Η λάμψη της νεαρής φωτιάς
Ο Μέδων, ένας νεαρός οπλίτης ρώτησε κάποτε τον φιλόσοφο Τίμωνα από τη Νάξο πώς να αρπάξει την αθάνατη δόξα στη μάχη.
Με μια λάμψη από το μάτι του που μοιάζει με σκύλο, ο γέρος Τίμων του έδωσε αυτόν τον αφορισμό:
Στη λάμψη μιας νεαρής
φωτιάς που ραγίζει
αναπαύεται η σιωπηλή υστεροφημία
μέσα από τις στάχτες της
Ο Τίμων, ο παλιός φιλόσοφος ήταν κυνικός, δυστυχώς δεν μπόρεσα να βρω περισσότερες πληροφορίες για αυτόν.
Οι Κυνικοί υποστήριζαν ότι ο άνθρωπος έπρεπε να ζει σύμφωνα με την αρετή η οποία με τη σειρά της προκύπτει από την ίδια τη φύση, παράλληλα αρνούνταν κάθε υλικό πλούτο, την επιδίωξη της δόξας ή οποιασδήποτε κοσμικής εξουσίας.
Σε αντίθεση για έναν στωικό «να ζεις σύμφωνα με τη φύση» σήμαινε ότι αποδέχεσαι τους ανθρώπινους περιορισμούς και δυνατότητες σου .
Άγαλμα ενός άγνωστου κυνικού φιλοσόφου από τα μουσεία του Καπιτωλίου στη Ρώμη, αντίγραφο ενός προγενέστερου ελληνικού αγάλματος από τον 3o αιώνα π.Χ.
Γεωδίφης
