Tο «Μεγάλο Ψέμα»
Ο Ρον Γκάραν, ο αστροναύτης της NASA που πέρασε 178 ημέρες στο διάστημα, περιέγραψε το «μεγάλο ψέμα» ως εξής:
«Είδα μια ιριδίζουσα βιόσφαιρα που έσφυζε από ζωή. Δεν είδα την οικονομία. Αλλά επειδή τα ανθρωπογενή συστήματά μας αντιμετωπίζουν τα πάντα, συμπεριλαμβανομένων των ίδιων των συστημάτων υποστήριξης της ζωής του πλανήτη μας, ως την εξ ολοκλήρου θυγατρική της παγκόσμιας οικονομίας, είναι προφανές από την οπτική γωνία του διαστήματος ότι ζούμε ένα ψέμα». Το αποκαλεί φαινόμενο επισκόπησης - βλέποντας την λεπτή ατμόσφαιρα της Γης και την έλλειψη συνόρων, όμως οι προτεραιότητές μας βάζουν την οικονομία πάνω απ' όλα.
Το πιο επικίνδυνο πράγμα όταν φεύγεις από τη Γη δεν είναι το κενό.
Είναι η διαύγεια.
Όταν οι αστροναύτες επιστρέφουν από μεγάλες αποστολές, οι περισσότεροι μιλούν για το Φαινόμενο Επισκόπησης με ποιητικούς όρους. Περιγράφουν ότι βλέπουν τη Γη ως εύθραυστη, χωρίς σύνορα, όμορφη.
Αυτό που σπάνια αναφέρεται είναι το δεύτερο επίπεδο αυτής της εμπειρίας - το μέρος όπου η ομορφιά μετατρέπεται σε κάτι πιο ενοχλητικό.
Επειδή μόλις παρακολουθήσετε τον πλανήτη από αυτό το υψόμετρο για αρκετή ώρα, η ανθρώπινη δραστηριότητα που παρατηρείτε αρχίζει να μοιάζει λιγότερο με πολιτισμό και περισσότερο με μια αποικία οργανισμών που εκτελούν προγράμματα που δεν επέλεξαν ποτέ συνειδητά. Πόλεμοι πάνω από αόρατες γραμμές. Πόλεις που πνίγονται από τα ίδια τους τα καυσαέρια. Επτά δισεκατομμύρια άνθρωποι τρέχουν τρέχοντας προς στόχους που τους δόθηκαν πριν φτάσουν σε ηλικία αρκετά μεγάλη για να αναρωτηθούν αν τους ήθελαν.
Δεν νομίζω ότι το «Μεγάλο Ψέμα για την ανθρωπότητα» που περιγράφει είναι κάποιο είδος συνωμοσίας.
Είναι κάτι πιο ήσυχο και πολύ πιο διάχυτο. Είναι η συλλογική παραίσθηση ότι ο κόσμος που σου δόθηκε κατά τη γέννησή σου είναι ο κόσμος όπως είναι στην πραγματικότητα. Ότι οι αξίες που αφομοίωσες από τον πολιτισμό σου είναι οι αξίες που υπάρχουν στη φύση. Ότι η επείγουσα ανάγκη που νιώθεις για την κοινωνική θέση, τα χρήματα και την αποδοχή αντανακλά κάτι πραγματικό για το σύμπαν και όχι κάτι που κατασκευάζεται από συστήματα που επωφελούνται από τη συμμόρφωσή σου.
Το τροχιακό υψόμετρο εξαφανίζει αυτή την παραίσθηση με βάναυση αποτελεσματικότητα.
Η βαρύτητα κρατάει στο έδαφος περισσότερα από το σώμα σας. Κρατάει την οπτική σας κλειδωμένη μέσα στην κοινή αντίληψη.
Οι αστροναύτες που περνούν μήνες έξω από αυτό το πεδίο βαρύτητας δεν χάνουν απλώς την οστική τους πυκνότητα. Χάνουν και το ψυχολογικό βάρος των κληρονομημένων υποθέσεων. Και όταν αυτές οι υποθέσεις καταργούνται, αυτό που κρύβεται από κάτω τους είναι ένα ερώτημα που οι περισσότεροι άνθρωποι δεν αναγκάζονται ποτέ να αντιμετωπίσουν στη ζωή τους.
Τι θα θέλατε πραγματικά αν κανείς δεν σας είχε πει ποτέ τι να θέλετε;
Το Μεγάλο Ψέμα δεν αφορούσε ποτέ αυτούς.
Πάντα αφορούσε αυτό το ερώτημα και το πόσο σκληρά λειτουργεί ολόκληρη η δομή της σύγχρονης ζωής για να βεβαιωθεί ότι δεν θα σταματήσεις ποτέ αρκετά για να το κάνεις.
The Curious Tales
@thecurioustales
https://x.com/thecurioustales/status/2029320239805284829?s=20