ΘΕΜΑΤΑ

ΑΝΤΙΜΗΛΟΣ1 ΑΝΤΙΤΗΛΟΣ1 ΑΡΚΟΙ2 ΑΡΚΟΝΗΣΟΣ4 ΑΡΜΑΘΙΑ1 ΑΣΤΑΚΙΔΑ1 ΑΣΤΥΠΑΛΑΙΑ11 ΑΥΓΟ1 ΓΑΔΑΡΟΣ7 ΓΑΙΑ5362 ΓΛΑΡΟΣ1 ΓΥΑΛΙ35 ΔΙΒΟΥΝΙΑ2 ΔΟΛΙΧΗ1 ΕΛΛΑΔΑ2445 ΖΑΦΟΡΑΣ ΜΑΚΡΥΣ1 ΙΑΣΟΣ4 ΙΜΙΑ2 ΚΑΛΑΒΡΟΣ1 ΚΑΛΑΜΑΡΙΑ4 ΚΑΛΟΓΕΡΟΣ1 ΚΑΛΟΛΙΜΝΟΣ2 ΚΑΛΥΜΝΟΣ179 ΚΑΜΗΛΟΝΗΣΙ2 ΚΑΝΔΕΛΙΟΥΣΑ3 ΚΑΡΠΑΘΟΣ16 ΚΑΣΟΣ11 ΚΑΣΤΕΛΛΟΡΙΖΟ20 ΚΑΣΤΡΙ1 ΚΕΔΡΕΑΙ[SEDIR]1 ΚΕΡΑΜΟΣ1 ΚΙΝΑΡΟΣ1 ΚΝΙΔΟΣ29 ΚΟΛΟΦΩΝΑΣ1 ΚΟΥΝΕΛΙ1 ΚΡΕΒΑΤΙΑ1 ΚΩΣ2740 ΛΕΒΙΘΑ3 ΛΕΙΨΟΙ8 ΛΕΠΙΔΑ1 ΛΕΡΟΣ33 ΛΕΣΒΟΣ1 ΛΥΤΡΑ1 ΜΗΛΟΣ8 ΜΥΝΔΟΣ1 ΝΕΚΡΟΘΗΚΗ1 ΝΕΡΟΝΗΣΙ1 ΝΗΠΟΥΡΙ1 ΝΗΣΟΣ1 ΝΙΜΟΣ1 ΝΙΣΥΡΟΣ217 ΞΕΝΑΓΟΡΑ ΝΗΣΟΙ1 ΟΦΙΔΟΥΣΑ1 ΠΑ.ΦΩ.ΚΩ45 ΠΑΤΜΟΣ31 ΠΑΧΕΙΑ6 ΠΕΝΤΙΚΟΝΗΣΙΑ1 ΠΕΤΡΟΚΑΡΑΒΟ1 ΠΙΑΤΑ1 ΠΙΤΤΑ1 ΠΛΑΤΕΙΑ1 ΠΛΑΤΗ2 ΠΟΝΤΙΚΟΥΣΑ1 ΠΡΑΣΟ1 ΠΡΑΣΟΝΗΣΙ1 ΠΡΑΣΟΝΗΣΙΑ1 ΠΡΑΣΟΥΔΑ ΚΑΤΩ1 ΠΥΡΓΟΥΣΑ5 ΡΟΔΟΣ163 ΡΩ1 ΣΑΒΟΥΡΑ1 ΣΑΜΟΣ16 ΣΑΝΤΟΡΙΝΗ95 ΣΑΡΑΚΙ1 ΣΑΡΙΑ1 ΣΕΣΚΛΙ1 ΣΟΧΑΣ1 ΣΤΡΟΒΙΛΟΣ1 ΣΤΡΟΓΓΥΛΗ[ΑΓΑΘΟΝΗΣΙΟΥ]1 ΣΤΡΟΓΓΥΛΗ[ΜΕΓΙΣΤΗΣ]1 ΣΤΡΟΓΓΥΛΗ[ΝΙΣΥΡΟΥ]3 ΣΥΜΗ41 ΣΥΡΝΑ4 ΣΦΥΡΝΑ1 ΤΕΛΕΝΔΟΣ1 ΤΕΡΜΕΡΑ1 ΤΗΛΟΣ28 ΤΡΑΓΟΝΕΡΑ1 ΤΡΑΓΟΥΣΑ1 ΤΣΟΥΚΑ1 ΦΑΡΜΑΚΟΝΗΣΙ3 ΧΑΛΚΗ15 ΨΕΡΙΜΟΣ22
Εμφάνιση περισσότερων

Πώς εξηγούμε τα ανθρώπινα απολιθώματα 7,2 εκατομμυρίων ετών που βρέθηκαν στην Ελλάδα;


Ο Graecopithecus freybergi έζησε πριν από 7,2 εκατομμύρια χρόνια στη γεμάτη σκόνη σαβάνα του Λεκανοπεδίου των Αθηνών. Αυτή η θέα από τον τόπο ανακάλυψης του Graecopithecus freybergi, τον Πύργο Βασιλίσσης, προς τα νοτιοανατολικά πάνω από την πεδιάδα της Αθήνας και κάτω από ένα κοκκινωπό σύννεφο σκόνης Σαχάρας. Στο βάθος: ο Υμηττός και ο Λυκαβηττός. Από: Velizar Simeonovski.

Απολιθωμένα θραύσματα γνάθου και δόντια του Graecopithecus freybergi, που ανακαλύφθηκαν αρχικά το 1944 στην Ελλάδα. Φωτογραφία από τους Jochen Fuss και Nikolai Spassov και David R. Begun και Madelaine Böhme.

Αμφισβητούν τη θεωρία «έξω από την Αφρική»; Το 2017, οι τίτλοι των εφημερίδων ισχυρίστηκαν ότι ένα ελληνικό απολίθωμα 7,2 εκατομμυρίων ετών κατέστρεψε τη θεωρία «έξω από την Αφρική». 

Είναι στην πραγματικότητα εκατό φορές πιο παλιό για κάτι τέτοιο - αλλά μπορεί να ξαναγράψει τον διαχωρισμό χιμπατζή-ανθρώπου. Αυτοί οι  ισχυρισμοί μπέρδεψαν δύο εντελώς διαφορετικά εξελικτικά ορόσημα. 

Η γνωστή θεωρία «έξω από την Αφρική» αναφέρει ότι οι ανατομικά σύγχρονοι άνθρωποι (Homo sapiens) εξελίχθηκαν στην Αφρική και μετανάστευσαν στον υπόλοιπο κόσμο ξεκινώντας περίπου 70.000 χρόνια πριν. 

Τα ελληνικά απολιθώματα χρονολογούνται πάνω από 7 εκατομμύρια χρόνια πριν, πολύ πριν υπάρξει ο σύγχρονος άνθρωπος. Αντίθετα, αν οι ερευνητές έχουν δίκιο, αυτά τα λείψανα αμφισβητούν τη θέση του αρχικού εξελικτικού κλάδου μεταξύ χιμπατζήδων και ανθρώπων.

Τα εν λόγω λείψανα ανήκουν σε ένα εξαφανισμένο πρωτεύον θηλαστικό που ονομάζεται Graecopithecus freybergi (με το παρατσούκλι "El Graeco"). Τα φυσικά στοιχεία είναι απίστευτα σπάνια: ένα μόνο κάτω οστό γνάθου με φθαρμένα δόντια που βρέθηκε κοντά στην Αθήνα το 1944 και ένας απομονωμένος άνω προγόμφιος που βρέθηκε στη Βουλγαρία το 2012.Η γνάθος βρέθηκε στην ηπειρωτική Ελλάδα στην τοποθεσία Πύργος Βασιλίσσης στο Ίλιον, βορειοδυτικά της Αθήνας,ενώ ο προγόμφιος στην περιοχή Αζμάκα της Βουλγαρίας.

 Χρησιμοποιώντας μικρο-αξονικές τομογραφίες, οι επιστήμονες εξέτασαν την εσωτερική δομή των δοντιών και διαπίστωσαν ότι οι ρίζες των προγομφίων ήταν μερικώς συντηγμένες. Στους σύγχρονους χιμπατζήδες και στους περισσότερους αρχαίους πιθήκους, αυτές οι ρίζες είναι σαφώς διαχωρισμένες. 

Στους μεταγενέστερους ανθρώπινους προγόνους (ανθρωπίδες), τείνουν να συντηγούνται μεταξύ τους. Βασισμένοι σε μεγάλο βαθμό σε αυτό το μοναδικό οδοντικό χαρακτηριστικό, οι συγγραφείς της μελέτης πρότειναν ότι ο Graecopithecus ανήκει στον ανθρώπινο κλάδο του εξελικτικού δέντρου, όχι στον κλάδο του χιμπατζή. 

Επειδή η διάσπαση του χιμπατζή-ανθρώπου πιστεύεται ευρέως ότι συνέβη στην Αφρική πριν από 6 έως 7 εκατομμύρια χρόνια (υποστηρίζεται από πρώιμα αφρικανικά απολιθώματα όπως ο Sahelanthropus στο Τσαντ), η τοποθέτηση ενός ανθρωποειδούς 7,2 εκατομμυρίων ετών στην Ανατολική Μεσόγειο θα υποδήλωνε ότι η ανθρώπινη γενεαλογία αρχικά διακλαδίστηκε στην Ευρώπη.

 Οι περισσότεροι παλαιοανθρωπολόγοι παραμένουν εξαιρετικά επιφυλακτικοί ως προς αυτό το συμπέρασμα. Ένα θραύσμα γνάθου και ένα μόνο δόντι θεωρούνται γενικά ανεπαρκή στοιχεία για να μετατοπίσουν την γεωγραφική προέλευση της ανθρώπινης γενεαλογίας. 

Οι ρίζες των δοντιών μπορούν να συγχωνευθούν ανεξάρτητα σε διαφορετικά είδη λόγω παρόμοιων διατροφών και μηχανισμών μάσησης, μια διαδικασία γνωστή ως συγκλίνουσα εξέλιξη. 

Κατά την ύστερη εποχή του Μειόκαινου, η περιοχή της Μεσογείου ήταν μια ξηρή σαβάνα. Ο Graecopithecus πιθανότατα εξέλιξε συγχωνευμένες ρίζες για να χειριστεί μια διατροφή σκληρών, τραγανών τροφών, προσαρμοζόμενος στο τοπικό του περιβάλλον όπως ακριβώς έκαναν και τα μεταγενέστερα αφρικανικά ανθρωποειδή, χωρίς να είναι άμεσος ανθρώπινος πρόγονος.


WildCanopy/quora.com

περισσότερα,

https://www.sci.news/othersciences/anthropology/bipedal-graecopithecus-14605.html

Related Posts

ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ

Recent Posts Widget

ΔΗΜΟΦΙΛΕΙΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΤΕΛΕΥΤΑΙΩΝ 30 ΗΜΕΡΩΝ

ΔΗΜΟΦΙΛΕΙΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΧΗ

Ο Κερατόλιθος