24 ωρών για την υποστήριξη της αντιμετώπισης καταστροφών. Η ταχεία επεξεργασία βασίζεται σε πληροφορίες προβλεπόμενης τροχιάς, επομένως οι χάρτες UR είναι προκαταρκτικοί μέχρι να υποβληθούν αργότερα σε επεξεργασία με ακριβείς πληροφορίες τροχιάς, συνήθως εντός μίας ή δύο ημερών. Αυτή είναι η πρώτη φορά που το σύστημα NISAR UR χρησιμοποιείται για τη χαρτογράφηση της μετατόπισης της επιφάνειας από έναν μεγάλο σεισμό.
Γεωδίφης με πληροφορίες από το Παρατηρητήριο της Γης
περισσότερα,
https://science.nasa.gov/earth/earth-observatory/where-venezuelas-earthquakes-shifted-the-ground/
https://science.nasa.gov/mission/nisar/
Χάρτης του Παρατηρητηρίου της Γης της NASA από τη Lauren Dauphin, χρησιμοποιώντας δεδομένα που παρείχε ο Eric Fielding και υποβλήθηκαν σε επεξεργασία από την επιστημονική ομάδα NISAR στο Εργαστήριο Αεριοπροώθησης (JPL) της NASA. Ιστορία από την Kathryn Hansen.
