Ποιός ήταν ο Γκιαούρ Γιάννης;
Το αρχαίο λιμάνι της Κω καταστράφηκε και εγκαταλείφθηκε τον 6ο αιώνα μ.Χ μετά από τον σεισμό και το τσουνάμι του Αγαθία.
Μετά από περίπου 14 αιώνες ,επί ιταλοκρατίας, αραμπατζήδες Κώοι βοήθησαν στην αποκατάσταση και τη λειτουργία του. Ένας από αυτούς ήταν ένας μικρασιάτης αραμπατζής που ανέλαβε να το καθαρίσει με την καρότσα και το άλογο του μετά τον σεισμό του ΄33.
Οδηγώντας το κάρο ίσια πίσω, το άλογο χωνόταν στο νερό μέχρι το λαιμό.Το φόρτωναν με λάσπη, ιζήματα και σαβούρα και το τραβούσε ξανά το κάρο στη στεριά. Με αυτό τον τρόπο τμηματικά καθάρισαν το λιμάνι οι Ιταλοί.
Ο Γκιαούρ Γιάννης[φωτογραφία] ήταν ιδιαίτερα αγαπητός στην τοπική κοινωνία και είχε το καλύτερο κάρο της Κω με το πιο καλό άλογο του σεισμού, τον Αράπη το οποίο ήταν αραβικό.
Ο γκιαούρης ήταν μια λέξη προσβλητική λέξη που συχνά χρησιμοποιούσαν οι Τούρκοι για τους χριστιανούς, δανεισμένη από την περσική γλώσσα [gäur, πυρολάτρης].
Ο κατά κόσμο Καλλέργης Ιωάννης[1908-1967] βοήθησε μετά τον σεισμό με την απομάκρυνση των συντριμμιών και τη μεταφορά πέτρας από την Κάβα [Λατομείο] της Τσουκαλαριάς για την κατασκευή και λειτουργία του λιμανιού.
Μετά πήρε αυτοκίνητο Φίατ, το οποίο οδηγούσε ο αδελφός του Γκιαούρ Γιώργης. Λέγεται ότι ήταν το μόνο που χρησιμοποιήθηκε στις μετασεισμικές εκσκαφές της πόλης.
Ο Γκιαούρ Γιάννης έφτασε στην Κω από την απέναντι μικρασιατική ακτή, από την Μπάλα μία τοποθεσία της Χερσονήσου της Αλικαρνασσού που συναντάται πίσω από τη βυζαντινή Στρόβιλο.
Μαζί με τα αδέλφια του, τον Γιώργο επίσης Γκιαούρ και τη Μαρία έφυγαν κυνηγημένοι από το Πετρούμι. Διέσχισαν τη θάλασσα πάνω σε μια ξύλινη πόρτα και βρέθηκαν στο Πελεζίκι της Κω.Η αδελφή του είχε μαζί της τη θαυματουργή εικόνα της Παναγιάς της Καμαριώτισας, η οποία σήμερα βρίσκεται στην Αυστραλία.
Εκεί τους βρήκε ο πατέρας του Γρι του Σταματιάδη ο οποίος τους έδωσε φαγητό και τους κοίμησε για αρκετούς μήνες μέχρι να μπορέσουν να σταθούν στα πόδια τους.
Τότε ο Γιάννης ξεκίνησε να φτιάχνει καπνά με αποτέλεσμα να γίνει ένας από τους μεγαλύτερους καπνοπαραγωγούς της Κω.Επίσης γνωρίστηκε με τον μεγακαπνοπαραγωγό Αναστάσιο Κόκκινο πριν ασχοληθεί με το κάρο.
Με πληροφορίες από τον εγγονό του Γιάννη Καλλέργη και από τον Παντελή Σβουρένο [Η Κως μια φορά και ένα καιρό].
Γεωδίφης
Παιδί της Ρέας
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΟ ΥΛΙΚΟ
.jpg)
