Η δωρική Ιχθυαγορά, τα αρχαία Νεώρια και ο Tαρσανάς....
Το μικρό λιμάνι της Κω με τον ταρσανά την δεκαετία του 30 επί ιταλοκρατίας. Αριστερά της φωτογραφίας στην είσοδο της Αρχαίας Αγοράς ήταν η περίφημη αρχαία δωρική Ιχθυαγορά του 4ου αιώνα π.Χ.
Επιγραφή που έλεγε «αγορήι ιχθυοπωληις» μαρτυρά την ύπαρξη της. Βρισκόταν σε στοά σχήματος L με δύο σκέλη σε οξεία γωνία και τα καταστήματα της προς το λιμάνι έκλειναν με κιγκλίδωμα. Η ψαραγορά ήταν κατασκευασμένη από ντόπιο τραβερτίνη και ιγκνιμβρίτη. Οι πρόγονοι μας την είχαν τοποθετήσει έξω από το αρχαίο τείχος της πόλης αλλά περιβαλλόταν από τον ανατολικό και δυτικό λιμενοβράχιονα. Μάλλον καταστράφηκε από τον σεισμό ενδιάμεσου βάθους του 198-199 π.Χ από το Ρήγμα της Ρόδου.
Εδώ υπήρχαν αρχαία νεώρια, ερείπια τους βρέθηκαν στο Λιμεναρχείο και στα Δελφίνια από τους Έλληνες αρχαιολόγους.
Στην αγορά του λιμανιού από τον μετοικισμό του 366 π.Χ έως κάποια χρόνια πριν οι κάτοικοι ζούσαν σε έναν ευλογημένο νησιωτικό τόπο.
Οι Κώοι για να επιζήσουν και να προκόψουν στράφηκαν από νωρίς στη θάλασσα. Ηταν χαρισματικοί στη ναυτοσύνη από τα χρόνια του Ομήρου. Δημιούργησαν αποικίες μαζί με τους Ρόδιους.
Αυτή η γωνιά της κωακής γης πάντοτε ήταν θαλπωρή, το σπίτι θαλασσινών και καραβομαραγκών.Ομως, η μακρόχρονη σχέση των ντόπιων με το θαλασσινό στοιχείο παραμερίστηκε.
Κάποια στιγμή απομακρύνεται η ναυπηγοεπισκευαστική ζώνη για την αξιοποίηση και ανάπτυξη του λιμανιού, είπαν. Από τότε χάσαμε την σχέση μας με την θάλασσα.
Ακολούθησαν αποκαταστάσεις με έργα βιτρίνας που με τον χρόνο έσβησαν το πιο δυνατό κομμάτι της ιστορίας της πανάρχαιας πόλης. Την σχέση της με την θάλασσα.
Τώρα τουριστικά, σουπερμάρκετ και μαγαζιά καλλωπίζουν το Μανδράκι, το εσωτερικό λιμάνι. Είναι κοντά στο νερό δεν λέω, όμως η μαγεία του ναυτότοπου με την παραδοσιακή ναυπηγική και τους θαλασσοδαρμένους νησιώτες έχει χαθεί, έσβησε για πάντα.
Γεωδίφης