Τον Μάιο του 1902, η πόλη του Saint-Pierre (νησί Μαρτινίκα) καταστράφηκε από ένα ηφαιστειακό φαινόμενο άγνωστο στους γεωλόγους της εποχής. Σκοτώθηκαν 28.000 άνθρωποι και το γεγονός ότι μόνο 3 μάρτυρες επέζησαν-εκ των οποίων ένα μωρό που ρίχτηκε στη θάλασσα και σώθηκε λίγες ημέρες αργότερα - μας προσφέρει τις πρώτες ενδείξεις για το τι είχε συμβεί: « Γύρισα και είδα όλη την πλευρά του βουνού να στρέφεται στην πόλη, να ανοίγει για να καταπιεί τα άτομα που φώναζαν. Εγώ σχεδόν κάηκα από τις πέτρες που πετούσαν στον αέρα." Προσπαθούσαμε να εντοπίσουμε την υποτιθέμενη έκρηξη λάβας του ηφαιστείου " La Pelée" αλλά δεν μπορούσαμε να δούμε κάποια κλασική ηφαιστειακή απόθεση - απλά ένα χαοτικό μίγμα πέτρας και συντρίμμια. Στα ερείπια της πόλης ανακαλύφθηκαν ευρήματα από λιωμένο γυαλί και οι σωλήνες χαλκού ήταν ακόμα άθικτοι, από αυτό συνάγεται ότι κάτι άλλο είχε συμβεί, τα αντικείμενα είχαν εκτεθεί σε θερμοκρασία μεταξύ 700 και 1.000 ° C. Λίγους μήνες μετά την καταστροφή 2 γεωλόγοι – ο Tempest Anderson και ο John S. Flett – παρατήρησαν το φαινόμενο με αυτοψία: "Το σύννεφο είχε σφαιρικό σχήμα και ήταν καλυμμένο με στρογγυλεμένες προεξοχές που μεγάλωσαν και πολλαπλασιάστηκαν με φοβερή ενέργεια " Ο Γάλλος ηφαιστειολόγος Alfred Lacroix (1863-1948)μελέτησε για μήνες, αυτό το είδος των νεφών τέφρας, τα θραύσματα πετρωμάτων και τα υπέρθερμα αέρια, τότε αποκάλεσε το φαινόμενο "ροή πυρακτωμένων νεφών" επειδή περιέχουν συμπαγή κομμάτια λάβας που προήλθαν από την κατάρρευση ενός θόλου λάβας. Η έκρηξη το 1902 ήταν η πιο θανατηφόρα έκρηξη ηφαιστείου τον 20ο αιώνα. Πηγή-History of Geology
Γεωδίφης
.jpg)
