«Όταν τα βουνά πέφτουν στη θάλασσα»
Οι Ulrichs είχαν αγκυροβολήσει σε λάθος σημείο και χρόνο: όταν συνέβη ο ισχυρότερος σεισμός 7.8 βαθμών στην Αλάσκα σε 60 χρόνια. Διήρκεσε περισσότερο από ένα λεπτό και έγινε αισθητός νότια του Σιάτλ. Η κατολίσθηση που πυροδότησε δεν ήταν μια σταδιακή ανατροπή μεμονωμένων ογκόλιθων. Αντίθετα, 82 εκατομμύρια τόνοι βράχου και πάγου-το βάρος από 240 Empire State Buildings - έπληξαν το νερό μόλις έπεσαν. Ο αντίκτυπος ήταν σαν μια πρόσκρουση ενός αστεροειδούς. Έπεσε από 900 μέτρα, και σε μία στιγμή ένα πανύψηλο κύμα γεννήθηκε που ξεχύθηκε στο δάσος ακριβώς απέναντι από το βόρειο άκρο της εισόδου του όρμου.Ήταν, και είναι, το μεγαλύτερο κύμα τσουνάμι που καταγράφηκε ποτέ: ύψος 524 μέτρα. Ο Ulrich με τον γιο του ο οποίος είχε αρχίσει να προσεύχεται, ήταν εκεί όταν συνέβη αυτό το απρόσμενο συμβάν. Αν και η άγκυρα του ήταν κολλημένη στον πυθμένα - ενδεχομένως καρφωμένη από μετατοπισμένους ογκόλιθους-ο Ulrich κατόρθωσε να κατευθύνει τη βάρκα προς τον πλησιέστερο τοίχο του νερού και να ανέβει, χτυπώντας την αλυσίδα άγκυρας.Μετά το πρώτο γιγάντιο κύμα ο Ulrich κατάφερε να κρατήσει την βάρκα υπό έλεγχο και βγήκε στην είσοδο στις 11:00 μ.μ. σε αυτό που φαινόταν να είναι μια φυσιολογική ροή. Υπήρχαν άλλα δύο πλεούμενα στο Lituya Bay εκείνο το βράδυ του Ιουλίου 1958.Το Sunmore, χάθηκε μαζί με το πλήρωμά του δύο ατόμων. Το άλλο το Badger, είχε αγκυροβοληθεί από τους ιδιοκτήτες Bill και Vivian Swanson στην αντίθετη πλευρά της εισόδου αλλά και αυτοί σώθηκαν.Τα τελευταία 150 χρόνια ο κόλπος Lituya είχε άλλα τρία τσουνάμι : 1854 (120m), 1899 (61m) και το 1936(150m).Εκδηλώσεις όπως αυτές είναι σχετικά σπάνιες, αλλά η κλιματική αλλαγή έχει επιδεινώσει την κατάσταση και τους κινδύνους. Καθώς ο πλανήτης ζεσταίνεται και οι παγετώνες εξαφανίζονται, εκτίθενται πιο ασταθείς οι πλαγιές. Οι παγετώνες της Αλάσκας από μόνοι τους χάνουν 75 δισεκατομμύρια τόνους πάγου - το βάρος των 14.000 πυραμίδων της Γκίζας - κάθε χρόνο.
Γεωδίφης
