Ηφαιστειακό γυαλί της Μήλου

Οψιδιανός της Μήλου έχει βρεθεί σε διάφορες νεολιθικές τοποθεσίες του Ελλαδικού χώρου. Η Μήλος ήταν πηγή οψιδιανού κατά τη νεολιθική εποχή σε όλη την περιοχή γύρω από το Αιγαίο αλλά και γενικά στη λεκάνη της Μεσογείου. 

Είναι ηφαιστειακό πέτρωμα, σκοτεινόχρωμο με υαλώδη υφή (θεωρείται
φυσικό γυαλί) και χρησιμοποιήθηκε εξαιτίας της σύστασης και ανθεκτικότητάς του, ήδη από τα τέλη της Ανώτερης Παλαιολιθικής περιόδου για την κατασκευή λεπίδων με κοφτερές ακμές, που χρησίμευαν ως μαχαίρια, ξέστρες και ξυράφια. 

Ο οψιδιανός περιέχει λιγότερο από 1% κατά βάρος νερό, διότι το μάγμα, από το οποίο προέρχεται, κατά την έκχυσή του στην επιφάνεια της Γης ή σε μικρό βάθος από αυτήν έχει αρκετά υψηλές θερμοκρασίες (750-950°) και δεν μπορεί να συγκρατήσει πολύ νερό. 

Ο υαλώδης ιστός οφείλεται στη μεγάλη περιεκτικότητα του μάγματος σε διοξείδιο του πυριτίου SiO2, µε αποτέλεσμα το ιξώδες να είναι τόσο μεγάλο, ώστε να εμποδίζεται η ανάπτυξη των κρυστάλλων. Υαλώδη πετρώματα, τα οποία έχουν προσροφήσει νερό μέχρι 5% oνομάζονται περλίτες και παρουσιάζουν τη χαρακτηριστική περλιτική υφή .

Πηγή-http://nisyros.igme.gr

Related Posts