Δεκαέξι αιώνες σιγαλιά;
Απο τις πλαγιές της Πιπεριάς Κω,το θρυλικό νησάκι με το ακρωτήρι του Κάβο Κριός στον Δίαυλο Κω-Νισύρου.
Εκεί μεγαλούργησε η ελληνιστική και ρωμαϊκή Κνίδος όχι η αρχαία που ήταν πιο βορειοδυτικά. Δεν γίνονταν εκεί οι διάσημοι αγώνες της δωρικής εξάπολης αλλά πιο βαθιά στην ενδοχώρα.
Στα μέσα του 4ου αιώνα π.Χ έφτασαν οι Κνίδιοι στο μυστηριώδες Κάβο Κριός.
Στη ξηρά απέναντι από το νησάκι, κάτω από ένα λόφο αναπτύχθηκε και χάθηκε ένας μεγάλος πολιτισμός του Αιγαίου.Κοντά στο πλοίο της φωτογραφίας, κατά πάσα πιθανότητα, βρισκόταν το επίκεντρο του σεισμού, κατ΄εκτίμηση 6.6 βαθμών, του 469 μ.Χ.
Το συμβάν ρήμαξε όχι μόνο την νεότερη Κνίδο αλλά και την Κω.Από την πολιτιστική κληρονομιά της Κω ότι αρχαίο δεν καταστράφηκε το 334 μ.Χ, κατέρρευσε μετά από 135 χρόνια από το Ρήγμα της Κνίδου.
Από μία τεκτονική δομή που τρέχει υποθαλάσσια και δεν είναι ορατή.Σχεδόν 1550 χρόνια βουβαμάρας και αδράνειας σε ένα πολύ ενεργό και δραστήριο μονοπάτι.
Το τελευταίο αξιοσημείωτο επεισόδιο εκδηλώθηκε από την σεισμική ακολουθία στις 5/8/2011,ώρα 9.50,με μέγιστο μέγεθος M=5.1,το οποίο έγινε αισθητό στο νησί και τις γύρω περιοχές,ευτυχώς δίχως ζημιές.
Ομως,η γεωδομή δείχνει ότι αναπνέει, φαίνεται ότι κινείται αλλά με δικό της τέμπο και ρυθμό!
Γεωδίφης